Abnormally Beautiful.

Detalyadong Araw ng mga Puso

2012-02-15T16:16:00.004+08:00

Ginising ako ng alarm clock ko na Sweet Child o' Mine (na cover ng "3rd favorite lead guitarist ko") nung 4:05 am.
Naligo, nagbihis, at natulog ulit.
Kumain ng almusal.
Hinatid kami ni Mommy sa sakayan ng van.
Nilibre ako ni Daddy ng pamasahe.
Naghiwalay na kami ni Daddy ng makarating sa main part ng Makati.
Sumakay ng MRT.
Konti lang pasahero sa MRT noong araw na yun (yey maluwag!)
Nakarating ng Quezon Ave nung 8am.
Nakarating ng UP nung 8:20am.
Sa West Wing Entrance ng AS, maraming nakadikit sa sahig at dingding na hearts na may nakasulat na "Demii". Ang swerte naman ni Demii.
Dun ko lang naalala na, oo nga pala.. Valentine's Day ngayon!
Nakipagchikahan kay Kat and company habang hinihintay madismiss ang Italian class sa room 208.
French 13 Time.
Gumawa kami ni Adeline ng script for the next day's dialogue.
English 1 Time.
Binati si Ma'am ng "Happy Tuesday!" at nalaman namin na may boyfriend pala siya at may date daw siya mamaya (okay ma'am, kayo na.)
Collaborative writing with The Language Learners sa English :))
Tapos na klase, at habang naglalakad kami ni Monica papuntang Katag, nabigyan kami ng roses ng Sigma Rho Fraternity =)) Ang weird lang, kasi first time ko makatanggap ng flower at di ko alam kung anong gagawin ko sa.. object na yun :p
Nalimot ni Monica yung handbag niya, kaya bumalik pa kami sa room.
Naglunch with Monica and Maribelle.
Naglakad na papuntang Math Building.
Natapilok ako ng 4 na beses habang papunta sa Math O___O
Minutes after kong nakarating ng classroom sa Math2, dumating na si Abby.
Syempre, daldalan mode na naman kami.
Ang ingay ko raw sabi niya.
Sabi ko, "Self-mechanism ko kasi to ngayong araw na ito. Forever Alone Level: Ina!"
Nakwento niya bigla yung previous experiences niya ng February 14. NAKAKATAWA TALAGA! =)))
Nilipat bigla yung room namin dun sa MBAn Auditorium. Yes, may air-con!
Tapos nagrequest yung prof ko ng kanta mula sa isa sa aming klase.
May napiling lalaki!
AT ANG GANDA NG BOSES NIYA! Combined Josh Groban & Christian Bautista ang dating.
Tapos reality strikes back: Naglesson na si Ma'am tungkol sa Fair Division of Properties.
Early dismissal!
Kwentuhan pa rin with Abby. Plus, date na naming dalawa yun hehehehe.
Kinuha ang laundry ko. At si Ateng Masungit, di masungit nung araw na yun! Baka may ka-date. Heart!
Umuwi ng dorm at umalis ulit para magbayad ng certificates & app forms, para maggrocery, at para bumili ng Oreo & Cheese Shake (sarap!)
Uwi na ulit ng dorm. Nanood ng Secret Garden. At oo, wala akong planong gumawa ng acad-relaed stuff nung time na yun.
Umalis ng dorm para magdinner ng P20 na hotdog at P10 na fishball. Solb na ako dun, pramis!
Balik dorm, at itinuloy ang panonood ng koreanovela.
Nakatext sina Allan at Ellaine.
Tumawag sina Mommy at Daddy.
Si Kristine, may date with Kevin kaya together forever alone kami nina Kiezl at Maye sa dorm (si Issa ay klase pa nun).
Nanood ng Secret Garden.
Tumawag na naman sina Mommy at Daddy.
Umihi saglit.
Tapos habang naihi ako, may narealize ako bigla: na hindi dapat ako nagddrama at di ako masyadong nalulungkot ngayong Feb 14 kasi wala pa nga akong ginagawang "action" para mapakita "sa ibang tao" na "sumasagi sila sa isipan ko"
Pagkabalik ko ng kwarto, may tinext ako. Bati-bati din ng happy valentine's day kahit di ako advocate ng occasion na yun! xD (Excuses excuses hahaha!)
Nood ulit ng Secret Garden.
Pasulyap-sulyap sa cellphone.
Kinikilig sa Episode 10 ng koreanovela na yun. Kim Joo Won, bakit ka ba kasi ganyan?
Napanood ko ang episodes 9-12 nung gabing yun.
Tumunog bigla cellphone ko. May message ako.
AT DI AKO MAKAPANIWALANG NIREPLAYAN AKO NUNG TINEXT KO 45 MINUTES AGO!
Nagreply ako ng words of gratitude and thoughtfulness (ngeee~)
Sabay nagreply ulit siya.
AT DI TALAGA AKO MAKAPANIWALANG NANGYAYARI YUN!
Tapos napagdesisyunan ko ng matulog kasi 8:30 am pa klase ko.
Habang ginagawa ko ang ritwal kong tawagin nating "Reassessment of the Day", may naisip na naman akong itext dun sa tinext ko kanina.
Kailangan ko ishare ang Secret Garden! Must share the happiness.
Kaya sinuggest ko sa kanya yun (thru text syempre)
At nagreply siya.
At nakangiti ako.
At tinakpan ko ang sarili ko ng kumot.
At nakangiti pa rin ako.
Sabi ko sa sarili ko, "Ina, baliw ka! Kahit na yun lang, natuwa ka na!"
Sumagot ang conscience ko ng, "Oo masaya na ako dun."
Nagdasal ng Evening Prayer.
Nakangiti pa rin ako.
At nakatulog na ako.

One day, it will.

2012-02-13T09:18:00.006+08:00

Before The Incident happened last year, I, being the silly daydreamer that I am, already had pictured out and imagined my perfect Heart's Day. My fantasies included me and my imaginary partner wasting our time at Timezone (and beat him also in Tekken 6), me and my imaginary partner pigging out at an affordable fastfood chain or restaurant, and me and my imaginary partner going home together from a mall after a wonderful February 14. I know this is not the usual happy valentine date from a girl's perspective, but really.. these things will already make me on cloud nine :) It's fine with me if there are no serenades, flowers, huge stuffed toys, and chocolates. Oh wait, I think it's not okay to not have chocolates hahaha! Just kidding ;)

Before The Incident happened last year, I had my full hope that that certain daydream will come true. That it will happen. That it won't stay in my head as a dream but a memory and an experience.

Before The Incident happened last year, I held on to my belief that I'm gonna be different from Tom in 500 Days of Summer. That my expectations are going to happen in reality. That what I had imagined will work out in real life perfectly.

But now, my overflowing confidence at that time makes me want to laugh at myself all day and after that, hide myself in a big box out of embarrassment. Seriously, this thing proofs that I am really a double X chromosomed human being.

Since The Incident happened, I realized that maybe having faith on a certain something will always never be enough. Or.. I don't know. People always say that if you believe in something that you want to happen, it will. If that's the case, then why was my simple imagination left to be only imagined? Could it be that the faith that I had at that time.. or up until to this time.. isn't still enough for my dream to happen? Was there something that I did back then that prevented my perfect valentine date from occurring?

These were the questions that popped into a shocked-at-first-about-The-Incident Ina. I hate admitting this but I became more devastated about that as days passed. Sleepless nights and random tear-jerking happened. Doubts and questions start to fill my head. Only Hope tries to sweep them off my mind.

And I think Hope did a great job right there.

Since The Incident happened, Time has also been doing its part by nudging and poking me from the back, telling me that I should just wait, hold on, and never let go, because my dream will happen.. eventually. At the right time.

Maybe our moment together before The Incident wasn't really the right time. Maybe, just maybe.. the both of us wanted to conclude already that we are going to be inseparable. Forever. That's why we chased with destiny. We wanted to beat it, never knowing that fate will always be the victor for these kind of situations. Maybe that's why we rushed over things. Maybe that's the reason why The Incident happened.

Yeah, maybe one day destiny will find a way to let us meet again. Maybe one day it will let us also know that the next time we gaze upon each other's eyes, the heavens will whisper to us, "Your waiting has bore fruit. This is now the right time."

So even if it takes a hundred February 14 for my perfect valentine date with you to happen, then I guess the wait will be definitely worth it. As I always tell myself, our story is compared to a video game. The player just paused our story and destiny, who acts as the player, will someday press the continue button.

For now, people may think that I'm crazy, but I don't care because probably I really am. This is the funny thing about love, isn't it? It makes us look like a fool but we're enjoying every bit when we are called one. I will wait for that magical moment, because I believe that our dreams will come into existence someday. I believe that someday we will know when is the right time. And most importantly, I will wait because I believe in you.

Potatoes are not "Potates" in French.

2012-02-12T20:18:00.004+08:00

Accomplished things this week:

☑ Making of Geog AVP. Still have to edit the videos with Kiezl~
☑ Long Exam in Geog1.
☑ Bought Henna's Gift :) I know she will really like it. (Or teka, baka assuming na naman ako haa)
☑ Already have a grade for French 12! Didn't expect what I'm going to get actually. Thank you Lord!
☑ Intermediate level na ako sa Bible Study ayon kay Ate Karla :))
☑ Went at a maid cafe with Marielle last Thursday.
☑ Episode 7 na sa Secret Garden. Nakakatuwa!
☑ Nakahingi na ng shifting form. Eto na talaga! Wish me luck :D Tanggapin sana ako ng Department of European Languages.
☑ Napasyal ko sina Allan, Dex, at Aaron (friend ni Dex) sa UP last Friday. Foodtrip!
☑ Field Trip at Subic yesterday. Ansaveh ng departure time sa Philcoa na 5am na naging 7am? Ansaveh rin ng arrival time namin mula Subic na 6pm na naging 10pm? :)))
☑ Assignment sa Math: Finished! (na bukas ko nalang iddouble check)
☑ Natulungan na si Gilly para sa Powerpoint Presentation niya.
☑ MAY DRESS NA RIN AKO SA WAKAS PARA SA DEBUT NI KIEZL! (Nahirapan ako maghanap!)
☑ J'ai déjà un cadeau pour mon amie Kiezl :)

Bago ako magdaldal, ikekwento ko muna yung story behind the title ng post na ito. Nung Friday kasi, may dialogue kami sa French. Ako, si Kat, at si Adeline ang magkagroup. Tungkol sa pamamalengeke ang dialogue namin. Dapat mabanggit daw yung mga "Je s'occupe de vous?", masabi yung mga needs, at magtanong kung may mga bagay-bagay pa ba ang palengeke na yun (Vous avez legumes?)

Nung kaming 3 na yung nagpresent, confident na confident kami, kasi alam naming nagpractice kami, alam naming prepared kami (with props pa), at alam naming magaling kami umacting =)) Tapos after ng dialogue namin, natawa si Ma'am sa amin kasi ang nakasulat sa manila paper namin is "potates" instead of "pommes de terre"... which means potatoes in French.

Nagtawanan ang buong klase dahil sa mali namin. Dati kasi inside joke lang namin yung, "Anong French ng potato? Eh di POTATES." Tapos wala, yung joke namin noon, nagamit namin sa hindi joke na dialogue. AAAAAAAAAARRRGGGH! :))

BASTA ALAM KONG MAGULO AKO MAGKWENTO PERO TAWANG-TAWA KAMING TATLO NUN. NAKAKAHIYA =)))

Birthday na ni Henna bukas! Henna, wherever you are, I love you! 18 ka na bukas at ako ang naeexcite kasi pwede na tayo tumaya sa lotto... nang sabay! HAHAHAHA :)) More birthdays to come. Excited na akong ibigay gift ko sayo. Pupunta ako ng bahay niyo bukas at baka iiwan ko na lang kay Tita Chona yung regalo ko (sana di ko malimot na gawin 'to~)

Nung Friday pala ng gabi, nung kasama ko sina Allan, Dex, at Aaron.. may nakita kaming nagpopropose sa may Sunken Garden. Yung babae tsaka lalaki kasi parang napapaligiran sila ng mga.. uuuh, illuminating things tapos si girl maraming hawak na roses at parang ang daming dinadada ni boy. Tapos nagkaroon sila bigla ng yakapan scene at kasabay nun biglang may mga pumutok na fireworks. Ako yung kinilig :)))) Ang swerte naman ni girl. At tsumamba si boy hahaha! Joke lang po! Basta sana maging happy kayo :)

Natutunan ko sa Geog Field Trip namin kahapon na ang mga animals na otters ay monogamous. Ibig sabihin, yung magiging mate nila, yun na raw yung forever mate nila. Napakafaithful daw nila na kahit kunwari ang isang male otter ay ikinulong kasama ang 10 female otters, sure na sure daw na hindi manlalandi si male otter! :))) Wala lang, ang galing. Eh di sana lahat pala ng tao, naging otters nalang (uh okay ang gulo ko hahaha) At tsaka oh diba, nakikinig ako sa tour guide! xD

Para sa mga forever field trip buddies ko na sina Dianne, Kat, at Noyi.. I love you! =)) Wala lang, gusto ko lang sabihin yan ;)

Malapit na pala Valentine's. Sa Tuesday na ooh, ang bilis naman hahaha. Sa lahat ng magcecelebrate sa araw na yun na kasama ang kanilang mga petit(e) ami(e), mag-enjoy nawa kayo! At sana di sa Tuesday ang magiging huling V-Day niyo :)) 'Di na rin ako grinch ng Valentine's niyo. Wala lang, naisip ko lang na hayaan ko nalang ang mga di bitter na tao na mag-enjoy at hindi sila pansinin hahahaha! Basta yun, be happy! At para sa lahat ng mga nagsself-acclaim na forever single daw sila, BATUKAN KO KAYA KAYO! =))) Ano ba kayo, di kayo forever alone! 'Di TAYO forever alone :))) Kaya natin to. 24 hours lang ang araw na yun hahahahahahaha!

février.

2012-02-05T20:28:00.006+08:00

Hi hello! It's February once again~ Yayaman na naman ang Blue Magic dahil papakyawin na naman ng mga lalaki ang mga stuffed toys na binebenta ng store na yun! Pakalat-kalat na naman ang mga wrapper ng Ferrero Rocher sa kalsada. Puro pink at red na naman ang mga bidang colors! Ang mga babae ay mag-aala Miss Universe na naman dahil lahat sila may hawak na mga bonggang bouquet. Puro cut-out na hearts na naman ang makikita natin from left to right.

At ako.. pupunta ako sa mga events ng UP AME week. Pupuntahan ko lahat ng booths sa UP Fair. Magfifield trip ako sa Subic. Aattend ako ng debut ni Kiezl. Mag-mamaptest na naman ako sa Geog1. Magsisimula na ako sa pag-aaral ng French13. Mag-eexam na naman ako sa lahat ng subjects ko. Tatawa na naman ako sa harap ng computer dahil sa 9gag. Magpapakalunod na naman ako sa Lingg readings. Haaaay, it's the season of love nga hahaha ♥

Nung 2nd day pa lang ng February, may nagpakilig na agad sa akin! :"> At ito yun, ikekwento ko na agad sa inyo kung ano yun:

Where: Room 325

What: Eng 1 class

Why: NAGUSTUHAN NG PROF KO SA ENG 1 YUNG ESSAY NA GINAWA KO. Kasi sa likod ng work ko, may sinulat siya na "Please post everything in our e-group". Eh pag nagpapapost siya, ibig sabihin nun nagandahan siya sa gawa nung student. To think na ang taas ng standards niya. To think na medyo metikulosa siya pagdating sa writing composition. Haaaaay, ang saya lang :D Tapos feeling ko (or baka assuming na naman ako) natamaan ako sa sinabi niya sa klase din nung araw na yun. Sabi niya, "I'm surprised that those who are silent in class are the ones who have extraordinary talent when it comes in writing" Ahihihihi :)

At ayun, babalik na agad ako ng UP bukas dahil may group activity kami sa Geog. Sana talaga matapos na lahat ng intindihin ko. Di ako excited magsummer, kasi alam kong papasok pa rin ako sa April at May :)) Marami na naman akong adventures panigurado ngayong buwan na ito.

Sana lahat happy. Sana lahat successful.

BUSY MODE: ACTIVATE!

The perfect song for that unforgettable moment

2012-02-03T17:26:00.009+08:00

Happy Anniversary din kina Mommy and Daddy! ♥

Kiss Me Slowly - Parachute

Stay with me, baby stay with me

Tonight, don't leave me alone

Walk with me

Come and walk with me

To the edge of all we've ever known

I can see you there with the city lights

Fourteenth floor pale blue eyes

I can breathe you in

Two shadows standing by the bedroom door

You know I could not want you more

Then I did right then

As our heads leaned in

Well I'm not sure what this going to be

But with my eyes closed all I see

Is the skyline through the window

The moon above you and the streets below

Hold my breath as you're movin' in

Taste your lips and feel your skin

When the time comes,

Baby don't run,

Just kiss me slowly

Stay with me

Baby stay with me

Tonight don't leave me alone

She shows me everything she used to know

Picture frames and country roads

When the days were long

And the world was small

She stood by as it fell apart

To separate rooms and broken hearts

But I won't be the one to let you go

oh oh

I'm not sure what this is gonna be

But with my eyes closed all I see is the skyline

Through the window

The moon above you and the street below

Hold my breath as you're movin' in

Taste your lips and feel your skin

When the time comes

Baby dont run

Just kiss me slowly

Don't run away

And it's hard to love again,

When the only way it's been,

When the only love you knew

Just walked away

If it's something that you want,

Darling, you don't have to run

You don't have to go

I'm not sure where this is gonna go

But in this moment

All I know is the skyline

Through the window

The moon above you and the streets below

Hold my breath as you're movin' in

Taste your lips and feel your skin

When the time comes

Baby don't run

Just kiss me slowly

This is a long post.

2012-01-29T09:52:00.004+08:00

Namimiss ko na yung mga panahon na nakekwento ko in full detail yung nangyari sa nagdaang week ko, or sa kahit na anumang experience na nararanasan ko. Kaso ganito na pala talaga pag college pala nuh. Except sa dahilang busy ako, mas tinatamad na rin ako mag-blog dahil mas gugustuhin ko na lang magpahinga o matulog. Nakuuu, this is not good :|

So to prevent myself from transforming to Juan Tamad's girl version, eto na magpopost na ako ng medyo mahaba hahahaha! Ikekwento ko sa inyo ang nagdaang adventurous kong linggo.

MONDAY.

Bumalik na ako ng UP (kahit na tinatamad pa talaga ako) dahil wala akong choice. Bakit? Kasi yung dress ko na gagamitin ko for the next day ay nandun. Eh yun. Yun! Hahahaha :)) Tsaka ayokong sumakay ng MRT na naka-dress.

Tapos nung kinagabihan, sabi ko sa sarili ko, "Mag-aaral na talaga ako sa Math 2! Go Ina, go!" Pero base sa actions na ginawa ko nung gabing yun, parang eto tuloy ang sinabi ko, "Go Ina! Kaya mong tapusin yang Ravenhearst! Galingan mo sa computer game na yan!" Because of that game, nakatulog ako ng 12 am na. Uh, hurrah?

TUESDAY.

Ang weird lang, kasi magkasunod na klase ko ang French 12 at Eng 1. Ang assignment namin sa French: Wear your best clothes. Sa English naman: Wear your most comfortable clothes. Eh nagkataon na sa akin, hindi synonymous ang best at most comfortable clothes ko :))) Sa French kasi magkakaroon kami ng mini Fashion show. Sa Eng 1, iikot lang naman yata ng UP.

Pero yun, I decided na kung ano na lang suot ko for French, yun na lang din ang suot ko para sa Eng 1. Kahit di comfortable yun, kasi I had to wear a dress :\

First class ko ang French at ayoko sanang maglakad papuntang AS na nakasuot ng ganun kaya nagjeep ako. Pero habang nung nasa jeep ako, nararamdaman kong unti-unti akong nalulusaw dahil yung mga mata ng mga pasahero nakatutok sa akin~ Tapos pagdating ko ng classroom, ang cute ko naman daw eh ahihihi :"> At nalaman kong may mga mas kinareer pa pala yung assignment naming yun. So okay, them already.

Sa Eng 1 naman, ang activity namin ay maghahanap kami ng 5 pictures sa buong UP na "It's more fun in UP"-worthy. Di ko alam kung bakit na sa 4 sa 5 picture na meron kami, ako yung model. Oo, alam ko ako yung leader ng group nung time na yun pero kahit na! :))) Pero anyway, ang saya ng activity na yun. Nag-enjoy kami hahaha.

At dahil wala akong Math2 nung day na yun, it meant an early dismissal for me! YEY! :D

WEDNESDAY.

Syempre, the usual: first class is French. Tapos sunod is Lingg115. Siguro tinatamad pa si Sir Jem nun magturo ulit (kakatapos lang kasi ng long exam namin last meeting) kasi hindi muna siya nagsimula sa paglelesson about Historical Linguistics. Okay lang naman din naisip ko, kasi di pa ako nakakapag-photo copy ng readings dun hehehe. Tapos yun, pinapanood na lang niya kami ng mga videos about Forensic Linguistics! The verdict? ANG COOOOOL! Through Forensic Lingg, pwede mo na agad malaman kung sino yung suspect sa isang crime. Tapos malalaman mo pa kung nagsisinungaling ba yung tao or hindi, or paano mo malalaman yung true feelings ng tao. Amazing! ~

Yung Geog1 naman, uuuh ayun! Gumawa kami ng map ng acad oval, AS, FC, at PHAN. Hanggang ngayon palaisipan pa rin sa akin kung bakit nakakatawa para sa mga kagroupmates ko (at sa mga nakiki-usi kong classmates) ang sinabi ko tungkol sa PHAN-AS. Seryoso. May hindi ba ako alam? :)))

After ng Geog, pumunta ako ng CAL Lib para makipagmeet kami Abby kasi magrereview kami para sa exam namin sa Math 2 kinabukasan. Natatawa lang ako sa pagrereview namin kasi ang dami naming epiphanies. HAHAHAHAHA! Kailangan pa pala talaga naming mag-partnership reviewing para maintindihan namin yung ibang terms ;) Tapos sa kasagsagan ng pagrereview namin, tumawag bigla si Clint sa fone ko. Si Abby unang nakakitang may tumatawag sa akin tapos ayun, may picture kasi si Clint sa fone ko pag tatawag siya. Tapos etong si Abby, inaasar ako kay Clint! ANO BA YAN =))))

Nung kinagabihan, hindi ko nareview lahat ng terms sa Math 2 kasi parang wala ng napasok sa utak ko. At tsaka si Kiezl ay isang malaking temptation dahil nanonood siya ng Ouran! Kaya ayun... nanood ako at sinabi ko na lang sa sarili ko na maaga akong magigising kinabukasan at dun ako magrereview.

THURSDAY.

Nagtext si Ma'am Salang, inatake raw siya ng asthma at magpapahinga na lang muna siya.. so meaning waley kami French. Ang wrong timing ko nga nabasa yung text nyang yun eh, kung kailan kakatapos ko lang maligo at ready na akong pumasok ng school :))) Kaya yun, natulog muna ako saglit, nag-aral na naman sa Math 2 at katext si Clint (tinetext nya ako habang nagkaklase sila! Huwarang bata!) Ayuuun, siguro nakita na nung prof ko sa Eng 1 yung humiliation na nagawa ko dahil ang tawag na niya sa akin ay "The Model". Talked about Standards of Beauty. Ang cool nung reading namin nung meeting na yun. Hindi pala talaga maganda si Cleopatra! Seductress lang daw siya nung panahon na yun. At may nakalagay pa dung "Flat-chested people are evolutionary losers". Natawa lang ako kasi ang sama nung author =)))

Lunch with Monica at Maribelle. Multi-tasking ako nun kasi habang nakikipagdaldalan ako sa kanila, nagrereview din ako for Math 2 hehehehe.

Next class: MATH 2. Late dumating prof namin kaya medyo nabawasan yung time namin para sagutan ang exam. Di ko nga ma-explain yung nafeel ko habang nagsasgot eh kasi parang pagod na pagod yung utak ko nun. Na kung pwedeng isuka ko na yung exam, gagawin ko yun! :)) Di ko rin malaman kung nahirapan ba ako or hindi.. kasi di ko alam. Yung nafeel ko nung time na natapos ko yung exam sa Math ay parang yung feeling ko nung natapos ko yung UPCAT: unexplainable feeling. Pero kinakabahan pa rin talaga ako :< Then after Math 2, as usual of my Thursdays, I met with Ate Karla and we had another meaningful talk. Yey, thank you po Lord!

FRIDAY.

French = More activities and lessons!

Lingg = FREE CUT kaya nagpicture-picturan na lang kami nina Adeline, Bea, at Kat hahaha!

After nun, nag-nerd mode kami sa may CAL Lib.

Geog = Skit about disasters. Our group was the first one to perform. At bumenta sa mga kaklase namin ang probinsyana accent namin ni Kiezl at ang conyo accent nina Nanais at Mikee. Yey Happy yipee yehey! TAPOS UWIAN NA!

Nakipagsapalaran na naman ako patungong La Salle dahil sabay kami uuwi na naman ni Kyle at magkikitakits kaming 3 nina Clint sa SM Southmall. Ang tagal akong hinintay ni Kyle sa DLSU (aga kasi ng uwian niya eh) Tapos ayun, sakay kami bus. Kwentuhan at tawanan at tsismisan galore ang trip namin. Yey BFF Alone Time College Edition is so much fun =)))

Tapos nakipagmeet na kami kay Clint sa Make-up section ng department store. What a weird meeting place, thanks to Kyle hahaha! Ayun ang tagal pa naming magdecide kung saan kami kakain. Actually ako lang yata yung nahihirapan magdecide kasi tinutulak nila ako papuntang Starbucks at Racks eh hindi naman ganun kalaki pera ko (napagdesisyunan nilang 2 na ako ang manlilibre nyaaaah~). Hindi ko sila mapersuade na mag-Jollibee nalang kami. May tipid card kasi ako ng Jollibee eh =))) Tapos ayun, sa Greenwich nalang kami napunta. Hehehehehe, sarap! Tapos kwentuhan, asaran, pinagttripan nila ako, bukingan, tawanan, at panlilibre ang nangyari sa aming tatlo. Namiss ko si Clint. Si Kyle... ewan. HAHAHAHA, joke!

SATURDAY.

Ang plano ko talaga para sa araw na ito ay mag-aaral ako at magsstay sa bahay dahil pupunta si Kyle sa bahay at magkekwentuhan galore na naman kami. Kaso walang natuloy ni isang plano diyan dahil nagkaroon kami ng biglaang lakad sa MOA.

Gumagala kami ni Gilly nang bigla kaming napadaan sa RJ. Yung store na puro gitara, instruments, at kung anu-ano pang may kinalaman sa music xD Tapos bigla ko tuloy naalala yung class prophecy na ginawa ko about sa scene na nasa guitar-filled store ako. Tapos.. tapos.. sa loob ng store (nasa labas lang kasi ako nun) may nakita akong lalaking naka-white? Naka-beige? Di ko alam! Pero yung height, yung body built.. parang pamilyar. Yung buhok, medyo-medyo parehas din sa isang kakilala ko. Nacurious talaga ako kasi baka kilala ko yung taong yun. SANA KILALA KO YUN! Eh kaso di ko na nakita kasi naglalakad nga kami at yun.. pag nagstay naman ako sa labas lang ng store, maweweirduhan sa akin yung mga kasama ko. Kaya ayun.. paano kaya kung siya yun?

Anyway, dun na tayo sa pinakagood part ng araw na ito: NAKITA KO SI DAVID ARCHULETA!!! (so much for straight-forwardness) HAHAHAHA. Grabe, napatili talaga ako nung nakita ko siya. Napapasabay pa ako sa lahat ng kinanta niya. Naloka ako! Naloka ako! Sabi ko na nga ba eh, hindi hahayaan ng tadhana na hindi kami magkita. Pangatlong balik na niya ito sa Pinas at basta... sabi ko na nga ba magkikita rin kami balang araw! HAAAAAAY ANG SAYAAAAAAA~

Oh sige, magrereview na ako at manonood na ako ng Blood Diamond (requirement sa Geog1 namin) Au revoir mes amis! :D

Hong Kong Kang Kong

2012-01-21T14:57:00.005+08:00

We went to Hong Kong last January 12-15, which also meant 2 days of being absent in school hehehe. Pero okay lang naman yun kasi I had fun and experience naman! Plus more bonding time rin with my family, kaya all was well talaga :)

Gusto ko sana ikwento yung experience naming yun in full detail kaso mukhang nagiging girl version ako ni Juan Tamad sa oras na ito kaya ishashare ko nalang sa inyo yung mga 'cute' na happenings sa Hong Kong *insert Chinese song here*

Tuwing nasa Bureau of Immigration ako, mapa-PH or sa HK, laging weirdo akong titingnan ng pangalawang beses nung mga taong in charge kasi hindi ko yata kamukha yung picture ko sa passport. WALA KASI AKONG BANGS NUN, MUKHA AKONG NOO! =)))
We survived a chilling 16-18 degree Celsius. Sabi ni Daddy mas malamig pa raw sa HK kaysa sa Baguio. Tsaka oo, di pa ako nakapunta ng Baguio :<
Spent half a day at HK Disneyland! Daming rides! (Masaya yung Space Mountain!) Daming mascots! Daming mga taong sumisingit sa pilahan. Maraming taong binunggo ako at di nag-sorry sa akin.
Nung nakipag-picture kami sa mascot ni Winnie the Pooh, tapos nung aalis na kami, biglang kiniss ni Winnie yung kamay ko. Ako naman, "WHUT?"
Wala akong nakapicturan na Disney Princess. Okay :(
Experienced riding an MRT version of HK (which they call MTR), a double-decker bus, a cable car, and a ferry ship.
Nabaliw kasi ang daming Hello Kitty merchandise! But sad to say, mataas ang standard of living nila kaya ang mamahal ng mga gamit. Okay :(
ASTIG YUNG MGA RIDES SA OCEAN PARK! Lalo na yung The Flash (Minsan, try ninyo isearch sa internet para malaman niyo kung ano yung ride na yun.) (Di kayo maniniwala na sinakyan ko yun :|)
Went to different parts of HK by walking.
Saw a panda eating bamboo leaves for the first time!
HK's version of isaw is like a combination of isaw plus kwek-kwek. Pero ang sarap niya haaa :D
Went at Night Market and bought bracelets for my roommates and Kyle. I bought myself cellphone trinkets of Pucca and Garu (di ko sure kung may pagbibigyan ako nung kay Garu. Aaaaah dfjnfreuifgwtiugfiw pero basta!)
Went at Sky100, which is said to be the 4th tallest skyscraper in the world. And oh yes, also went at the Avenue of the Stars. Wala akong masyadong kilalang artista kasi puro HK celebrities yung nandun eh.
Napagkamalan akong Chinese kasi may Chinese na inalukan ako ng gift certificate :|
Sabi ng officemate ni Daddy, kamukha ko raw si Charice. NO PLEASE NO!
Pagbalik naman ng Pilipinas, lahat kami napasabi ng, "Ganito pala ka-init sa atin?"

Basta, my first out-of-the-country experience was so much fun! Sana sa susunod na umalis kami abroad, Japan naman! Hehehehe. Hello Kitty, sushi, mangas, Ikuta Toma.. please wait for me! :)))

Because sometimes something has to ruin your fun.

2012-01-20T22:06:00.006+08:00

Nakakainis minsan, kasi alam naman nating tayo yung may control sa sarili natin. We can choose if we will feel happy or the opposite way. Pero minsan talaga.. nakakainis lang talaga.

Yes, something will always ruin your happiness, and I think most of the time tayo rin ang suspect sa krimeng iyon. Tayo rin ang nagpapalungkot sa sarili natin. But this shouldn't happen, because we don't deserve sadness. All of us don't. Agree?

Kaya please, people.. think positive always haaa! Okay alright ba? How about a yes! Yey! :D

I feel like enlightening people tonight. And myself too :)

Ang bango ng pawis mo!

2012-01-08T00:09:00.005+08:00

Maaga uwian ko nung Friday kasi waley na kami classes sa Geog1. So 11:30am pa lang ay ganap na akong malayang butterfly! :)) Umalis ako ng UP ng 12pm, kasi bumalik pa ako ng dorm para kunin yung readings ko sa Lingg at kumain ng biscuit. Tapos ayun, 12:20pm na nakarating ng MRT station. 1pm na naka-apak sa Taft Station. Nung papasok na ako sa MetroPoint, saktong may matangkad na lalaki sa harap ko, hinihintay rin na macheck ni Manong Guard ang bag niya. Eh masikip banda dun sa spot na yun. Nagtutulukan ang mga tao sa likod ko. Natulak ako ng mga tao. Sumubsob ako sa kili-kili ni Kuyang Matangkad. And his smell - his not that really good smell - lingered in my nose hanggang sa naamoy ko na ang Dunkin Donuts sa 1st floor :| :)) I'm so sorry, but that was the truth!

Anyway..

Feeling ko noon ang swerte ko pagkasakay ko ng van kasi 3 or 4 nalang na pasahero yung hinihintay para mapuno yung van. Eh di isip-isip ko "Mabilis na lang 'to. Madali lang mapupuno 'to!" Pero di ko ba alam sa mga tao nung oras na yun kung bakit ayaw nila sumakay ng van na papuntang Paliparan! Ang tagal mapuno!!! Parang after 15 minutes pa nung may sumunod na pasahero sa akin. From my 1pm arrival at Taft, naka-alis na ang van ng 12:45pm. Wala lang. Ang weird lang talaga.

Pero hindi yun ang pinaka-main subject ng post kong ito. Hindi ito tungkol sa byahe ko pauwi ng Cavite nung araw na yun, hindi ito tungkol sa matagal na pag-alis ng van, at mas hindi ito tungkol sa kili-kili ni Kuya Matangkad.

Yung sumunod kasi na pasahero sa akin ay isang lalaki. Medyo may kalakihan siya, at hula ko mga between 35-45 years old siya. Dahil nga puno na sa medyo harap na part ng van, napunta na siya sa may likod.. kung saan din ako nakaupo. Tumabi siya sa akin, at sabay pa kaming nagbayad ng P45 na pamasahe. Tapos mga after ilang minutes.. nakaidlip siya, with the patango-tango effect pa ng ulo. Habang natutulog siya, may naamoy ako bigla. Hindi, hindi na ito remnant ng naamoy ko bago makapasok ng MetroPoint, ha! :)) May naamoy ako na pabango. Panlalaking pabango! Siguro kay Kuyang Natutulog yun kasi noon ko lang naamoy yun nung pumasok siya. Tapos yung amoy na yun, umabot sa utak at puso ko, at dun ko napagtanto na, "Tekaa.. pamilyar 'tong amoy na ito haaa!"

Hindi na ako nag-isip pa ng matagal para alalahanin kung saan ko nga ba naamoy yung scent na yun. Nilanghap ko for another time yung amoy na yun, just to be sure. There is no doubt: kaamoy nga niya si ano! Parehas sila ng pabango :O OH NO! Saan ba nila nabibili ang pabango na yun? ANG BANGO-BANGO KASI EEEH! Gusto ko bilhan si Joby!

Tapos marami akong naisip bigla pagkatapos ng.. uh.. pang-aamoy na ginawa ko. Naisip ko na, bakit naaalala ko na naman si ano ng biglaan? Hindi ba talaga maaalis ito sa system ko? At tsaka, ganun ko ba kamemorize ang lahat sa kanya na maski pati amoy niya alam ko na rin? Halaaa, sinasadya ba talagang ipaalala sa akin ito? Or.. ako mismo ang hindi makalimot at ako lang talaga ang humahabol?

Baka nga.

Four words lang ang masasabi ko para diyan: Mag-aaral na lang ako.

Alam ko pagka-andar ng van ay naaamoy ko pa rin yun. Hanggang sa nakatulog ako sa Diosdado Macapagal Blvd. Hanggang sa nagising na ako sa may Molino Blvd. Hanggang sa sinabi ko sa driver na "Kuya, sa 7-11 lang po!" Naaamoy ko pa rin yung napakabangong amoy na yun. Hanggang ngayon, naaalala pa rin kita.

...........

Tapos pagakauwi ko may Double Down na pasalubong sina Mommy sa akin yey!

It ain't the end of the world.

2012-01-06T18:47:00.007+08:00

Alam kong January 6 na, at super late na itong post ko.. pero di niyo pa rin ako mapipigilan sa pagsabi ng -

HAPPY NEW YEAR EVERYONE! Bon 2012!

Wow lang no? Kasi ang bilis ng oras, 2012 na agad. Eto na yung taong magdedebut ang karamihan sa mga kaibigan ko. Eto na yung taong ipapalabas ang Monsters, Inc. 2, at eto na rin ang taong kinatatakutan ni Reinier. Ready na ready na siguro ang mini arc niya hahahaha!

Anyway, dahil nga bagong taon ngayon, buhay na buhay na naman ang mga New Year's resolutions (na paniguradong neglected na rin by the half of the year). Ako rin ay makikisabay sa mainstream at ikekwento ko ang aking mga pangakong sana'y 'di mapako.

Matututo akong magluto ng spaghetti at sinigang.
Magbabasa ako ng maraming libro. HINDI AKO MAGBABABSA NG E-BOOK! =))
Manonood ako ng maraming koreanovela, Jdorama, at anime!
Magtutugtog na ulit ako ng gitara (kroo kroo..)
Hindi na ako lagi bibili ng instant pancit canton for breakfast. Tinapay naman, para no MSG na :))
'Di na ako tatamarin mag-aral pag uuwi ng Cavite! (sino niloloko ko? huhuhu)
I will always do better :)
I will write more sensible posts in my blog. Hindi na puro sad things ang ihahandog ko sa inyo.
Magshishift na talaga ako sa EL! Gagalingan ko sa interview.
Sasali na ako ng org, at 'di na ako magdedefer :p
I will always take opportunities! AWWW YEEEEAAAH
Re-read HP books (kasi kinukuha na ni Kyle yung title kong "Harry Potter Geek") Magkaroon lang talaga ako ng oras at sipag hahaha!
Manonood ako ng Showtime LIVE! Makikita ko si Vice Ganda.. AT.. 'di ako magsasample! HAHAHAHA!
Tatawag ako kay Papa Jack balang araw, tapos hindi Ina ang gagamitin kong pangalan. Ooops, hindi rin Riana at Nikita! =))
Hinding-hindi ako susuko sa mga challenges. If you know what I mean ;)
Magiging outspoken na ako. Dudurugin ko na 'tong shell na hinihimlayan ko.
Eat ALL the mushroom burger royal!
Pag naaalala ko na naman yung nagpalungkot sa akin nung 2011, ang iisipin ko na lang ay, "Hindi challenge lang 'to. Tsaka mag-aaral na lang ako"
Magpapractice in French. hihihi~
Magsisit-ups ako every weekend :| :))

Yung last resolution na tinype ko, joke lang 'yan. Pampahaba lang ng listahan lol. Sino naman ba kasi niloloko natin hehehe!

Ayan, sana naman magawa ko 'yang mga 'yan. Tapos sana naman happy ang year na ito for everyone. Sana less sadness na and more smiles. Tapos sana maraming amazing things pa ang mangyari sa atin. Sana naman please, with crossed fingers at tamang eyelash na napili na nakatago sa inipit na dalawang daliri.

Maganda ang simula ng prelims ng taon kong ito. It started out great! And yes, walang halong sarcasm yan ;) ANG GANDA TALAGA NG 00:30 AM NG JANUARY 1 KO NA KAPAG NAAALALA KO NA NAMAN.. NAAANO AKO. What's the word, what's the word? Aaaah, this: happy.

Sana ang midterms at finals ng 2012 ay mas masaya! Abangan nating lahat haa? ∞

The 2011-ender: Firsts and Lasts.

2011-12-31T19:51:00.007+08:00

Ang 2011 ko ay parang pagsakay sa Space Shuttle sa Enchanted Kingdom. Nung minsan, nasa tuktok ako. Nung minsan, nasa baba naman. Minsan nakakahilo na. Minsan nakakathrill at puno ng excitement. Minsan ayoko nang ipagpatuloy. Minsan nakakahilo. Minsan masakit sa tiyan. Pero higit sa lahat - memorable.

Paano ba naman hindi magiging memorable ang taong ito, eh ang dami ba namang nangyaring mga firsts and lasts. Example, yung graduation, college, at marami pang iba na mamaya ko na ikekwento kung itutuloy mo pa ang pagbabasa mo.

Katulad ng nakagawian ko every year.. tadaaaa! This is my year-ender special blog post ☺

JANUARY 2011

NAKAPASA AKO NG UPCAT! HUHUHUHUHU ANG SAYA! ~
Retreat ng 4th Year sa Tagaste sa Tagaytay. Masaya at nakakatuwa kasi katabi ko si Kyle natulog nun hihihi.
Nag-entrance exam sa San Beda, kahit na nalaman ko ng nakapasa ako sa UP (sayang kasi yung binayad ko para sa exam eh D:)
Nagkaroon ng birthday kainan sa bahay nila Dex! First time ko sa bahay nila nun. Tapos pagkakaalala ko, may nangyaring memorable nung pauwi na ako galing sa kanila.
Ironically, ang last Family Day ko sa MTS ay aking cinelebrate without Mommy, Daddy, and Joby.

FEBRUARY 2011

Ang bagong pauso ng MTS: The mid-quarterly exams!
Interview with the vice dean at SBCA. Pinuri niya ako hihihi.
Busy Valentine's Day because of Student Council work, PALS secretary work, and personal issues :)))
Outreach ng PALS :"> Talagang isang malaking success ang araw na 'to!
NAKAPASA AKO NG SAN BEDA ALABANG SA DREAM COURSE KO (pero 'di ako tumuloy dito)
Pumunta kami sa Iloilo ng buong De Guzman family from Feb 18-20, making me not experience the student-teacher chorva in school.
Hell Day sa CAT. Worth it ang pagod dahil nilibre kami ni Miss Elyd ng Slurpee!
The making and the presentation of our projects. Unti-unti nang pinaparamdam sa amin ang pressure bago kami gumraduate.

MARCH 2011

Last Quarterly Exams.
RESEARCH PAPER. FEASIBILITY STUDIES. REALLY, DO I NEED TO SAY MORE? :'(
Dahil sa RP at FS, katumbas ng 24 hours yata ang kulang kong tulog.
Requirements. Presentations. Clearance. Malapit na kaming mag-graduate!
THE LAST TURN-OVER! <-- MEMORABLE. Nagsuot na naman ng dress, nanlamig kasi naka-sleeveless lang ako tapos ang lamig nung place, nagkwento ng class prophecy, at first time na nag-slow dance (kasi 1st time din may nagyaya)
May ginawa akong hindi ko akalaing magagawa ko sa huling araw ko sa school.
GRADUATION! I graduated high school with flying colors! ♥ Nakakaiyak, nakakatuwa, at nakakakaba (kasi baka magkamali sa speech~)

APRIL 2011

Birthday nila Joby (4) and Gilly (20)
Pumunta kami sa Manila Ocean Park nung birthday ni Gilly!
Nauso nung mga panahong ito ang "Secret Late Night Phone Conversations"
Nag-medical exam sa UP. Ang taray ng assistant dun sa may X-Ray :))
SM Southmall Date with Kyle.
Freshmen Preenlistment Blues~
Petiks na bakasyon. Sinisimot ang bawat sandali bago maging college student.

MAY 2011

Happy birthday Mommy! You're a quadragenarian.
Met my fellow Lingg freshies sa UP! Una kong nakilala si Vienna "Bea" Austria, na mahal na mahal ko dahil ang saya niya lang =)) Freshmen Orientation din nun, and I met more people yehey! Nag-enroll na rin for first sem!
Nag-inquire sa dorm at nakuha ko na ang ID ko :>
Inenjoy ang buwang ito sa panonood ng My Princess at My Girlfriend is a Gumiho.
First time kong maging girlfriend. OKAY NO QUESTIONS, NEXT MONTH NA TAYO! HA HE HI HO HU.

JUNE 2011

Happy birthday Daddy-o! Cheerio!
Lumipat na ako sa dorm :( Makikita ko nalang ang Cavite during weekends.
Reunite with Kristine and Kiezl. Met Marielle and Issa for the first time. And we roommates called ourselves - THE CHATEAU GROUP! :))
I am officially a freshman in college. Hello Unibersidad ng Pilipinas!
Nagkalagnat bago ang first day of classes. Tapos napanaginipan ko pa na end of the world na raw HAHAHAHA!
Met a lot of new acquaintances and friends, like Kat, Adel, Kim, Bea, Ate MC, Ate Joanna, Don, Hano-i, Hermi, Bajee, Moira, etc. Tiring yet fun classes ♥

JULY 2011

Harry Potter Part 2 madness!
Nung birthday ni Gelo ay di ko siya nakita nung araw na yun..
Nabawi naman after 2 weeks kasi nagkita kami! Salamat sa walang kaalaman ko sa pag-iikot sa Maynila (pupunta kasi ako ng MOA sana nun)
First time kong nakasakay ng MRT!
Revealed my deepest darkest secret to my family (except kay Gilly kasi alam na niya noon pa man)
Dreadful first long exams. Nyaaaah~

AUGUST 2011

Nabubuo na ang thoughts of shifting to BA EL.
First ACLE.
Nag-Gateway with French peeps, at 8:30pm na ako nakauwi ng dorm.
First time mag-isa sa dorm.
Nalaman ng mga roommates ko one sleepless night ang tungkol sa deepest darkest secret ko :))
First time nag-LRT1 and LRT2!
Happy Quezon City Day! Happy joyride and food trip with Gelo.
EUrace with UP Euro. Exciting kahit natalo kami!

SEPTEMBER 2011

18 years old na ako, kaya tumaya na agad ako sa lotto! Hahahaha~
My high school friends, plus si Sir Jeb, surprised me nung September 10! I love 'em all!
Date with Ren and Kyle sa ATC.
First time ko matutong magcommute papuntang UP. Sorry, ang late ko na!
Pinastraight ni mommy buhok ko -__-
Birth month ko ito, pero feeling ko dito sa buwang ito ako pinakaumiyak at nalungkot :<
Unang osculate.
Hindi kami magkakalayo. Naka-pause lang yung story namin. Hindi, hindi, ayoko..

OCTOBER 2011

Hell Week sa UP! 'Di ako umuwi for a 2 weeks sa Cavite.
SEMBREAKKKKKK! ~
#StrongGillyIsStrong! Inoperahan si Gilly, and she made it! I'm a proud a sister :)
McDo La Salle date with Kyle =)) We should do that more often.
Sabi ni Ma'am Mok, ang ganda raw ng speech ko sa Comm3. Crush ko na talaga siya forever!
ANG SAYA KO KASI NAKA-1.75 AKO SA LINGG110! HUHUHU AKALA KO BABAGSAK AKO SA SUBJECT NA 'TO!
The birth of my laptop, Lennie! ♥
My GWA during the first sem made me reach the college scholar standing! :">

NOVEMBER 2011

Nag-enroll for 2nd sem. Adventure lang yung araw na yun talaga, grabe! :))
Birthday celeb ni Kyle sa Shakey's at Timezone. 10pm na ako nakauwi (a first! hahaha)
Dahil start na naman ng panibagong sem, I met new classmates and friends :> Plus, mas maganda na ang sched ko ngayon! Booyah!
First time pumunta ng Montalban, Rizal na nagcommute lang. Nag-explore kami ni Bea.
Sabay umuwi ng Cavite with Kyle hihihi.
Happy happy with Chateau G!

DECEMBER 2011

First experience of Oblation Run and Lantern Parade.
GEOG CAMP WAS REALLY THE BOMB! Ang saya-saya lang ng field trip naming yun :">
Christmas Party with Chateau G! Nabunot ako ni Swiss Miss =)))
Christmas break sa wakas yeheeeey~
Narinig ko yung boses niya over the phone after almost 3 months. Speechless est moi.
Nakumpleto ko ang Simbang Gabi.
Naadik sa Ouran High School Host Club.
Chateau G bonding sa MOA :)

Merci beaucoup et au revoir 2011! Ang dami mong pina-experience sa akin ngayon. Napakagrateful ko talaga sa lahat. Salamat! Sana ganito rin kaganda ang susunod na taon. Mas okay din kung masa maganda pa hehehe. Best wishes for 2012!

Haruhi x Tamaki Cheesy Loveteam!

2011-12-30T12:06:00.003+08:00

Natapos ko na basahin (sa wakas!) ang napakacute, napakafunny, at napakanakakakilig na manga na sinuggest sa akin ni Marielle. OURAN HIGH SCHOOL HOST CLUB ♥ Grabe, seryoso di ako nag-eexaggerate or nagiging OA pero nakakatuwa talaga 'to! Sa tuwing maaalala ko 'to, sumasakit puso ko. Di ko alam kung dahil sa sobrang kilig, or dahil sa "forever alone feeling" na nararamdaman ko kasi buti pa sila ang saya ng lovelife HAHAHAHA =)) Ang ganda talaga ng manga na ito, promise! Sa sobrang ganda, puro "Maganda ito!" nalang ang nasasabi ko :)) Super GV manga yey!

Ayun, malapit ng mag-2012. 2 days nalang! At 4 days nalang pasukan na. NYAAAAH~

Kahapon pumunta si Kyle sa bahay. "Alone Time" college version at its finest! :)) Binigay namin regalo namin sa isa't isa, nagkamustahan, nagkwentuhan, nagtawanan, nag-usapang 9gag. Nagsaing na fail pa kasi di ko mabuksan ang gas, at kumain! Haaaay, yey nakita ko na si Botchek ♥ Ang saya talaga pag kasama mo ang best friend mo hihihi.

Mukhang maganda ang pagtatapos ng year na ito. Let's wait and see! HAPPY NEW YEAR!

Quick update lang ito!

2011-12-28T17:16:00.006+08:00

Reasons why I wasn't able to post in my blog these past few days:
Laziness
Gives 70% of her time in reading Ouran High School Host Club (note: Thank you Maye for suggesting this manga!)
T'was the Holidays

What happened to me last Christmas:
Ate 467387243 shrimps.
Went at SM Southmall and met with T-Win, Tita Cor, Guia, and Gelo.
Completed the Simbang Gabi for the first time!
Unfortunately, my wish didn't came true.
But I am okay now :) C'est la vie.
Finished watching the anime version of Ouran High. 3 THUMBS UP! =))

The latest quois about me:
Went at MOA yesterday with Chateau G! *heart* We went iceskating, and I realized that I have no balance in everything.. at all :| I sucketh huhuhu! Then, we ate at Mcdo, and rode the MOA eye. The whole De Guzman family was surprisingly also at MOA so I did not go home with my other bebe gurls hihihi. I bought my birthday presents for Dex and Allan. Then yey, went home, took a bath, read manga, and slept at 2am. Btw, I have a boo-boo on my right ankle :(( My legs are sore too. But that's okay, at least I had a really awesome day with my roommates!
Last December 26, Allan, Dex, Brian, Alissa, and Mary went to our house. We chatted about our current lives, Reinier, and 9gag. Allan treated us my favorite kwek-kwek :)
I am currently addicted to Depapepe, a Japanese duo playing awesome guitar instrumentals.
I miss Kyle terribly. I hope she's having a very happy Christmas break since she's spending it with her mom :)
I don't want to go back to school next week :(
Currently at the 72nd chapter of Ouran High! KINIKILIG AKO HUHUHUHUHU

Pagbabalik-tanaw~

2011-12-22T23:31:00.005+08:00

Kapag walang nagpapakilig sayo, pakiligin mo nalang ang sarili mo hahaha! Kaya heto ako at nagbabasa ng mga pinaglumaang coversations with my friends sa facebook (or is it, eh?). Nakakatuwang magreminisce, kasi dun ko nakikita kung nagbago ba ako for the better, or kung may improvement ba ako, at kung ano nga ba ang mga kalokohang pinaggagawa ko noon :)) Nakakatuwa, kasi kahit di pwedeng makaimbento ng time machine, at least merong mga saved personal messages sa Facebook para pwede mo pa ring balikan ang nakaraan.

Isa ito sa mga ginagawa ko kapag bored to death ako. Wala lang, just to kill time and give fun to myself =)) Eh ayun, nagbabasa ako kanina ng mga messages, when I suddenly stumbled upon this very.. memorable.. passage from a very good friend of mine (Naalala ko dati sabi niya wag ko raw ipagkalat na sinabi niya ito kasi nakakahiya raw :)) Pero sorry, nakakatuwa kasi siyang basahin eh... lalo na ngayon) (At tsaka 'di naman yata ikaw nabisita sa blog ko kaya okay lang) (Pero sorry na rin haaa) (Tsaka siguro nalimot mo na rin na galing sayo ito ang mensaheng ito) (Tsaka bakit ang daming naka-enclose sa parenthesis? Hahahaha):

Nung nabasa ko 'to, naalala ko yung reaction ko nung una ko 'tong nabasa: natatawang natutuwang kinikilig na naweweirduhan. At nung nabasa ko na naman ito, ganun pa rin naramdaman ko :)) AMAZIIIING! Sa taong nagsabi sa akin nito, hanggang ngayon kaya ganito pa rin ang paniniwala mo? Tingin ko, oo! Sana oo kasi.. isa kang bayani kapag ganyan pa rin ang stand mo sa buhay. Nakakatuwa ka talaga kahit kailan :)

Gabi na, kailangan ko nang matulog. Pero wait lang talaga, gusto ko pa silipin kung gaano kaganda ang nakaraan. Kung gaano pa tayong kasayang nag-uusap at lahat-lahat. Kung gaano kakalog ang mga kalokohan natin. Kung gaano natin pakiligin ang ating mga sarili. Kung gaano tayo kadiscreet sa ating mga lihim.

C'est Christmas Break!

2011-12-17T22:56:00.005+08:00

I love Chateau Group!

Need I say more again? YESSSS! CHRISTMAS BREAK NA! I can already feel the Christmas spirit hahahaha yey! ;D Marami na naman akong dalang kwento dahil naging memorable at masaya ang nagdaang week na itawag natin sa namesung na: Le Christmas Petiks Week! (or ako lang siguro yung petiks hihi)

Wala masyadong acad-related stuff this week kasi unti-unting nagsisilagasan ang mga klase. Siguro tinatamad na yung ibang prof. Or siguro yun nalang din ang Christmas gift nila sa aming mga estudyante :)) By Thursday, official Christmas Break ko na kasi wala na akong klase. Pwedeng-pwede na ako umuwi ng Cavite, yet I didn't choose to because I still wanted to experience my first Lantern Parade. And somehow, the Oblation Run =))))

Nung Monday, habang nakasakay ako sa bus pabalik ng UP (nasa Coastal Road to be specific), may lalaki sa likod ko na biglang sinigaw sa konduktor ng bus, "Hanggang Baclaran lang ako, g*go!" Nagulat lahat ng pasahero. Lumapit si nagmurang lalaki sa konduktor at nagkaroon sila ng pep talk na hindi ko marinig na sapagkat medyo malayo ako sa kanila. Tapos sumigaw na rin si mister konduktor at sinabi kay nagmurang lalaki, "BAKIT KAILANGAN MONG MAGMURA?" (Kailangan talagang naka-caps kasi galit na si manong) Tapos ayan, Baclaran na! Bumaba na si nagmurang lalaki. At kitang-kita sa view ko sa bintana na hinahamon niya ng away si mister konduktor. After a minute... nag-aaway na sila! Nagususntukan na sila! SA BACLARAN!!! Tapos muntikan pa masagasaan si nagmurang lalaki ng taxi. Ay ayuuuun, nasagasaan siya. Pero go pa rin sila sa pag-aaway. Hanggang sa pinataob na ni mister konduktor si nagmurang lalaki at bumalik sa bus na sinasakyan namin. Nagkaroon ng kaguluhan sa loob ng bus. May mga nagsasabing, "Ang yabang kasi ng lalaking yun eh, buti nga sa kanya! 'Di kasi yata nagbayad yun eh!" Yung iba naman, hindi sinabi yun pero yun din ang naisip.... tulad ko.

Wow lang, first time ko makakita ng live-action punching and chaos hahaha!

Nung Tuesday, namili ako ng regalo para kina Kat, Adel, Bea, JF, Gilly, at Joby sa mga tinagge sa harap ng IC. Habang nagroroaming ang mga mata ko nun para sa mga prospective presents, napadaan ako sa isang stall na nagbebenta ng mga damit. May 2 lalaking eager na eager sa pagsasalita ng "Hi Ate/Kuya, tingin lang po kayo. Marami po kaming mga damit" Tapos nung dumaan ako, sinabi nila yung mahiwagang linya na yun... plus isang akala-mo-kamukha-ni-Mario-Maurer na ngiti at isang "Hi ate!" na sounds like "Hey, baby!" kapag nagpapagwapo ang mga lalaki sa kanilang mga bebe gurls. Ako naman (sa isip ko lang), "uuuh, okay :|" at tsaka "Wag nga ninyo akong pagtripan. Seryoso akong nagsshopping dito!" Tapos bigla silang nagtawanan at sinabi sa aking "HAHAHAHA, joke lang ate. Joke lang talaga!" K.

Sa di-kalayuang stall mula sa 2 lalaki na yun, may nagbebenta ng iced gems na 220 grams worth P40! *loooove*

Nung Wednesday, after Geog class ko, dumeretso kami nina Issa, ako at ni Kiezl sa Trinoma para mamili ng mga regalo. Masikip sa Trinoma. Marami kaming nakitang UST peeps, sa di malamang rason. Nakabili na ako ng mga regalo para sa mga roommates ko. Nanood ng Megamind nung gabi. At bakit eto nalang ang maalala ko?

Nung Thursday, wala na kaming klase ni Kristine kaya kami ay nagpasya na mamasyal sa UP at magpictorial. Pumunta kami ng Sunken Garden para magpapicture sa higanteng letters U at P. Bago kami nakarating dun, nagkaroon muna kami ng maputik na adventure. Tapos malaman-laman namin nung huli na may alternative and less-muddy pavement pala na papunta sa big UP :)) Lakad-lakad kami sa AcadOval. Picture dito, doon, and everywhere! Natulog sa dorm ng halos 2 oras. Nagjogging with the whole Chateau G. Tapos nung nadaanan namin si Zorro sa may harap ng CAL, nag-high five siya kay Issa at sinabi sa amin, 'Ang gaganda ng mga babaeng 'to haa" Ayun, we were motivated even more xD After ng 1 hour jog, nag-Simbang Gabi kami. Then exchanging of gifts na with Chateau! Sabi ko na nga ba tama ang hula ko na si Dumbo si Maye! (codenamed kasi yung exchanged gifts namin eh) Maraming natanggap mula sa aking mga roommates at mahal ko sila =)))

Ay oo nga pala, nagkita rin kami ni Cyrene nun dahil nanghingi ako ng anime at Japanese drama :)

Nung Friday, nagperform si Noel Cabangon bago mag-Oblation Run. Nung tumatakbo na ang mga sabi nilang nakahubad na mga lalaki na may suot na maskara, wala naman ako nakita HAHAHAHA. It was somehow a relief for me, kasi ang weird eh. Buti masikip sa AS Steps nun at nagkakagulo ang ma tao, at wala akong nakita. Pero ang mga roommates ko (paging Kristine Fabellon), depressed kahit may nakita naman silang pwet :))

Tumambay kami sa Sunken Garden at maganda pala ang view doon pag medyo matagal-tagal ka ng nakaupo. Gumawa kami ni Kristine ng Moymoy Palaboy na vid, kumain ng mani, nakakuha ng Mr.Softy gift certificates, nagpictorial, kumain ng shawarma rice, and oh, Lantern Parade na!

First moments ng Lantern Parade: medyo 'di ganun ka-exciting. Pero nung dumaan si Kiezl wearing her hat (WOOOOH GO KIEZL!), nung nagmartsa si Maye kasama ang PolSci peeps (WOOOOOH MARIELLE!!!!), nung nakita namin ang lantern ng Engg, nung nagcatwalk ang UP Babaylan, at nung time to shine na ng College of Fine Arts, ayun fun fun fun fun super fun na! Ang galing ng CFA people! Ang ganda ng mga costumes and floats nila. Ang creative, ang cute, at ang galing lang! :"D

Masakit ang katawan ko buong araw.

Nung Saturday (uuuuy ngayon yun!), nasa bahay na ako yey :)

I have my assignment in Math 2 beside me, waiting to be finished.

2011-12-10T22:19:00.003+08:00

Me and my sister just went outside to see the lunar eclipse. The sky was a little bit cloudy though so we weren't able to see the "eclipse-ness" of the lunar eclipse.
I am definitely going to buy Bob Ong's new book "Lumayo Ka Nga Sa Akin"! Tomorrow, hopefully.
I had a dose of vaccine for cervical cancer a while ago. Huhuhu, sakit ng injection~
We were supposed to go at Festival a while ago to claim my mom's prize from a raffle (and to shop gifts and stuff). But there was HEAVY traffic along Daang Hari, and we were all hungry and very impatient at that time. So we decided to eat at King Bee (the Chinese restaurant at Daang Hari) and go home instead.
Chinese food is yummy!
Kat uploaded this week our pictures from Geog Camp. NAKAKAMISS ANG MANGO CAMP!
Will also tell you about our Geog Camp.. soon.
I don't feel sleepy yet.
But Daddy said that we should all get a sleep by now because we're going to Laguna early tomorrow.
I want to finish all school stuff this night!
I must stop using the computer right now.
But 9gag.com is so addictive.
And I can't stop being mesmerized at the candidates for Miss Eng'gchanted. They are all straight guys competing for a pageant. They are all so beautiful, and I can't help feeling inferior D:
Okay, have to do my assignment bye! Till next time :)

An early Hell Week last week.

2011-12-05T14:28:00.004+08:00

November 28, Monday - Nakabalik sa UP nang 3pm ng hapon at ang SUPER EPIC FAIL KO PA kasi nalimot ko na naman dalhin ang susi ko :( At 4pm, dumating sina Bea at Kat (kasama pa ang kanyang lovey-dovey Pogs) dahil gumawa kami ng report for our French class. Then nung kinagabihan, I made my assignment in Math 2 and Eng 1. At tsaka para di naman masyadong haggard ang araw na yun, nanood kami ng Something Borrowed. Love story ang theme ng movie... pero ang ganda ng story at ng plot! ♥

November 29, Tuesday - Report about Vice Ganda in French. Shotgun paragraph-making in Eng1. At alam ko nang ang panget ng gawa ko kasi 10minutes lang ang binigay sa amin. Oh well, that'll serve as a lesson na rin siguro na kailangan ko pang magprepare nang mas mabuti at mas kailangan ko pang magpractice ng English :)) Math 2 lessons are fun kasi light lang magturo prof namin. Ang saya-saya niya pa lagi hihihi. Gumawa na rin pala ako nang mahabang assignment in French kasi alam kong magiging busy ang Bonifacio Day ko.

November 30, Wednesday - Nagkita kami ni Bea sa Mini Stop sa may Katipunan ng 7:30 am kasi pupunta kami sa bahay nila Adeline sa Rizal para doon gumawa ng group report (na naman) sa French. 1 and a half hour ang byahe namin at ang galing lang namin ni Bea kasi nahanap namin bahay nila Adel. Tapos after 15 minutes, si Kat naman ang dumating. Tapos gawa gawa kami. Tapos nagkwentuhan, tawanan at natapos namin ang reporting namin. Nung mga hapon, nakipaglaro naman ako ng badminton sa kapatid ni Adel na si Maia. Tapos umuwi kami ng 5pm. Nakarating kami ni Bea sa Philcoa ng 5:45pm. At kumain ako with roommates sa Mushroom Burger sa Katipunan para kumain ng Mushroom Burger Royal at humagilap ng wifi kasi marami pa akong kailangang i-research.

December 1, Thursday - Nakakatawang report in French because of Bea! :))) Quiz in Eng1 and I got a high score. Dati, iniisip ko na ang boring ni Ma'am Razel magturo (kasi parang monotonous ang boses niya) pero I'm starting to disregard that thought kasi she really gives activities that help us improve our English. I like her teaching, kahit na ang baba niya magbigay ng grade hahahaha! Tapos late kami ni Abby for Math2 kasi malakas ang ulan nun at lahat ng Toki jeeps ay puno na. 1:30pm na kami nakarating sa aming 1pm class pero buti nalang okay lang sa prof namin. Okay naman ang lesson dun. Tapos nung 2:30pm nakipagmeet ako kay Ate Karla (like I always do during Thursdays), nung 4pm gumawa kami ni Aaron ng assignment sa Lingg. Kasama rin namin si Bea. At nung 5pm-7:30pm ay nagpractice ng kanta for the Karolfest. Pero yun, di na rin namin tinuloy yung pagsali namin due to lack of time at konti lang kaming andun for rehearsal. Nakauwi na ako ng 7:45pm. Nag-aral for my long exam in French. Nagtawanan with roommates. PAGOD. GAPAL.

December 2, Friday - Long exam in French. I just hope I did well! Complex yet interesting discussion in Lingg. Short Geog class. Nag-ayos ng gamit for Geog class. A Petiks Day indeed!

December 3-4 = GEOG CAMP WAS THE BOMB!

The updated any-occasion wishlist!

2011-11-25T23:10:00.003+08:00

Just posting this because Christmas is coming. And Valentine's Day is 3 months from now. And my birthday's next year! Hahaha :))

A unique and a "mayabang" UP shirt!
A lot of clothes and shoes! (Please make sure that the clothes are not too fit and revealing hahaha)
An new French dictionary (because mine is not updated anymore)~
A Portable PlayStation aka PSP!
A CD of Sims 3
Koreanovela, anime and JDorama DVDs! Soft copies would do too.
More novels! I wanna read The Perks of being a Wallflower.
The book about Slash's autobiography! I SERIOUSLY WANT THIS! And yes, it's real.
Boxer shorts because they're very comfy to wear! (and so I can stop "stealing my brother's boxers ;D)
100 orders of MushroomBurger found at Katipunan
A digicam (because I think I am the only teenager on Earth who doesn't have one)
Unlimited stock of stored tickets for MRT =)))
More bonding and happy time with my friends.
BFF date with Kyle for a whole day *heart*
A relaxing footspa! (UP has been indirectly murdering my precious 7-inched feet)
A meaningful letter from any of you (even a small note would already make me smile :>)
A once-in-a-lifetime chance of meeting Slash!
Nutella and Ferrero Rocher! YUUUUUM :3
A UP lanyard at Diliman Republic.
Lifetime supply of Chuckie and Fish Fillet at CASAA
An undergraduate degree and a sablay \m/
One day of fast internet connection
Read manga!
To get accepted in an org someday :)
To attend conferences and congresses about diplomacy, foreign affairs, and language.
TO BE A DIPLOMAT! (Or if my dream's too high, I'm okay with being a translator too haha!)
A video dedicated to me (am I a feeler or what?)
A tour at the ruins of the Spanish-era part of Manila.
Hello Kitty merchandise!
Domo stuff weeee!~
To be able to talk to Papa Jack personally (but not on air because I'm shy lol)
Family Time!
Peanut Kisses :3 *drool
I hope my true friends today will be my true friends forever :)
A night out with Chateau G! Maye, you missed half of your life!
Meet Kat's mom and Bea's brothers, and Adeline's sisters =))))
Just one message/text/phone call from someone I wanna talk to. Talking to you personally would be much better. Hi!
Be at KFC the whole day and have a huge amount of money to buy 2478347398 orders of Double Down.
Coffee Crumble ice cream (isn't obvious that I am in love right now with food?)
Reunion with my beloved high school friends. EK EK EK!
Randomly see or meet Ramon Bautista in UP. Or better yet, enlist in his Film 12 class!
To have a vacation abroad.
Scholarship in Japan/South Korea/France
To be ambush interviewed by a reporter, and to be seen in national television (I was ambushed by an interrogator of TV5 once. I'm not sure though if I was seen on TV)
Go to a concert of The Script.
Meet Vice Ganda and Miriam Defensor-Santiago!
Surprise me!

At 'yan nalang maisip ko sa ngayon. Nyaaah~ Dami pa kailangang gawin.

We keep all our promises, be us against the world.

2011-11-19T14:49:00.003+08:00

Current LSS: Katy Perry's The One That Got Away.

Because of this song, it actually made me think that maybe I do want to go her concert this January, and that I was just denying that fact all this time because of lack of financial support and parental permission hahahaha! But whatever might happen, I still love Katy Perry *heart*

This week has been a-okay. The weather's been abnormal, and I was actually able to save a lot of money this week too. Since I don't have any PE this sem, I made a pact to myself that I will not ride a jeepney going to and from our boarding house, AS, and Math Building so that I could still lose a few pounds teehee. Yes, I am walking by foot going to Math up to our boarding house, which I know an average person doesn't normally do.

I have a lot of assignments and activities to do this weekend. I hope I can finish all... later, and blog first something that has been giving me sleepless nights for quite some time.

Here it goes.

I don't know why but whenever I am in our boarding house at Diliman, it will always take me 2 or 3 hours before going to sleep. "Namamahay" couldn't be possibly the reason because I've been there for almost half a year already. Maybe I have insomnia. Or maybe my bed's not too comfy, or my pillow's as flat as a chopping board.

Or maybe... it's because I have been thinking about you these past few days. If you're alright, if you're safe, if you're happy, if you're in good terms with your family, if you're studying and not just playing computer games, if you're eating three times a day, if you're having 8 hours of sleep, if you're mingling with friends, if you're at the gym as of now or if you're playing basketball, I will always be wondering. I will always be worrying. I hope you're having a good time right now. I hope you're not having problems. I hope that you're not sick right now and that you're perfectly healthy. I hope that you are doing well in every aspect of your life. I hope that as I finish writing this sentence, you are smiling at this moment, wherever you are.

These are only 1/4 of the things that I always want to tell you. I hope I can personally tell you all that has already happened in my life, like I always did. There has been a lot of achievements, failures, and comedies that I haven't told you yet but itching to share to you. But if it's not yet the time to bring back what we always did back then, then I will wait.

Maybe, you're already annoyed because I send you text messages almost every night. If you're already annoyed with it, don't hesitate to tell me hehehe. Actually, I'm not sure if what I am doing is still right. I know once a family member knew about what I am doing, they will surely do another monologue about "Mag-aral ka na lang at wag mag-isip ng ganung bagay" To tell you the truth, I'm scared that maybe it is making you pissed off. But it's just that I don't want you to think that I already forgot about you. And I don't think I will be able to forget you. And no, I don't want that to happen. And I know that it won't happen. And now, I am starting to sound confusing and crazy, aren't I?

Straight to the point: For me, it doesn't matter if you don't reply back to my texts, or if you don't talk to me anymore. I understand, don't worry. What importantly matters is that you're okay, that you're safe, and that you're happy. This sounds cliche but if you're happy then I am already happy, and that's the truth.

I think watching Beauty and the Beast a while ago is the reason why I am posting this in my blog right now. Plus Katy Perry's The One That Got Away playing at the background, and a short conversation with Kyle regarding this topic.

Mag-iingat ka lagi haa, and please keep in mind that I am always thinking of you.

But in another life I would be your girl

We keep all our promises be us against the world

And in another life, I would make you stay

So I don't have to say you were the one that got away

It's the Princess' birthday!

2011-11-13T15:52:00.003+08:00

BATIIN NINYONG LAHAT YUNG BABAENG KATABI KO SA PICTURE! BEST FRIEND KO YAAAAAAN!!!!

Happy 17th Birthday Kyle! ♥ Ang tanda mo na po! *ehem*

Nagkaroon ng birthday celebration si Kyle kahapon sa ATC with Clint, Ren, Cza, Airah, and Iya. Ayuuun, matinding pagwawalgas ng pera ang inabot namin sa Shakey's =))) Pero okay lang din naman kasi at least sobra pa sa busog ang naramdaman naming lahat tsaka enjoy din kasi nagkita-kita ulit kami. Yeeey!

Tapos Timezone time! Ang pinakaunforgettable sa lahat ng ginawa namin ay yung nagkaraoke kami nila Clint, Ren at Kyle (nung kaming 4 nalang natira kasi umuwi na yung iba). At tsaka pati yung si Cza... nag-ala touch screen sa isang game =)))))

10pm na kaming nakauwi lahat. Napagsabihan kaming lahat (ewan ko lang kay Clint) pero yun, happy happy naman!

Kyle, more birthdays to come! Please wag ka muna magka-boyfriend para ako na ang maging 18th rose mo next year sa debut mo HAHAHAHA. Tsaka yun, stay happy my DL best friend. Maging mas successful ka pa lalo. Wag mo ko iwan :)))) Tsaka I love you! Ang dami kong gustong sabihin sayo na corny at madrama pero kapag ikaw nalang na yung kausap ko hihihi.

Nagmamahal, B2.

Kahapon.

2011-11-04T14:50:00.003+08:00

Nagising ng 4:30 am. Naligo. Nagbihis. Nagsuklay. Kumain. Nag-ayos ng gamit. Umalis ng bahay ng 5:30am. Kumain saglit sa Jollibee Molino kasama si Mommy. Kinita sina Issa, Marielle, at Kiezl. Hinatid kami ng papa at mama ni Maye hanggang Makati. Sumakay kaming apat sa MRT. Nakipagsiksikan sa rush hour. Pagkababa ng Quezon Avenue, may mahabang pila sa jeep papuntang UP. Dumating sa UP ng 8am.

Kinita si Bea. Pumunta kaming dalawa sa department sa FC. Nag-hi sa lahat ng kakilala ko. Pre-advising. Wag daw ako kumuha ng 21 units sabi ng adviser ko. Kumuha raw ako ng MST, yun ang sabi sa akin. Pinacancel ang Anthro10 ko. Naglakad kasama si Bea. Bumili ng inumin si Bea. Nakita sina Adeline at Kat. Sinamahan sila sa department. After ng pre-advising nila, sinamahan ako ni Kat sa Math building, at sinamahan ni Adeline si Bea sa Film Institute.

Naglakad at nagkwentuhan kami ni Kat. Nakita si JF, at niyabangan akong nakuha na niya yung MS1 niya. Nakarating na sa Math Building. First time namin ni Kat dun. Umikot-ikot sa loob ng Math. Ayun, sa room 118 pala yung enlistment ng Math subjects. Nakita ko si John Gabriel Pelias, ang recent valedictorian ng UPD (Math major sya eh, kaya andun siya). NAKAPAGENLIST NA NG MST SUBJECT SA WAKAS! MATH 2 - PRACTICAL MATH. Nung palabas na ng Math building, biglang nasabi kay Kat na "Hala, tama ba ang desisyong ginawa ko? Bakit Math 2 pinili ko?" Sabi ni Kat na "Kaya mo yun nuh!". Sana nga kaya ko.

Sumakay kami ni Kat ng jeep papuntang Gym. Umaasa akong may maganda pa akong PE na makukuha. Sinasamahan na nga lang pala ako ni Kat kasi wala na siyang kulang na subject. Si Adeline hinihintay kami sa may gym. Sa kasagsagan ng mahabang pila, kami ay nagtawanan, kumain ng cream-o, at nagkwentuhan. Nung turn na namin ni Adeline sa pagkuha ng subjects, natuwa kami. Pero ang panget ng mga natirang PE classes, kaya umalis kami sa gym na binabanggit ang isang sentence "Pumila tayo para sa wala"

Nag-lunch break kasama sina Kat, Adeline, Don, at Yella. Dumating bigla sina Bea at JF. Nagkwentuhan to the max na naman. Pumunta na ako, si Kat at Adeline sa may AS Lobby kasi kami na lang ang 'di pa tapos sa assessment, validation, at post-advising. Nagbayad ng P15 na student fund. Inayos ang student profile. Nagpa-validate na pero biglang kinuha kami ni Kat ng isang staff sa AS which turned out na fail kasi hindi pala niya vinalidate yung form 5a namin. Pumila na kami for assessment. Nauna na si Adeline sa amin. Nagkwentuhan with Kat sa pila. Ang lakas ng tawa namin nung pinag-uusapan namin ang Praybeyt Benjamin. Pinapasok na kami sa AS 101, and after 5 minutes may Form 5 na kami.

Pumunta ako, si Kat, at si Adeline sa department para sa post-advsing. Nakita sina Bea at JF. Dumeretso kami ng OUR after nun. Magkasabay kaming naglalakad ni Adeline tapos nakasalubong ko sina Issa at Marielle. Tapos bawal daw ang personal check sa pagbayad. Nagulat kami ni Adel kasi tseke ang pambabayad naming dalawa. Tinanong ko kung ano ang personal check kasi swear di ko alam kung ano yun. At nalaman kong personal check ang hawak ko. Nagpanic.

Humiwalay na kina Bea, Adel, Kat at JF. Sumama kina Maye, Issa, at Edwin. Tapos ang ingay ni Maye habang kami ni Issa nagpapanic. Tinext at tinawagan ko na si mommy. Ganito ganyan daw gawin ko. Punta PNB kuha ng pesoses na pera. Inabot ako ng 1 hour sa PNB. Nagpapanic na ako. Akala ko di na ko makakaenroll. Akala ko aabutin na ako ng cut-off time. Mangiyak-ngiyak na ako. Mali pa nasulat ko sa tseke nung una. Natetense na ako. Gusto ko na umuwi. Tapos nung nakuha ko na yung perang pambayad, nag thank you ako sa lahat ng staff sa PNB at sinabi nila sa aking "Bilisan mo na, baka abutin ka pa ng cut-off" 4:15 na nun. 4:30pm ang cut-off time. Tumakbo papuntang cashier's office. Nagtanong sa guard "Saan po rito magbabayad ng tuition?" Malugod niya akong tinuro sa Window 6 at pumila na ako. Nakapagbayad na. Hinati na ng RA yung Form 5 ko. Umalis na sa cashier's office. Nakita kong hinihintay ako nila Issa, Maye at Edwin sa labas. Tumakbo ako papunta sa kanila na nanginginig kasi di ako makapaniwala na akala ko magiging fail ang araw na ito dahil lang sa isang personal check.

Sumakay na kami ng jeep papuntang MRT. Uwi na kami Cavite yey! Habang nasa jeep, may tumawag sa cellphone ko na unidentified number. Kung anu-ano pinagsasabi sa akin at nalaman kong si Reinier pala yun (dahil tinext niya akong siya raw yun) Wrong timing talaga yung pagjoke ni Ren na yun. Pero di naman ako galit. Basta, wrong timing lang talaga yung pag-prank call niya sa akin. Nakarating na sa MRT station. Siksikan na naman sa MRT. Napagitnaan ako ng 5 o 6 na malalaki at matatangkad na lalaki. Di ako makahinga na nun. Nasikuan ako ng mga maraming tao. Pakiramdam ko nakipaglaban ako sa loob ng MRT. Nakarating na rin sa Taft sa wakas. Sumakay na kami ng van. Umuulan. At nakauwi na kami.

---

So, 2 hours na biyahe papuntang UP + 5 hours of enlistment, assessment, validation, and advising + 1 hour na lunchbreak + 2 hours of panicking dahil wala akong pambayad sa tuition fee

ENROLLED NA AKO SA WAKAS HUHUHUHU~

Ganyan na ganyan ang naramdaman ko. Ang hirap ng enrollment sa UP.

Feels like Valentine's on October 31

2011-10-31T20:06:00.001+08:00

BAKIT NAKAKALUNGKOT YUNG SEMI-LAST PART NITO? BAKIT ANG CUTE? BAKIT ANG GANDA? BAKIT NAKAKAKILIG?

AT TSAKA BAKIT GANITO YUNG PINAG-UUSAPAN NILA? :))

Eh yung setting kasi nila ay nasa isang play sila eh. Wala lang ~

Dahil isa akong frustrated watcher ng Secret Garden (nalimot ko kunin kay Noyi yung hiningi kong kopya bago mag-SemBreak!), pinanood ko na lang yung mga movies ng mga bida sa drama na yun hahaha! Kanina pinanood ko ang isa sa mga movie ni Hyun Bin entitled A Millionaire's First Love. At as of now, pinapanood ko naman ang isang movie ni Ha Ji Won na Daddy Long Legs, kung saan lalabas din yata si Hyun Bin. 'Di ko pa alam, di ko pa tapos panoorin :P Naeexcite ako!

Ang saya-saya ng halloween ko, at walang halong sarcasm yan ;)

Let's watch and read GV stuff~

2011-10-31T11:55:00.004+08:00

Today is October 31, and it's halloween. No, watching horror films and reading ghost stories are not what I'm going to do today. Never been a fan of those actually. Instead, I will watch A Millionaire's First Love and Love of Siam today! Plus, I need to finish now Little Women which I borrowed from Issa a month ago. I'm still on page 10, and I don't know why I am not in the mood to read T.T My sembreak so far has been like.. like rice. HAHAHAHAHAHA, hurrah for the metaphor! Yup, as in kanin.. because it's bland.

It's my Lola's birthday today also. Happy 64th birthday po! I hope you can visit the Philippines in the near future, because me, Joboy, and Gilly want to know the feeling of having grandparents inches or centimeters away from you. And Daddy also misses you hihihi. More birthdays to come po!

I want to see and meet and go out with all of my friends. I miss my classmates in high school. I hope they're missing me too, because I have this strange feeling that I am the only one who feels the "missing feeling" hahahaha! I hope I'm wrong. Please tell me that I'm wrong! =))

To add more GV for this day, my prof in Comm3 already accepted my friend request! Yey! I am in love with her already hahahaha! She is so nice :"> And I also found out that she already uploaded the pictures from our last Comm3 class. I miss her and our class very very much. I just hope that I will have professors like her next sem hihi. Annnnnd I found out also that her birthday is on the 18th of May(thanks facebook). Woooow, there are 365 days in a year, and it's just amazing that my favorite prof so far was born on May 18. WOW! That's amazing.. in an absurdly way.

And did I just make a fool out of myself again? I think I did. Yes, I know I did. T.T How embarrassing, I'm sorry people. Lets's just skip, skip, skip..

Oh btw, the 2nd batch run of preenlistment is finally out! The verdict? Still no MST and PE. I will probably prerog for an MST. I don't have anymore hopes for PE so I'll just take it next summer (if ever my parents agree with my plan). But I'm still not sure because I already got 18 units, and if I still enlist for an MST, I will have 21 units, which is super duper overload for my course. Well, our enrollment is still on November 3 so I still have 2 days to think about it. Why is college... oh wait, let me rephrase that.. why is college life in UP no piece of cake? =)))

And I shall leave you now folks, for I will now watch a movie of Hyun Bin. Hope you're still having a happy sembreak!

Lord, thank you po nang marami.

2011-10-29T13:29:00.003+08:00

Thankful. Grateful. Appreciative. Heto ako ngayon. Ang dahilan? Eto:

Seryoso, hindi ko talaga akalain, na aabot ako dun sa CS standing! SIOMAIIIII~ At lalo nang hindi ko akalain na makaka-1.75 pa ako sa Lingg110! Natakot talaga ako rito, kasi nagkaroon ako ng 2.75 na long exam =)) Tapos... tapos.. basta! Yey, naging successful naman ang 1st sem ko. Nagbunga lahat ng effort, kakulangan sa tulog, procrastination, at pag-aaral ko. Naging motivated tuloy ako lalo na mas pagbutihin sa next sem.

THANK YOU PO LORD! THANK YOU PO SA BLESSINGS!

Nakuha ko naman ang desired classes ko for 2nd sem. Pending pa rin ang sched ko kasi kulang pa rin ako ng PE at MST at bukas ko malalaman kung swerte ako sa 2nd round of preenlistment. Sana sana *crossed fingers*

Ngayong nakaraos na ako sa paghihintay sa grades ko, ang next adventure ko naman ay ang legendary long lines and processes of enrollment sa UP! Di makakasama si mommy kasi coding siya sa November 3 =)) I must do this alone, nyaaaah ~

---

So far, my sembreak has been A-okay. Nung Tuesday lang, nakipagmeet ako kina Jerome, Ellaine, at Alissa. tapos kumain kami ng kwek-kwek, french fries, at uminom ng shake. Si Reinier naman... well, si Reinier miss ko na.. pero nakita ko rin siya nung araw na yun. Basta long story yung kay Ren =)) Katext ko naman si Botchek kahapon. Nakakatawa yung convo namin, or baka ako lang yung natatawa. Nung Wednesday naman, kausap ko sa cellphone si Clint. Halos 45mins din pala kaming nag-usap. Namiss ko na may kausap ng ganung katagal sa cellphone. Tagal-tagal na rin :)

Tapos, nanood na rin kami ng Praybeyt Benjamin! NAKAKATAWA =)) Naalala ko na naman yung scene nina Vice at Derek sa isang malawak na setting.. tapos.. BWAHAHAHAHAHA! Basta, galing-galing ni Vice! Thumbs up! Gusto ko rin magkaroon ng utot gun niya ;)

At yun, ang dami ko nang namimiss.

#StrongGillyIsStrong

2011-10-28T20:37:00.004+08:00

Last October 17 ay na-admit sa ospital si Gilly dahil tatanggalin ang cyst niya sa may ovary. Ang tapang ng kapatid ko nuh? Sa halos 1 linggong stay niya sa ospital, mas humanga ako sa kanya kasi.. GRABE SIYA!

Lagpas sa 5 na turok ng injection ang natanggap niya. Halos 4 na oras sa operating room. Halos 6 na litro ng IV fluid ang tiniis niya sa dalawang araw. At 10 pounds na cyst ang inalis sa kanya. Pag nakita 'to ni Gilly, maiinis pa sa akin yun kasi sasabihin niyang binobroadcast ko yung operation niya hahahaha! Pero basta.. galing mo Gilly! Gusto ko lang ikalat sa mundo na matapang ka nga! raaawr ~

Pinaiyak ako ng kapatid ko NANG MARAMING BESES sa ospital =)) Ako na nga ang iyaking tagabantay ika nga ni Mommy. Nung nabalik si Gilly after ng operation niya, naiyak na ako. Nung nakita ko yung cyst niya, naiyak na ako. Habang binabantayan ko siya nung madaling araw, naiyak na ako. Nung hirap na hirap siyang umihi, naiyak na ako. Nung suka siya nang suka, naiyak na ako. Nung sinabi niya sa aking "Ate, matulog ka na" na hinang-hina yung boses niya, naiyak na ako. Love na love ko talaga si Gilly, over.

Sa ngayon, isang linggo na ang nakakalipas at okay na okay naman na siya ngayon. Hindi na siya hinang-hina. Mataray na ulit siya, kaya alam na naming close to recovery na siya :))

Basta Gilly, we love you! #StrongGillyIsStrong! ♥

What's up ma men?

2011-10-22T19:33:00.005+08:00

Nakalabas na si Gilly ng ospital kahapon. Will share her chronicles at my next post.
ANG TAPANG NI GILLY! #StrongGillyIsStrong ♥
Sinisipon ang kanang butas ng ilong ko.
Oo, yun lang ang naglalabas ng mucus, and I don't even know why :\
Ang kati ng labi ko. Pakiss naman =))))
Deh, joke lang. Pero seryoso ang kati nga talaga.
Anyway..
May weird na naman akong naiisip.
Kasi naalala ko, mag-iisang buwan nang ganun at hindi nagkakaganito.
Naaano ako. Naaano pa rin ako. Ang weird ko.
Feeling ko tuloy ang arte-arte ko at masyado ako nag-iisip.
Pero kasi eeeeh.. kasi eeeh~
Kailangan ko ng kausap tungkol dun please :(
Pag inoopen ko naman yung topic na yun, parang walang nakikinig.
Or siguro this is just reality - Ano nga bang care nila sa sitwasyon kong yun?
:(
:((((((((((((((((((((((((
*hagulgol*
Must journey this challenge, alone.
Pero basta, basta...
Tu me manques. Beaucoup beaucoup beaucoup beaucoup.
Ina, tama na. Ikaw na lang nagddrama eh :)))
Must drift to happy thoughts.
Yey, may naisip agad akong happy thought! xD
To lighten up things, alam niyo bang naka-high score ako sa Fruit Ninja sa Facebook.
THAT IS HAPPINESS FOR ME :)
Tapos.. tapos..
Di ako binigyan ng PE at MST subjects ni CRS, but I already had 18 units.
Sana talaga sa 2nd Batch run meron na. S'il vous plaît~
Tapos 2 ako sa French 10 at sa PE. (Nararamdaman kong medyo makakabawi ako sa French 11)
Hindi na ako umaasang maging university or college scholar man lang.
Naisip ko rin na okay lang, kasi for bragging purposes lang naman yun.
Tawag lang yun. Label. Name. Yun lang.
Pero sana mataas ako sa iba kong subjects.
At yun, kakain kami ni Jerome ng kwek-kwek sa Monday.
Gusto ko kitain mga kaibigan ko nung high school.
Gusto kitang makita or makausap man lang.
Sige na, kahit yun na lang Christmas gift mo sa akin~
Ano ba yen Ina, sabi mo think of happy thoughts. Bumabalik ka na naman dun sa "nakaraan" mo.
Eh bakit ba...
Happy din naman yun.
Happy ako nun.
Ang saya-saya kaya nun!
Nakakatuwa kaya yun :)))
Je suis heureuse.
Tu me voudrais voir.
Tu me voudrais parler.
Tu me manques.
Je t'aime.
Je suis belle femme. (biglang ganun hahahahaha!)

Good morning sa inyooooo!

2011-10-15T05:42:00.003+08:00

May babaeng kumausap sa akin "Uuuy, Ina.. lumabas na yung results ng exams natin sa Geol1. Pinost na ni Ma'am yung grades natin. Tingnan mo kung exempted ka na.." Tapos binuksan ko mga mata ko, bumangon ako sa kama ni Gilly, binuksan ang computer, binuksan ang yahoo account ko.. at wala pa rin yung grades. SIOMAI NAMAN PANAGINIP LANG PALA YUN!

Kaya ngayon, di na ako makatulog. Ansaveh ng planong Ces vacances de fin du semestre, Je vais dormir toute la journée et toute la soirée ko for the sembreak! hohoho.

Anyway, hello there! It's my sembreak(?) already ma men yey! Well, hindi pa talaga ako makapag-rejoice nang bonggang-bongga kasi hinihintay ko pa rin yung announcement ng prof ko via yahoo group kung exempted ba kami sa pagtake ng Finals. Sabi naman niya na nakikita na niyang walang magfifinals sa amin kaya sana po talaga! Ayaw ko na muna bumalik sa UP for now, sa enrollment na lang na :))

Dami ko plano na, kaso next week kailangang may asikasuhin ang pamilyang De Guzman so let's all go:

#StrongGillyIsStrong WHOOOOOO! =))

Pero seryoso, sabihin ninyong lahat 'yan.. STRONG GILLY IS STRONG! HAHAHAHA. Kailangan niya ng moral support kaya... STRONG GILLY IS STRONG! \m/

---

Tapos na rin ang hell week ko. Salamat naman. Marami akong sinakripisyo nung mga nakaraang araw, tulad na lang ng hindi pagsama sa birthday bash nila Adeline at Bea (*tears*) at ang pagdefer ko sa inaaplayan kong org. Sana naman, magbunga lahat ng hard work ko.

Yung Finals sa French nga pala, promise nakakatuwa! :D Mas madali siya sa lahat ng long exams namin. Pampahila nga siya ng grades :) Go 20%, you can do it! =))

At tsaka yun, ngayong nakatapos na ako ng 1 sem, ang dami kong mamimiss!

Una, ang mga French people! Kailangan ko pa bang pangalanan sina Kat, Kim, Adeline, Bea, Bajee, Moira, Angela, Dawn, Kuya Ricky, at Ate Anje? Magkikita pa naman kaming iba sa French 12-13 (hopefully!) Pero baka di na namin makasama ulit sina Ate Anje at Kuya Ricky kasi elective lang daw nila yung French 10-11 D: Thank you po for being the presidents in our class :))

Si Ma'am Zarah, our professor in French... at ang taray kasi finofollow niya ako sa Twitter! =)) Thank you po for all the teachings in French. Pati yung mga stories niyo nung college pa kayo hahahaha. Je vais me manquer toi! (tama ba? haha)

Yung mga ates and kuyas ko sa Comm3. Sa klaseng ito, mas marami akong kaibigang upperclassmen. Sina Ate MC at Ate Joanna (ako naman talaga ang tunay na matanda sa ating 3 eh) ♥ Ay ay, pati si Kuya Ferth! Naalala ko talaga nung nag-Show and Tell ako tapos may epic fail scene ako tapos sabi niya "You're amazing Ina!" =))) Tapos nung mga magkakagroup pa kami nila Kuya Marvin, Kuya Bryle, tsaka si Ate Majo. Ay ay, si Ate Majo rin mamimiss ko yun :) Pati si Jai, si Ate Justin (na lagi akong ineencourage), si Kuya Neil na unang nakapansin sa straight kong buhok, at basta lahat sila! Favorite ko talaga ang Comm3!

Syempre, Comm3 wouldn't be Comm3 if it weren't for our lovely professor Mam Mok :">Grabe, crush na crush ko talaga si ma'am. From the way how she speaks in English, how she interacts with people, how she teaches.. basta, ang bait nya talaga sobra *heart* Nakwento ko sa kanya dati na parang gusto ko na magshift sa EL. Tapos binigyan niya ako ng words of wisdom sabay sabi niyang,"But if you choose to shift at European Languages, I will let you borrow my French books" Tapos nung last day sabi pa niya sa akin "Ina, you had a very good speech. Keep smiling haa. I will miss you!" Ano beh, kinikilig ako =)))

Sina Hermi at Noyi, ang mga dakila kong walkingmates sa PE kong Walking for Fitness. Si Noyi malaki ang chance na makita ko pa since coursemates kami (at sana magkaklase ulit kami sa Lingg next sem). Pero si Hermi, dahil ChemEngg major siya, at malayo ang Melchor Hall sa Palma Hall.. ewan ko na lang =))) Nakwento na niya yata halos lahat ng experiences niya sa UP. Sana magkita ulit tayo!

Si Ma'am Cepe, ang prof ko sa Lingg na mabait pero mahirap magpa-exam HAHAHAHA!

AT ANG CHATEAU GROUP! My beloved roommates ♥ Marielle, Kristine, Kiezl, Issa. Naniniwala ako nang buong puso na kami ang pinakamasayang magroroommates sa balat ng lupa =)) I love you all, kahit na ginulat niyo ako nung isang gabi (na epic fail naman kayo 'coz nothing can destroy my happiness from Comm3! xD)

Magdiwang tayo pagkat sembreak na! HURRAH! At sana mapili yung mga gusto kong subjects. Batch run of preenlistment is today!

PS. Miss you powszx.

Joyeaux Anniversaire!

2011-10-01T00:24:00.005+08:00

HAPPY HAPPY 3RD BIRTHDAY TO MY BLOG *heart* Nakakatuwang isipin na since 2nd Year HS pa ako nagpopost dito tapos tingnan mo ngayon, college na ako tapos ang nostalgic lang ng feeling =)) Pag nagbackread ka sa blog ko, makikita mo na somehow may improvement. Yung mga pinoproblema ko noon, ngayon parang tinatawanan ko na. Yung mga kababawan ko dati, parang mukhang mas mababaw ngayon HAHAHAHA! Sana naman, after 3 years ulit.. yung mga pinagsusulat ko rito ay 'di ko naman na tawanan :p

Let's make more unforgettable memories, my beloved blog. Je t'aime! ~

PS. May cosplay event sa MOA this weekend. Must. finish. schoolworks. Eto, di ako matutulog ngayong gabi kung kinakailangan. Naeexperience ko na ang so-called "Hell Week" ng UP.

PPS. October 12-20 finals namin, tapos ang mga nakasched ko lang na tests ay October 12- French 10-11 at tsaka October 14 - Geol1. So that means, OCTOBER 14, 6PM HANGGANG NOVEMBER 8, 11:59PM SEMBREAK KO NA BEYBEH! ♥

I'll not come back because I never left in the first place.

2011-09-25T14:25:00.013+08:00

Back then, I have always wondered why the word Goodbye has the word 'good' in it, even though in the first place, it never is good. I have always wondered why people keep repeating the cliche, "When you love someone, you should learn to let go". I really pondered once (yes, only once) about this line, and I just don't get the connection between loving someone from letting that beloved someone slip away from you.

I'm not trying to be a desperate love guru here, but right now, I think I know now why goodbyes are sometimes good. I realized, too, that goodbyes are not really sad endings but good beginnings. Sometimes goodbyes are just like the pause mode in a video game. Whatever keeps you going may have temporarily stopped, but in due time it will resume it will continue, and it will definitely be better.

I think I now know why sometimes, letting go is sometimes essential. Letting go of someone means letting the both of you grow independently into stronger persons. Letting go doesn't necessarily mean falling out of love, but falling in love even more.

...

Yesterday has been a very bittersweet day for me, because just for this one specific precious thing to happen, hurdles have been jumped over, obstacles have been passed, and fear has been defeated. A constant battle between my heart, my mind, and my other internal organs these past few days is finally over. Tears evaporated, and hope is finally making its way. Yesterday, I realized how much the power of communication, understanding, and trust - combined - can bring two people close to being as one. I realized that seeing someone you love, talking to someone you love, being with that someone you love, are just bonuses or should I say "gift packs" of life because what matters most is you love.

People already told me a gazillion times that they pity me because it seems that I am the only one trying to make an effort, that I sometimes have a tendency to be crazy and dumb for this four letter-word that I keep repeating in this post, and that I deserve better. Okay, you can call me again crazy because I will now tell you that he is also giving his best efforts, that probably love did made me delusional, and I think that the 'better' that you are all saying that I deserve is already him.

I learned a lot from him, from simple life facts to guitar basics. I became stronger and braver because of him, but I must admit that that courageousness I gained did exceeded its limit for quite a few times, tee-hee. There were nights that I mostly anticipated, knowing that between 7-10pm, my phone will ring and we will spend hours talking over the phone about the most random stuff that you can think of. Sometimes, whenever we will see each other, I can feel that my heart is galloping for joy. And oh yes, I think I learned how to beautify myself because of him too =)))

I know this is not the end. Our story is just in its pause mode and probably after 4 or 5 years, God will click the resume button and everything will be the way both of us have always dreamed of. The strong gushing of the winds... okay, "Destiny" I mean (I'm so sorry I'm being cheesy).. may probably bring us back together as lovers, or maybe just as friends.. or it may also bring you to 4 girls in your school just like what you told me (hahahaha), but whatever happens to the both of us I am very grateful, happy, and *insertpositiveadjectiveshere* that I met and knew you. I never imagined saying these things to you, because at the very start, I thought you will just be an admirer of my friend during Grade 5, a mere classmate during 2nd Year, a friendly seatmate during 3rd Year, and the ultimate boy best friend that I had during my last 2 years in high school. Most especially, I never thought that I am saying these things to someone right now! But here I am, publicly being cheesy to you. Here I am, wanting to tell you how much... how much.. how very important you are to me.

Sorry for all the bad things that I've done to you. Yes, I won't get tired of saying that hihihi. Thank you for all the understanding, the "osculating" (Memorable yung kahapon. Combox5! HAHAHAHAHA!), the support, the encouragement, the panlilibre, the sermons, and for everything!

This maybe is the first and hopefully not the last time I'm going to type this in my open blog (because you all knew me as a shy penguin ajejeje~) but hey, Mister Angelo Laurea Suanque, I love you very very very very very very much *bearhug*

Abangan na lang natin ang susunod na kabanata ;)

---

Ito ang pinakalumang picture natin sa Facebook na nakita ko.. na ikaw yung kumuha hahaha!

I just turned 18, but I still look like 13.

2011-09-12T09:13:00.009+08:00

My high school friends and my family surprised me last September 10 by organizing a debut for me =)) Basta lahat pinlano nila, at heto naman ako.. gulat na gulat at 'di makapaniwala na they all have fooled me. LOL!

Ganito kasi yun, last last week pa nagsabi sa akin si Kyle na pupunta siya sa bahay namin sa Sept 11 (because it's my birthday hihihi). Tapos na-move pa ng Sept 10 ulit kasi sabi niya biglang may kinailangan siyang gawin sa birthday ko. Pupunta raw kasi siya ng Cebu at mandatory na sumama raw sila! Plus, sagot na raw ng La Salle ang tickets nila. Hindi naman ako nagtaka nun, kasi siomai naman.. super yaman kaya ng DLSU! Afford nila yun! Tapos raw magpapatulong din daw siya sa project niya na may piktyuran, at gusto niya ako gawing model kaya aayusan niya raw ako. naweirduhan ako nung una kasi kakasimula pa lang ng 2nd term nila tapos may project na agad sila. Sabi ko na lang, "Sige, go!" kasi love ko si Kyle eh hahahahaha!

Nung Saturday, dumating na si Kyle sa bahay. Pinaghanap niya ako ng dress, na di ko pa makita kung nasaan nung una. Inayusan niya ako, nilagyan ng make-up, at pinlantsa niya yung buhok ko. Sabi ko nga sa kanya "Di ba pwedeng yung natural beauty ko na lang yung piktyuran mo? Eh kasi ayoko ng make-up eh" But still, she insisted :)) Tapos ayun, after an hour siguro natapos na pag-aayos (at pagkkwentuhan) namin. Lumabas kami ng kwarto kasi sabi nila Mommy kain na raw muna kami. Si Kyle lumabas saglit ng bahay, tapos nung bumalik siya sa loob sabi niya bigla "Ina, may naghahanap sayo!" Eh ayoko pa naman lumabas ng bahay kasi naka-make up ako =))) Ang weird kaya ng itsura ko pag may kolorete yung mukha ko. Ayun, lumabas ako saglit sabay pagkalabas ko...

HAPPY BIRTHDAY INA HAPPY BIRTHDAY INA HAPPY BIRTHDAY HAPPY BIRTHDAY HAPPY BIRTHDAY INA!

Siomai! Nafeel ko nang may mangyayari, pero I never expected that it will be that surprising. OMG. Oh mon Dieu! SIOMAI SIOMAI SIOMAI! Lahat ng high school friends ko nandun. Sina Cza, Alissa, Airah, Mary, Ellaine, Patt, Clint, Allan, Mik, Jerome, Jomar, Reinier, Dexter, Brian, Leia, Jesterlyn, Crystalyn, Patrice.. PATI SI PHILLIP NANDUN! Tapos tapos tapos.. biglang may nagsabi sa akin ng "May surprise pa kami sayo.." sabay pinakita nila sa akin si Sir Jeb! SI SIR JEB!!!!! Ayun, dun na ako napasigaw kasi 'di ako makapaniwala na ang Math teacher ko ay nakisurprise din. Gusto ko na umiyak talaga nun :'>

Tapos yun, happy happy! Mini reunion kami. Nagsosorry si Kyle kasi fail pa raw yung surprise nila. Sabi ko nga eeh, this is more than enough! Ang saya kaya! Super, super saya :) Tapos puro kwentuhan, kainan, tawanan, piktyuran kami. Ang saya talaga. Di ko talaga akalain na mag-eefort itong mga kalog kong kaibigan. Syempre, mastermind si Botchek dito hihihihi :P

After nun, nag-message pa silang lahat sa akin: ang incomplete 18 cupcakes and 18 roses hahahaha! Pero kahit na di kumpleto yung 18 chorva na yun, it was still fun. Plus, yung messages ng bawat isa nakakatuwa. Feeling ko tuloy ang bait-bait kong tao nung nagmemessage sila, kasi parang thankful na thankful sila na nakilala nila ako, na nakasama nila ako, at naging parte ako ng buhay nila :"> Pinipigilan kong 'di umiyak kasi nakakahiya naman sa kanila hahaha! Tapos naalala ko pa, lalo na yung mga messages nila Phillip, Sir Jeb, Kyle, Alissa, at Mik! It was very heart-warming. Thank you very much. Sayang talaga wala yung iba, pero wag silang mag-alala kasi mahaba pa buhay ko kaya marami pang next birthdays na mangyayari hahahaha!

Then September 11 came. Oo nga pala, puro t-shirt ang natanggap kong regalo! Tapos sina Daddy at Mommy binigyan ako ng t-shirt na may design na Slash at.. *drumroll* iPod! Siomai, siomai.. it's an iPod hahahaha! =))

Then, me together with Mommy, Daddy, Gilly, Joby, and Ate Angie went to ATC para magsimba, at mag-Timezone! Tapos si Daddy nakakatuwa kasi nanalo siya ng 200 tickets sa Deal or No Deal! Galing astig yeaaah! Nag-take out na lang kami sa KFC tapos yun, umuwi na kami ng 2:30pm.

Tapos dumaan muna kami sa may tayaan ng lotto tapos.. tumaya ako kasi syempre, 18 na ako! Pwede na :D Legal na! I feel so old hahahaha! Ang supposed-to-be winning entry ko ay 06-11-18-23-30-42. Sayang lang talaga kasi isa lang yung tumama ko. Pero diba, at least oh may tumama!

All in all, my birthday weekend was indeed a whole lot of fun! Ang saya, kasi naramdaman ko talaga na love na love ako ng mga kaibigan at pamilya ko. Plus, 200 plus birthday greetings pa sa Facebook! Hahahaha :D Thank you very much sa lahat. Mahal ko kayong lahat! Ayiieeee ~

PS. Nakakalungkot lang nang konti.. actually, parang di lang konti eh.. kasi wala si Papa Bear nun. Tapos, tapos.. basta, nakakaano lang talaga :(

It's my weekend beybeh!

2011-09-09T22:56:00.004+08:00

Aaminin ko na, I really smell something fishy na nangyayari. Hindi sa assuming haa, pero feeling ko may pinapakulong pakulo ang mga kaibigan ko mula sa institusyong Mother Theresa School. May mga subtle signs akong nakikita sa Facebook (partida haa, subtle na yun!) at may mga aksidenteng mensahe akong nababasa. Baka nga assuming lang ako. Ewan, di ko alam.

Anyway, how would I describe this week of mine? Hmmm, okay lang naman. Maraming activities. There were no days that I become idle. Hopefully, maging productive lahat ng efforts ko. Pero Tuesday pa lang ang nasa isip ko na ay "Sana weekend na!" Dahil ba sa nalalapit kong birthday ito? O dahil sadyang tamad lang ako? Ewan, di ko alam.

Natapos ko na yung hiniram ko kay Issa na libro. My Name is Memory ang title. Actually, si Marielle ang nanghiram nun tapos nakalagay lang yun sa may kama niya tapos sinilip ko lang, nagbasa ng konting pages.. at tinuloy-tuloy ko na. It was a good read, despite na I don't usually read books na love ang theme. Tsaka yung bidang lalaki dun, kaugali ni Gelo. Basta si Gelo naaalala ko dun. Ewan, di ko alam.

Next week marami na namang activities. Medyo 'di maganda pakiramdam ko, at sana naman di ito maging lagnat. Hindi pwede, wag ngayon. Parang sunud-sunod talaga kasi eeh. Read a lot of chapters in Lingg. Blind Date sa Comm3. Activities sa French. Haggard na PE. Anong uunahin ko? Ewan, di ko alam.

Kailangan ko ng topic for a speech sa Comm3. 50% daw ang sakop ng speech na yun sa magiging grade namin sa subject na yun. May topic akong naiisip kasi ewan ko kung magiging interesting siya sa mga kaklase ko. Ang weird kasi ng topic na yun eh, and more of personal experience pa siya. Ewan, di ko alam.

Long Exam namin kanina sa Lingg at sana naman po maka-uno ako para makabawi sa ewan kong score sa 1st LE ko. Please po, sana magbunga ang mga pinag-aralan ko. Sana birthday gift nalang ito sa akin ng course ko kasi yun po yung major subject ko! Please please with super closed fingers! Tingin niyo, mataas kaya ako dun? Ewan, di ko alam.

Malapit na birthday ko. At di ko alam kung bakit nawawala yung excitement ko. Siguro kasi alam ko na yung mangyayaring di ko magugustuhan. Pero sana assuming na naman ako sa pagkakataong ito. Ewan, di ko alam.

Marami pa akong ikkwento sana kaso ewan... di ko alam.

September.

2011-09-04T20:43:00.002+08:00

It's September 4. One week na lang, may tatanda na naman dito *whistle*
Napansin ko lang, may curse ako tuwing magbbirthday ako. Something bad happens before or after the 11th. Sana ngayon, before lang.
Anyway, baka psychological chorva lang yun.
Matagal na pala akong 'di nakakapost dito. Sorry, blame Sims Social and busy sched.
Nagkaroon ako ng epiphany nung isang araw: Confidence lang kulang ko kaya umaano ako sa studies ko.
Narealize kong di naman talaga essential na mag-excel (although it will be good if that happens). Basta may natututunan ka at naaabsorb mo yung mga lessons, that's more important!
Kailangan ko lang ulit-ulitin yung sinabi kong yun para ma-motivate ako lalo. See, I'm helping myself.
Sorry, epekto nang nag-aaral sa UP ito. Promise, di talaga "chicken" dito. Pwedeng "lechon"
ANG CORNY KO.
Speaking of which, I love Comm3 na! I'm exceling in Public Speaking hahaha! Next activity: Blind Date. Natatakot ako rito nyaaahaaa~
Ano pa ba.. ayun, dean's lister si Kyle. Love na love ko yung babaeng yun!
Pati sina Guia at Gelo, Top 1 sila sa school. Love na love ko rin yung mga pinsan kong yun.
Love na love ko mga roommates ko *how random*
Lalo na si Marielle Marcaida! =)) Hay nakooo, friends forever Maye hahahahahaha! ♥ Naalala ko na naman yung panaginip ko tungkol sayo.
Currently reading a book entitled "My Name is Memory"
Maganda yung libro, kahit na di ako mahilig masyado sa love story. Thank you Issa sa pagsponsor ng libro!
Birthday ni Gian Angelo Alberto kahapon! Ang saya ng birthday niya. Naglaro kami ng Pinoy Henyo all night long :)
Kanina, galing kami Southmall nina Allan Dex Gelo kasi may cosplay event. Di namin pinansin yung 3-Day Sale kanina dun =))
Pero secretly, kung marami lang akong pera kanina at may kasama akong babae rin, nahumaling na rin siguro ako sa 70% off sale. ANG DAMING DAMIT SIOMAI~
Malas ako ngayong mga nakaraang araw. Ewaan, ang daming nangyayari.
Pero thank God, short-lived lang ang misfortunes. I love you po.
Nagbabasa ako ngayon ng manga: Ouran High School Host Club. Salamat ulit kay Marielle sa suggestion!
Miss ko na ang PEPAUL *heart*
Enjoying moments with French People yey!
Sana maging masaya ang birthday ko.
Sana tumangkad na ako bago ako mag-18. Please, gawin ninyo akong 5-footer before I reach my 18th year.
Dalawa ang gusto kong regalo: Makasama ang family and friends ko sa September 11.. at.. T-SHIRT NA MAY LOGO NG GUNS N' ROSES.
Mag-aaral pa ako sa Lingg. May long exam sa Friday hihihi.

I lost myself in a daydream.

2011-08-22T01:02:00.005+08:00

I have a reaction paper and a concept for a show and tell waiting to be finished. I need to study for Geol1 and Lingg110 but it seems that my mind is still drifting away from reality, going back to a certain memory which I wish did not end.

Sorry, but I suddenly feel the need to share about this.

I feel inspired and motivated these days. I feel like I can surpass hurdles, climb mountains, and reach for the stars. I feel like.. as if I can do anything. I have never felt as positive as this before. It feels so good to be smiling all day. It feels good to know that reciprocated feelings do actually exist. It's good to know that no matter how things can turn upside down, there is still that positive vibes that keeps you going. Basta, 'di ko ma-explain na in English pero ang gaan-gaan ng pakiramdam ko.

I will never let this "happy feeling" fade away. I will do a lot of things to make this feeling last. Hopefully, until who knows when. HAPPY HAPPY!

Whoever is making me feel this way, merci beaucoup :D Yep, sinasadya kong mag-French kasi alam kong ayaw mo, hehehehe.

And now, back to school-related stuff *sound of crickets*..

The legit and happy Quezon City Day!

2011-08-20T14:08:00.004+08:00

Ina: Ibahin mo ko sa ibang babae nuh. Kasi.. lalaki ako.
Gelo: *straight-faced*

Hindi ko alam kung bakit gustong-gusto ko yung joke na yan sa sarili ko, kahit na alam kong may pagka-corny :))

Anyway hello again! Continuation na ito ng previous post ko kaya ayun, kailangan ko talagang i-blog ito! xD

---

9am ako umalis ng dorm namin para umuwi na ng Cavite. Nagkwentuhan kami ni Marielle, nag-withdraw, nagpa-laundry, sumakay ng jeep, kinuha yung baller ni Mik, at sumakay ulit ng jeep papuntang MRT. Nakarating ako sa station ng mga 9:45am. Tapos pagpasok ko ng MRT, ang ganda ng view kasi.. ANG DAMING UPUAN! Aaaaah, chaaaairs~ Kaya yun, sosyal ako kasi nakaupo ako from Quezon Ave. to Taft. Nakarating ako mga 10:45am na rin yata. Eh magkikita kami ni Gelo kasi pupunta rin siya sa bahay namin kaya sabay na lang kami byahe pauwi. Nagkita kami sa isang nearby Mcdo tapos nakakatawa pa kasi pagkakita ko sa kanya, nakasuot pa siya ng salamin hahahaha! Tapos sabi niya sa may Vito Cruz na lang kami hanap ng bus kaya yun, sumakay kami ng LRT. GRABE, FIRST TIME KONG SUMAKAY NG LRT1! =)) Tapos nung nakasakay na kami sabi ko kay Gelo "Imaginin mo oh, di ako sumakay dati dito!" *see post about my 1st MRT experience*

Tapos yun, pagkababa namin, sumakay na agad kami ng bus. Tapos sakto yung tugtog kasi Faithfully yung song! That song has so many memories ♥ Tapos kwentuhan kami ni Gelo, tsaka ewan, kasi puro tawanan. Feeling ko nga ang ingay-ingay ko nun eh, or siguro tahimik lang masyado sa bus. Ang gaganda ng mga tugtog sa bus nun. FRIDAY CLASSIC. Tapos tumugtog yung fave song ni Gelo nung elementary pa lang siya =)) Tapos kainis, bakit mahiluin ako sa bus? Seryoso. Hindi ako normally ganun! Ang sakit sa ulo, feeling ko gusto ko na nun magsuka. Kaso nakakahiya, wala akong dalang plastic hahaha.

Nung nakarating na kami ni Gelo ng SM Southmall, saktong ang tugtog sa bus ay November Rain! Tapos saktong pagbaba namin tinutugtog yung guitar solo ni Slash! NYAAAH~ Tapos ayun, may binili at tiningnan si Gelo. Konting strolling din tapos sabay nung pauwi na kami, nagkaroon kami ng usapan tungkol sa "Ang tagal mo kasi akong pinaghintay sa Mcdo kaya gutom na gutom tuloy ako ngayon". HAHAHAHA! Kaya yun, kumain muna kami sa Jollibee :)) Nakakatawa nga eh, habang nandun ako sa table namin at hinihintay si Gelo mag-order bigla siyang tumawag sabay sabi "Ano gusto mong drinks?" Ewan ko, natawa lang ako kay Gelo nung time na yun hahaha. Thank you po Kuya Gelo!

Tapos nung pasakay na kami ng jeep, saktong kasabay namin si Mellizza! Kaya ayun, todo kwentuhan pa kaming dalawa :> Si Gelo kasi nasa harap kaya yun, kami lang ni Izza. Nakakatuwa, namiss ko na yung masayahing babae na yun :)

Nakauwi naman kami ni Gelo ng safe, yey :> Tapos kumain (na naman) kami. Tapos bumili kami ng shake kasi mainit sa Pilipinas. Eh yung bilihan ng shake katapat lang ng bahay nila Ren. Kaya Gelo tried to look if Reinier was in their house, and it turned out that he was! :D Reunion kaming tatlo ang saya-saya :))) Nanlibre si Ren ng kwek-kwek (for the first time!) Puro kwentuhan, tanungan, tawanan, kainan at pagbabalik-tanaw trip naming tatlo. Ayun, happy! QC Day is one happy day indeed.

Sige, gagawa na ako ng mga school-related stuff. Bye!

Petiks week.

2011-08-20T13:23:00.005+08:00

Hello! Magpaalam na kayo sa "Sad Ina" sa nakaraan kong post dahil I'm one jolly good fellow right now :D Although marami pa ring mga nakakalungkot na nangyari tulad na lamang nang nakuha ko na yung score ko sa first long exam namin sa Lingg110. Ang grade ko po ay 2.75, mga pare. Nakakatakot isipin na ang lapit-lapit na niya sa 3.. na 0.5 na lang pasang-awa na ako. Pero nung nakuha ko na yung score na yun, di na ako nalungkot masyado. Sabi ko na lang "Siguro ngayon lang 'to. Sisiguraduhin kong ngayon lang 'to" Kudos for whoever coined the term THINK POSITIVE.

Anyway, I'll share to you my petiks week. Why petiks? Eh kasi naman Tuesday and Wednesday lang ako may formal whole day classes talaga. Tapos nung Thursday, PE and ACLE nung hapon lang. Tapos kahapon was Quezon City Day kaya walang pasok din! Kaso dahil long weekend kami, medyo binigyan kami ng maraming gawain kaya yun.. gagawin ko na mamaya :D

---

Oo nga pala, last Wednesday night, me and my roommates had a very weird girl talk. It started when Marielle was sharing stories about her family. Then we asked her about what she thinks of her ate's boyfriend. Then we asked Marielle if there was someone who courted her already (Nakakatawa kwento niya talaga rito. Siga!) And then they all shared their own love stories, except for Kristine kasi alam na alam na namin =)) Tapos humirit si Marielle na, "Ina, ikaw naman magkwento ng buhay mo. Yung tungkol sa 'best friend' mo" Hahahahaha :)) Kaya yun, nagshare ako ng isang short but sweet story. Tapos nakakatawa kasi natutuwa sila sa kwento ko. Tapos nung may 'revelation' na akong sinabi, bigla na nila akong pinagpapalo gamit ay unan =)) Sabay basta ang saya ng usapan namin na yun kaya 11pm na kami nakatulog. Partida may 7am class kami ni Kiezl.

---

My Poi experience in ACLE was fun too. Nakakapagod nga lang but it was fun too. Originally kasi ang gusto kong puntahan na ACLE ay yung Memory Enhancement ng UP SAPUL (advertising Marielle's soon-to-be org) and yung Kay Ramon Bautista na Celebrity ang Teacher ko chorva. Since requirement sa app process ng org namin na pumunta sa ACLE nila, I went there and I had no regrets naman :)

After ACLE we French people went to Gateway. Yep, at Cubao! First time kong sumakay ng LRT2! Grabe, ang luwag :)) Tapos nanood kami ng sine, kumain sa KFC, at umuwi ako sa dorm ng 8:30pm na. I really had fun hahahaha! Mag-isa na nga lang ako eh, kasi nagsi-uwian na iba kong roommates. Pero okay lang, kinaya ko namang mag-isa :D Tsaka nakinig ako kay Papa Jack sa radyo nung time na yun kaya medyo okay din naman.

Kinabukasan ng gabing yun, umuwi na ako ng Cavite. And the story about my happy Quezon City Day is continued in my next post.. (kasi mahaba-haba :P)

C'est la vie.

2011-08-14T22:39:00.005+08:00

Ever since that wonderful day, I promised myself that no matter what happens I will never cry again because of 'certain things'. I know that unfortunate days are inevitable but I'll keep believing that these kind of days are just obstacles to challenge my faith and probably, love.

I will make happy memories. Beautiful, to be more specific. Those kind of memories that will still be crystal clear in my head after years, decades, or who knows when. Memories that will keep me company during sleepless nights. Memories that will put a smile on my face during not-so-good days.

But sadly, tonight perhaps is not the time to make such moments. And as usual, it is my fault for always making things worse. Sorry, I had to rant on this again. I don't know what to do anymore. It seems like when I want to do something to alleviate a certain thing, it always lead to failure. That's life.

Tonight I think I'll break my promise.

50-50 na utak.

2011-08-13T09:56:00.006+08:00

Ang tagal-tagal ko nang hindi nakakapagpost dito. Ang dami nang nangyari. Ang dami ko nang hindi nakwento. Ang dami ko kasing kailangang gawin. Ang dami kasing mas kailangang unahin. At meron akong naiisip na gusto ko na ibuhos dito. Isang thought na ang tagal-tagal nang umiikot dito sa utak ko. At feeling ko kapag na-share ko na yun ay medyo mababawasan na yung anxieties ko. Siguro. Sana naman.

"Minsan nag-aaral ka na lang para sa grades. Hindi na dahil sa na-eenjoy mo yung pinag-aaralan mo"
-- a conversation I had with Don habang papunta kami ng AS from our Geol1 class.

Ganyan na ganyan na ang nararamdaman ko ngayong mga nakaraang linggo. I admit, gusto ko yung mga kinuha kong mga GE or subjects. Pero ewan, kahit na mag-aral ako nang todo-todo, with all my might, at nang bonggang-bongga.. parang nakakafrustrate pa rin lagi yung results ng mga exams ko.

Another frustration: Lingg110, my major class. Tuwing nagdidiscuss yung prof namin, naiintindihan ko naman. Nagbabasa rin naman ako lagi ng mga readings. Pero kapag may quiz, nung long exam namin, parang ano lang talaga.. ang hirap. Hindi pa nabibigay yung results ng first exam namin sa Lingg (next meeting pa raw) pero I already have this feeling na I shouldn't expect a high grade. I know I flunked that exam. Seriously :( To think na kailangan pa naman ng 1.75 na grade or better sa 1st year sa Lingg. Ano na lang mangyayari sa akin? Maaalis ako sa course? Parang ayoko naman mangyari yun..

Sa lahat siguro ng classes ko, pinaka-interested ako sa French. Kaso isa pa 'to.. pagdating sa written exams, naffrustrate ako. Kasi alam kong nag-aral ako nang mabuti. Alam kong nakinig ako ng maigi sa prof pero wala pa rin.

Minsan tuloy, napapaisip ba ako kung meant to be ako for BA Linguistics. Kasi I'm already on the brink of shifting to a new course. Parang habang tumatagal, narerealize ko na alam kong mahihirapan ako in the future sa Linguistics. Actually, medyo ngayon pa nga lang eeh. ASDFGHJKL! Ewan ko ba~ I wanna shift to European Languages, or maybe even sa PolSci kahit na nawiwitness ko na yung paghihirap ng 2 roommates ko na PolSci majors. Minsan nga eh, naiisip ko na am I really meant for UP? Or sadyang mahirap lang talaga dito sa UP na hindi pa pala sapat yung ginawa kong paghahanda sa pag-aral ko sa unibersidad na ito? Or masyadong mataas lang yung expectations ko sa sarili ko? Or gusto ko lang maging proud lalo sa akin yung mga taong may high expectations sa akin? Paano kaya kung kinuha ko na lang talaga yung gusto kong course sa San Beda Alabang na International Studies? Or kahit ba hindi sa San Beda Alabang eh, basta paano kung yun na lang yung course na kinuha ko? Bakit kaya ngayong college ko lang naisip na sana nag-aaply ako for scholarship sa CSB kasi nandun naman talaga yung pinakagusto kong course?

Totoo nga yung sinabi ni Don sa akin, nag-aaral na lang ako ngayon dahil inaabot ko yung retention grade na 1.75 na kailangan sa Lingg. Hindi ko na ineenjoy yung class ko. Pagkakamali ko yun. Pressured lang siguro ako. Yun lang siguro yun. Siguro cluttered na talaga utak ko. Or siguro ganito lang talaga buhay kolehiyo. Or siguro challenge talaga to. Or siguro ganun talaga buhay sa UP.. laging hell week. I'll face that challenge, then.

Sige, mag-aaral na lang muna ako.

Firsts. Achievements. Memories.

2011-07-23T09:44:00.006+08:00

July 22, 2011. Another day to remember.

So ganito yun.. FIRST TIME KO KASI SUMAKAY NG MRT! That's why! Hahahahaha. It's an achievement for me. Oo na, alam kong ang bano ko kasi ngayon lang ako naka-experience nun in my whole 17 years of existence. Pero wala lang, nakakatuwa lang hihihi.

Nakisabay ako kina Kristine at Kevin pauwi. Natatawa nga ako kay Kristine eh, kasi medyo hindi yata sila in good terms ni Kevin sabay "Ang gwapo talaga ni Kevin" HAHAHAHAHAHA :)) Ang tagal din pala ng byahe mula Quezon City papuntang Taft. Tapos nung nakababa na kami sa MRT station ng Taft, siomai ang haba pa ng pila! Pero ayun, nakasurvive naman so okay din.

Tapos may usapan din kami ni Gelo na magkikita kami para sabay kami papuntang MOA. Sa MOA kasi kami magkikita nila mommy. Eh yun, sabi niya sunduin niya raw ako :) Eh dapat pala sa Vito Cruz kami magkikita, eh hindi ako sumakay ng LRT. Biggest mistake ko na yata yun hahahaha! :)) Kaya yun, sumakay na lang ako ng jeep na dadaan daw ng La Salle (kasi sabi ni Gelo dun kami magkita) and I parted ways with Kristine and Kevin kasi uuwi na sila.

So yun, traffic talaga nung mga panahong yun kaya ang bagal ng jeep umusad. Tapos di ko pa alam yung lugar kaya natakot ako nang konti kasi baka mamaya lagpas na ako sa destination ko. Tapos si Gelo tumawag, tinanong niya kung nasaan na ako. Ang napakaganda kong sagot ay "Ewan ko" =)) Di ko kasi talaga alam eh. Natakot tuloy siya sa sagot ko! Sabi niya magtanong daw ako sa katabi ko kung nasaan na kami at kung malayo pa raw ba ako sa La Salle. Eh di tanong naman ako (kumakapal na mukha ko). Nasa may Libertad daw kami at medyo malayo pa sa DLSU, sabi ni mabait na ate. Tapos ayun, okay raw sabi ni Gelo kaya binaba niya muna yung fone niya. After 2 or 3 minutes, tumawag na naman ulit siya. Nasaan na raw ako, at sabi ko naman ay di pa kami nausad kasi super traffic. Binaba niya ulit yung fone. Tapos tumawag ulit after a short while. Tapos baba. Tapos tumawag ulit. Baba na naman ng phone. Tapos tawag ulit hahahahaha! Basta, after every 3 minutes natawag ulit si Gelo kaya medyo natatawa ako sa kanya kasi baka akala niya talaga yata nawawala na ako hahahaha! Pero sa bagay wala rin naman talaga kasi akong alam sa lugar na yun kaya normal siguro na yun maramdaman niya. Tsaka akala ko nga rin mawawala ako eh =))) Pero buti hindi naman.

Tapos yung isa ko pang katabi from the left, pinagtanungan ko rin kung malapit na raw ba kami sa Vito Cruz. Hindi niya yata alam, kaya tinanong niya dun sa mga kasama niya. Basta, buti na lang happy family na parang manonood yata ng sine yung nakasabay ko sa jeep. Sinasabihan nila ako nang "Miss, malapit na po tayo. Isang station na lang", "Pagbaba mo, mag-iingat ka ha. Maraming masamang loob kaya wag mo papakita cellphone mo" at tsaka "Sabihin niyo po dun sa natawag sa inyo na malapit na kayo" HAHAHAHAHA! Halatang wala akong alam sa Maynila.

Sabi ni Gelo na sa may Jollibee na lang daw kami magkita sa may Vito Cruz, di na raw sa La Salle. Tapos yun, sabay kaming bumaba nung happy family na nakasabay ko sa jeep, kaya pagkababa thank you talaga ako nang thank you sa kanila kasi buti na lang di ako nawala! A lot of thanks to them :D

Pasok ako Jollibee, tapos I see no sign of Angelo Suanque. Eh di upo muna ako saglit, sabay may nakita akong naglalakad na matangkad na nakaharap sa cellphone niya na nakasimangot na lalaki =)) Si Gelo nakita ko na yey! Ginulat ko siya, tapos nagulat siya tapos nagsmile na siya kasi feeling ko akala niya talaga yata nawala na ako kaya siguro nag-alala yun nang sobra.. or feeler na naman siguro ako hahahaha! After that, we headed straight to MOA.

So imagine, from 6:00pm-9:00pm nagcommute ako papuntang MOA. Ang tagal, ano ba yun. Nagkawala-wala na kasi ako eeeh. Grabe ang Taft!

Pagkakita namin kina Mommy at Daddy nun, pinakain muna nila kami. Tapos ang daming tao kasi parang dinner with officemates yata si Daddy nun. Tapos kain talaga ako nang marami kasi super gutom na ako nun. Tapos kwentuhan kina Mommy at Daddy. Bati sa officemates ni Daddy. Kwentuhan pa rin with Gelo, na sabi pa niya nakakainis ako kasi 'di ako nag-LRT :)) Next time talaga ngayong alam ko na!

Tapos yun, since yung resto na pinuntahan namin ay yung banda malapit sa may Manila Bay, dun muna kami tumambay ni Gelo, yung sa basta.. malapit sa Manila Bay =)) Yung pwede kang umupo dun! Di ko alam tawag dun hahahaha! Tapos non-stop kwnetuhan na naman. Di ko alam kung bakit di kami naubusan ng kwento.

Tapos by 10pm, umuwi na kaming lahat. A very nice day, indeed :)

My college life so far (in bullets)

2011-07-18T11:10:00.005+08:00

Halu-halo na itong mga kwento ko, pero ito na siguro ang summary ng buhay ko sa UP for the past 2 weeks.

Bought a baller which says "Je Parle Francais". It means "I speak French" Cool, eh?
Had a score of 20.5 out of 30 on a quiz in Linguistics. For some shallow and unexplainable reason, the result made me frustrated because I really studied for that quiz. It gave me the idea that maybe I should shift to EL next year. I don't know, I just bought a lanyard which has a printed Departamento ng Linggwistiks on it and I don't want it to go to waste. Hahahahaha :))
I just hope that I will do good in Lingg for the next meetings. 1.75 or better yeah!
English speaking sessions with my roommates, just for fun! I actually can't believe that I am capable of speaking straight and somewhat fluent English.
Marielle is the most funny roommate of Chateau Group! =))
Oh btw, we dormmates call ourselves the Chateau Group because we stay at Chateau Verde hahaha! Issa, Kristine, Kiezl and Marielle are really fun to be with.
"Break the Fast!", "Hakuna Matata", "Crazy" (with matching Marielle moves), and "Kapag may awkward silence, may pinapanganak na bakla" Quotable Quotes of Chateau Group.
WOAH! -Issa.
Enjoying the company of Kat during Lunch breaks, Kim during Wed and Fri vacant time, and Bea every Tues and Thurs vacant time hihihi.
Performed a commercial on Comm3. Mam Mok (who I'm crushing on) said that while I was doing my performance, I seemed confident and she also said that I have a nice voice :">
Enjoying French Classes.
UPD Walkout last July 14. It was kinda scary because the students were walking along the corridors, entering each and every room and convincing students that they should join the walkout too.
Kim and I went to "AcousTKafe" organized by Tomo-Kai last Friday. There was free coffee and tea, biscuits, and cool music. Plus, I had the chance to smell, touch, and see an authentic manga! Yieeee~
Orientation of UP Euro last Friday too. How I wish I get accepted on that org.
Who wouldn't forget the epic adventures of MOTH 17! Yes, as in moth. HAHAHAHAHAHA =))
I'm being less thrifty these past few weeks :(
Delivery from McDo to Dorm! The fish fillet was very yummy.
Movie marathon with roommates.
Tiring everyday. Why do I have 4-5:30pm classes? :( Next sem talaga, aayusin ko na sched ko nang bonggang-bongga.
PhoneticTranscription is kinda hard, especially the vowels.
is somewhat used to UP culture.
Oh yeeeah, Mik visited me in UPD last July 2. Will blog about it soon.
Epal lang ito:
Already watched Harry Potter 7.2 yesterday with Mommy, Gilly, and Kyle! The credits and the Warner Bros logo made me really teary-eyed (no kidding) And oh yes, Snape's Pensieve Scene too. I wanna watch the movie again. Harry Potter will forever stay in my heart!

Marami pa sana akong kwento, kaso tinatamad na naman ako. Parang nadisconnnect ko na totally yung sarili ko sa onlone world kasi minsan ayoko na talagang magcomputer eh! Hahahaha. Oh sige sige, ingaaat :)

Top 10 traits that uniquely describes me.

2011-07-16T13:59:00.006+08:00

CLICK TO TAKE THE QUIZ :)Yung iba parang tama. Yung iba parang contrast. I don't know. You judge na lang hehehe~

Understanding

You are willing to take the time to find out what's going on with other people, especially if they're in distress. You're a good listener, you don't criticize, and you offer unbiased, respectful, honest advice when it's requested. With a high score on the "understanding" trait, it is likely that you are enthusiastic about charitable work, helping others, and making the world a better place.

You don't feel the need to impose your standards on others or say things that, even though true, cause pain.

Scrupulous

You are an honest, fair person. You don't lie or cheat to get ahead. You treat others with respect and hope for the same in return.

You do not feel that you are above the rules that everyone else follows; you are definitely not willing to do whatever it takes to get ahead.

Passionate

You are in touch with your emotions, and sometimes you react before you think. The good news: you don't tamp down your feelings. The bad news: you sometimes say or do things that you later wish you could take back.

You do not live your life on an even keel; you do not go for long periods without experiencing some mood swings.

Organized

You like to think a task through before you embark on it. If it's the slightest bit complicated, you make a list (even if it's only in your mind) and methodically work your way through it. When you have a goal in mind, you're not satisfied until you reach it.

You are not one of those people who ignore the details, and you don't understand how anyone can get anything accomplished without thoughtful planning ahead of time.

Creative

You are good at solving problems, coming up with original ideas, and seeing connections between things, connections that most other people miss. People with a high score on the "creative" trait often are employed in such fields as finance and scientific research, and enjoy avant garde and classical music as well as literary fiction and scholarly non-fiction.

You do not shun abstractions and concepts in favor of the concrete and tangible.

Intellectual

You are thoughtful, rational, and comfortable in the world of ideas. People find you interesting to talk to. You're the living embodiment of the saying "You learn something new every day." In general, those with a high score on the "intellectual" trait are employed in such fields as teaching and research, and are enthusiastic about reading, foreign films, and classical music.

You do not avoid abstract conversation, experimenting with new ideas, or studying new things. It bores you to stick to the straight and narrow of what you already know.

Original

You are constantly coming up with new ideas. For you, the world as it exists is just a jumping-off place; what's going on inside your mind is often more interesting than what's going on outside.

You don't feel that the road to success is to be a realist and stick to the program; you never stop yourself from coming up with new ideas or telling the world what you're thinking about.

Warm

You have a genuine interest in other people. You're a natural host, and are always thinking about how you can increase the happiness of those around you. When friends have problems or are in trouble, you're usually the first person they turn to for aid and comfort. Scoring high on the "warm" trait suggests that you are among those who enjoy domestic activities — doing things around the house — and are enthusiastic about charitable work, helping others, and making the world a better place.

You don't always say exactly what you're thinking; you don't like the idea of causing anyone pain because of your criticism.

Cooperative

You enjoy teamwork, play well with others, and prefer getting along to winning.

You're not compelled to win every contest nor to be right all the time.

Tender

You are gentle with others, both physically and emotionally. You are careful not to upset people and go out of your way to find the nicest way to say something. You naturally focus on the fact that the world is full of wonderful people, places, and things. More often than not, people with a high score on the "tender" trait enjoy spending time with children, love romantic movies, and are enthusiastic about making the world a better place.

You don't think of yourself as tough-minded or gruff, nor do you need to be seen as some kind of objective source of truth and rationality.

Getting excited over HP7 Part 2

2011-07-15T22:02:00.003+08:00

Hi! I know I haven't posted anything here for weeks. Blame busy and hectic schedule.. and also whenever I'm in Cavite, hundreds of notifications on Facebook always preoccupy me. Gonna be sharing a lot of stories to you, but probably not this time because I have to share to you this story first (which I'm itching to tell you all about):

I WANNA WATCH HARRY POTTER AND THE DEATHLY HALLOWS PART 2. NOW.

We are planning to watch the movie on Sunday. I'll be going with Mommy, Gilly, Kyle, and my La Salle Centennial T-shirt (brought by Kyle hahahaha!). I'm super excited! As in super to the max =)) I hope the movie won't be a disappointment. I hope they emphasized Snape. They better did, because he is the most important character in the whole series! (I think..)

And I bet it's going to be a very dramatic scene once the "Nineteen Years Later" scene and the credits are shown in the big screen. Probably a lot of people will say "Oh it's so sad that Harry Potter has to end" Correction people, Harry Potter will never end. For die-hard fanatics like myself, we know that Harry and the rest of the gang will always remain in our hearts ♥ I'm not overreacting, okay? It's just been a big part of my childhood and I think I won't be able to remove it in my system. Actually, I never had plans on removing it in my system hehehehe. JK Rowling, thank you for this wonderful book!

I heard that the movie will be 3 hours long. Must savor its every bit. And I'll be posting maybe tomorrow about my experiences these past weeks. As if anybody's interested about that =)) Anyway, au revoir!

PS. Or probably not, because we have a long exam on French this Tuesday. I have to study and distance myself from the computer. Abangan na lang.

Maturity and Responsibility.

2011-06-26T14:07:00.003+08:00

2 weeks na akong official college student. 2 weeks na akong nagsstay sa dorm. 2 weeks na akong Iskolar ng Bayan.

Kahit papaano, nakapag-adjust naman na ako. Yung mga blockmates ko nagugulat na lang sa akin kasi parang memorize ko na raw yung mga pasikot-sikot ng UP. Saan-saang street ko na lang sila dadalhin kasi shortcut ang ganito ganyan street, hehehe. Marami na rin akong natutunan. Kaya ko nang kantahin sa inyo ang French alphabet. Somehow, I know little French. Marunong na rin akong magcommute nang mag-isa na lang talaga (syempre within the campus lang). Naiintindihan ko na yung ibang terms sa Linguistics like places and manners of articulation. Medyo nagiging makapal na yung mukha ko at lumalabas na ako sa naaagnas ko ng shell. Marami na rin akong nakilalang tao, hindi lang freshies. Bonded na talaga kami ng mga roommates ko. Kahit papaano nagpaparticipate na rin ako sa klase. Basta, kakaibang experience lang.

Nung first week ko sa UP, I considered or well.. self-proclaimed na I am already a responsible and a matured student just because kahit papaaano ay nawala yung hiyang meron ako. Kasi kahit papaano, ako na lang mag-isa ang gumagawa ng mga bagay-bagay. Kasi ako na lang talaga mag-isa. Independent kumbaga.

Pero sa linggong nagdaan, siguro dahil sa mga hindi kagandahang pangyayari na na-experience ko, narealize ko na there's more to maturity and responsibility. It's not just about the concept of independence. Pero dapat, kailangan lagi kang may critical thinking attitude. Dapat alam mo ang pagkakaiba ng tama sa mali. Dapat may paninindigan ka at alam mong worthy yung bagay na pinaglalaban mo. Dapat may initiative ka. Dapat open-minded ka. Yun pala yun.

Nasa stage 1 pa lang ako. Alam ko balang araw, mas magiging responsible at matured ako. Matututunan ko rin yun as years progress. Marami pa akong pagdadaanan at marami pa akong siomai na kakainin sa Lutong Bahay.

How my first week in UPD has treated me.

2011-06-18T09:24:00.003+08:00

My one week stay in UP Diliman was like a year already, to be honest. And actually, I am not really kidding. My roommates and I were all like "5 araw pa lang pala tayo dito. Bakit parang ang bagal ng araw" We all thought that a month has already passed but for the love of chuchu, it was just only a week! 6 days to be exact. Probably it was due to the fatigue and homesickness that we were feeling.

Anyway, would you mind if I share to you my first week of being a college student? Yes? Yes! Hahahaha :))

So I moved in at Chateau Verde (it was a restaurant-back-then-turned-dorm I guess) last June 12 at around 1pm. Talk about Independence Day. Anyway, we had mass first at the church in UPD (sorry, forgot the name). And I don't know.. I started crying while I was praying after I had my communion. Deep inside, I was feeling a bit hiya for myself because I am being emotional in a public place! But I just couldn't stop the tears from flowing. At that moment, I just couldn't believe that the day that I'm going to stay at a dorm has finally come. That the day that I'm going to be separated physically from the people I love will come :(

After that, I officially moved in and saw Kristine after 6 years! Hahahaha. I fixed my things, met my roommate Marielle, had my "last lunch" (as what Gilly calls it) with my family, then Daddy and Joby left me like they already want to be away with me (Sorry, but that's how it seemed like because they were pushing me and telling me "Iwan ka na namin haa"), then met Kiezl and Issa. Then we were already complete. Then we watched a movie via Kiezl's laptop. And we had our first taste of "Nahuhulog na mangga sa bubong na tunog bomba". We had dinner at an eatery in front of Rodic's. Then went back to dorm. It was freaking hot. Then we slept.. but at that time I couldn't sleep because homesickness was starting to fill my insides.

---

The next day, I had my changemat early in the morning. Yep, at an early 8am! I had to do that since the Dept. of Linguistics is going to have an orientation at 10am. Then our college (which is CSSP, sorry proud lang.) is going to have its welcome assembly for freshies, transferees, and shiftees at 1pm. Yes, it was not yet the official first day of UP students but my day was already jam-packed!

The changemat took me an hour and a half to finish. It was a tedious process, but I guess it was worth it. I feel so matured and responsible at that time because I did it all by myself! HAHAHAHA. On that day also was the first time that I saw an actual rally. I guess rallying is a common thing in UP already. The students were protesting something about the STFAP Bracketing. I have my own view about that topic but I might as well keep that as a secret hehehe. Then, I met Tito Gregg and Ate Pat. They were our long-time-no-see neighbors. They were excited to see me, and so am I. It was fun chatting with them because I was in Grade 4 when they last saw me and we had a lot of stories to share. They say I got bigger and I'm still wondering what did they mean by that.

Lingg majors orientation. They discussed to us some of the things that they've already tackled during the advance registration. We had games, performances, we had our Lingg Buddies too! They are like the senpais who will help us have a smooth sail in our chosen course and of course in our college life. So yeah, HI ATE GELA! She's my Lingg buddy :) And the retention grade of 1.75 in BA Lingg still gives me the cringe. In order for us to continue studying Linguistics, we must have a GWA of 1.75 or better in our first year. I know what you're thinking: that's quite scary. But I'm going to study hard, as in really really hard, because I want to graduate in this program because as Mam Bacalod always says "Kapag narinig ng ibang tao na graduate ka ng BA Linguistics, unique ka kasi UP lang ang may Bachelor's Degree ng Linguistics. Ikaw lang sa buong Pilipinas."

Then, college assembly at 1pm. Due to Filipino time, the said program started at 2pm. The whole program was magical! Not just because its theme was Harry Potter but just because it was simply amazing, entertaining, and funny. It was really specially prepared for all of us. Thumbs up for all who prepared the said assembly. Plus, there were a lot of freebies yey! A lot of freshmen survival kits and guides yey!

Then I walked home. From NISMED to Shopping Center which was a long, long, long walk. At that time too, I was already not feeling very well. I can already feel that I'm about to get sick.

And I was right.

Midnight of June 14. I was laying on my bed for 2 straight hours already yet I still couldn't sleep. My whole head and my whole face were aching! The feeling was like when I had sinusitis last January. I kept on sneezing and coughing, and I was shivering to death. I was well, silently crying already at that time because I couldn't move and I feel so heavy, and I wanted to take a medicine but I really couldn't go out of bed and it was so, so, so cold, and it felt like I'm not going to survive. I am not exaggerating but that's what and how I really felt. Along with my sickness also came my homesickness. I wished that Mommy was at my side at that time because for sure she knows what to do in that kind of situations. I wished that this illness will go away because I literally couldn't take it anymore. After an hour (which makes it 1am), I was able to get up and take a tablet of Biogesic. I prayed.. again.. and I was able to sleep.

But I had to wake up at 6am because I was going to attend my first class in PE. But the professor dismissed us early making it to a no PE class on that day. I was with my blockmate Hano-i at that time, and we met classmates for PE like Hermie who we are really idolizing right now because she is a Chem Engg major, and Raffy who is from BS Psych. I was still feeling not well so I decided to head back to dorm and have some sleep.

At 12 pm, Issa, Marielle and I headed to AS for the FWA. Just to add, Issa and Marielle are my PolSci roommates ;) Then we all headed to UP Theater where the Welcome Assembly will be held. THE UP PEP SQUAD PERFORMED AGAIN! A lot of orgs performed. Then the deans and the UP President had their speeches. Entertaining production numbers. Rallying while the assembly was ongoing (yes, that happened). And the program was finished at 3:30pm. I tried to attend my Comm3 class at 4pm. I was able to make it and I can't believe that I am the only freshman in our class. It was scary and weird to think that back in high school, I was always the oldest in class, and now.. I am the youngest :/ The prof told the whole class that they should be nice to me because I am the baby hahaha! Miss Mok (yep, she's the prof) is very good in speaking. I'm starting to have a crush on her. I'm starting to look up to her and probably one day, I can speak in English with confidence and grace, just like she magically does.

June 15, 16, and 17 were pretty much the same. Some classes got suspended due to professors' different reasons. Weird but fun assignments in French. Walking for Fitness almost everyday, thanks to the great distance of Shopping center from AS. Mangoes falling and banging on to the dorm's roof making us all shocked and think that it was a bomb explosion. Rainy days. And btw yesterday I got soaked in the rain. As in soaked.. to the highest level! Hahahaha. Good thing is I didn't get sick because I couldn't afford to get ill twice a week. Our Lingg110 is quite complicated but I think I'm having fun right now because Mam Laarni is very friendly hihihi. I just hope that I can get a high grade on the class at the end of semester. NIGS is very far from our dorm which causes me to ride on an Ikot Jeep. Mam Sanna, our Prof in Geol1 is a balance of everything. She knows when to be strict and to be serious, and to be just kidding around. She mentioned that she once taught the John Pelias, the recent valedictorian of UPD. Wala lang, nakakatuwa.

And I think I need to stop chatting with you already because I am still not taking a bath and I need to advance read a little bit for my classes. It feels so good to be in Cavite again!

PS. Today's the 103rd foundation day of UP! Yey!

PPS. I just noticed: this is an English post. Wow. Natutulong nga naman ng pagbabasa.

Friends for Keeps.

2011-06-08T13:50:00.008+08:00

Mamimiss ko ang mga di-naman-gaanong-karami na high school friends ko nang bonggang-bongga. Inevitable naman talaga na magkakaroon tayo ng bagong kakilala at kaibigan pagdating ng college, pero I know na kayong lahat will be remembered by Ina forever and always. You all have played a very significant role in my life. Pwede ko pa ngang sabihin na if it weren't for all of you, wala ako sa kinalalagyan ko ngayon.

To know that you are appreciated and loved by me, I decided to make you a simple and short tribute.

Dear Czarina, Hello. Alam ko namang alam mo na ito, pero gusto ko lang ipaalam sayo ulit na miss na kita. Ang huli kong kita sayo ay nung graduation pa D: Yun, I just want to grab the opportunity to thank you for being my friend. Oo, hindi tayo yung 24/7 kung mag-usap at magtext (hindi katulad nung incoming sophomores tayo)pero yun nga, hindi mo ako iniwan. Kapag may problema ako andyan ka lagi. Pinapangiti mo agad ako. And I know that you always sincerely care. Kaya Thank you talaga~ Have a happy college life sa Lyce.

Dear Alissa, Hi Tars from LB, this is Ina from Cavite! Hahahaha. First day mo ngayon sa UPLB and I just hope that you are having the best time of your life right now (I didn't mean it in a sarcastic way). Anyway, Alissa.. miss na kita. Miss na miss na kita. Yung pagHHWW natin, gusto kong balikan yun. Tapos yung pagbibigayan natin ng letter, yung pagkkwentuhan natin tungkol sa love story.. of certain people (HAHAHAHA weh?) & a whole lot more! Thank you for being a part of my life, naks! Ingat ka palagi dyan haa.

Dear Ellaine, Hi. Magkikita pa naman tayo this week kasi ibabalik mo sa akin yung DVD ng Gumiho. Pero yun, salamat na rin kasi nililibre mo ako lagi, sinusuklayan, tinatalian ng buhok, binibigyan ng kamatis, binibigyan ng pulbos, at minamahal mo ako. Thank you kasi nakikinig ka sa mga mabababaw kong kwento tungkol kay ganito at ganyan. Basta Ellaine, hindi pa sapat ang pagsusulat nito to show you how grateful I am to you. God bless sa college! Mag-aral kang mabuti kasi ang ganda-ganda ng course mo ;)

Dear Mik, Kamusta na ang pagiging Thomasian mo? Hahaha! Alam mo, minsan naiisip ko ang galing-galing nating dalawa. Kasi dumaan na tayo sa mga barbed wires, sa isandaang unos, sa mga bangin, at kung anu-ano pang balakid pero tingnan mo tayo ngayon.. we survived it all. Plus, ang ganda pa natin! (Kailangang ko lang talaga masabi yun xD) Thank you Mik, because you have taught me a lot. Tsaka thank you rin pala kasi ayaw mo akong inaapi-api lang ng iba. Basta ha, sana magkita pa rin tayo in the future. Ingat ka lagi~

Dear Mary, Hi hello. Sa mga panahong ito, busy ka rin sigurong nag-aayos ng mga gamit kasi magdodorm ka rin. Anyway, gusto ko na ring magthankyou sayo. For being a sister, friend, mother, tita, grandmother, at kapitbahay (less than 50 steps lang layo ng bahay natin!). Mamimiss ko ang pagiging clumsy mo kasi nakakatawa. Mamimiss ko yung ugali mong mabilis mapa-oo kasi nalilibre mo na agad kami ni Reinier basta sabihin niya lang yung "Sige, ganyan ka na. Alfred ka na!". Mamimiss ko yung pagtambay sa bahay niyo. Yung Wii niyo. Pero yung kabilisan ng dila mo magkwento? Uuuh, ewan ko :)) Ingat ka sa CHS ha. Mag-aral ka! Hahaha xD

Dear Kyle, Ikaw na talaga! May sarili ka ng tribute.. may ganito ka pa! Bakit ba love na love kita? :)) Anyway Kyle, wag ka magpapaimpluwensya sa mga ibang DLSU peeps haa. Stay humble, kahit na umaapoy ang pagiging competitive mo. Tsaka, kahit na may sarili tayong group sa facebook, nakakatext naman kita paminsan-minsan, mamimiss pa rin kita. Alam mo na yun kung bakit, sasabog blog ko sa sobrang dami ng mga dahilan. Kapag marunong na ako magcommute, mamamasyal tayo sa MOA =))

Dear Allan, Kahit ilang beses mo na akong tinakwil bilang iyong anak, okay lang! Hahahaha. Hi Lan, salamat sa mga tugtog na shinashare mo sa akin lagi. Salamat nung pinabati mo ako sa Bliss Radio. Nagulat ako nung may narinig ako na "Hi kay Ina De Guzman sabi ni Allan Enano" Dami kong tawa nun =)) Salamat kasi lagi mo akong pinagsasabihan at binibigyan ng advice. Thank you kasi nanlilibre ka. Thank you talaga na naging seatmates tayo nung 3rd Year. Basta, thank you whooo! Ingat ka sa Mapua haa.

Dear Brian, Hi Bri. To tell you honestly, nagkawindang-windang ang buong 3rd Year & 4th Year life ko dahil sayo. Dahil ikaw ang nagpauso ng LAHAT ng nicknames ko sa school. Ikaw ang nagsimulang magpasikat ng Charice, Lason, at Corny! Pero okay lang yun, namimiss ko na ngang tawagin akong ganun eh. Hanggang ngayon pa rin naman ay naniniwala ka pa rin na ako ang source ng kacornihan (makokornihan ka nga rin yata sa sinabi kong yun eh). Bri, thank you haa kasi kahit puro tayo kalokohan you have been still a good friend. Kasi great listener ka. Ewan, kapag nag-aano ako sayo ng mga kung anu-anong maisip ko, ramdam ko na nakikinig ka sa mga pinagsasabi ko. Dahil dun, thank you rin at mag-iingat ka sa Mapua :)

Dear Dexter, Ilang araw na lang, kanino na kayang bahay ang pupuntahan mo kapag nawala na kami ni Mary dito sa Cavite? Kidding aside, Dex thank you very much for being a friend hihihi. Napakarami mong advice... at ang gaganda pa ng mga drawing mo! Hahaha. Sakto kasi kapag medyo hindi kagandahan ang mood ko, dun ka biglang sisgaw ng "Inaaaaa?" sa labas ng bahay namin. Sakto talaga lagi. Kaya thankful ako dun. Maraming salamat din sa mga movies, files, at pagkain na shineshare mo sa akin. Nainis yata kita dun sa "Crazy Little Thing Called Love incident" natin noon, sorry dun D: Pero ayun, thank you na rin kasi ang patient mo pagdating sa akin. Galingan mo sa AB Psychology ha!

Dear JEROOOOOOME, Ang dami kong kailangang ipasalamat sayo. Sa tingin ko naman ay alam mo na kung anu-ano yun. Pero hindi, kailangan ko talagang i-elaborate hihihi. Jeje, thank you tuwing messenger ka kapag may misunderstanding ang nanay at tatay mo (lololololol). Tapos thank you nung nilibre mo ako ng spaghetti nung birthday mo. Tapos thank you kasi ang bait-bait mo. Thank you kasi nakikinig ka sa akin kapag may problema ako. Thank you kasi ang bait-bait mong kaibigan. Iingatan mo si Khaina haaa. Sana magkita pa rin tayo in the future!

Dear Jomar, Wazzzzzuuuup? Alam mo, kahit ang tigas-tigas ng ulo mo minsan, nakakatuwa ka pa rin :)) Hahahaha. Jomar, kamusta ka na sa UST? Sana naman ay okay lang ikaw. Ayun, gusto ko na ring sabihin sayo na oo, may mga times noon na ang karas-karas mo. Minsan naiinis yung iba sayo dahil lang dun, pero ang dami mo pa kayang good qualities. Example, funny ka! Mapagbigay ng C2 at sagot sa assignment sa Math, tsaka witty hahahaha! Mamimiss kita talaga, sobra Jom! Mamimiss ko yung pagtago ko ng SciCal mo for how many years din! Mamimiss ko yung pang-aano ko sayo tuwing lalapit ka kay Gilly. Mamimiss ko yung kababawan natin pagdating sa mga Animated movies, at sa mga palabas ng Nick (together with Bri, Kyle, and Ren). Wag ka na uminom ha, lalaki tiyan mo sige ka.

Dear Reinier, punta ka sa bahay sige na. Laro tayo Jenga o kaya Game of the Generals. O kaya, kumain tayo ng kwek-kwek or bumili ng shake. Ikaw na siguro ang pinakafrequent na visitor ko ngayong bakasyon. Mamimiss ko rin yun, yung kapag napunta ka ng bahay kasi wala kang magawa, o dahil lang sa brownout. Mamimiss ko rin yung ginagawa mong excuse yung pagpunta sa bahay namin pero ang totoo ay aabot ka sa Queens' Row :)) Hindi mo na magagamit yun, kasi alam na ng mama mo na magdodorm ako, hehehe. Ren, wala lang thank you. Thank you sa sandamakmak nating girl talk. Thank you kasi lagi kang nakikinig. Mamimiss ko yung mga jamming sessions natin, yung paghuhula-hoop natin. Lastly, thank you for being a friend. Mamimiss talaga kita~ Ingat ka lagi Engineer Cruz.

Dear Gelo, Hi hello kamusta ka na? Sana naman ay okay ka ngayon sa Benilde. Mag-aral kang mabuti haa, kasi SUPER ganda ng course mo. Anyway, ayun sa totoo lang Gelo, kahit nakakatext naman kita minsan, nakakausap via phone.. wala lang, namimiss pa rin kita. Alam kong hindi maganda itong susunod kong sasabihin pero tingin ko kahit yung pagmumura mo, mamimiss ko rin. Pati yung ngiti mong ewan (basta may ginagawa ka sa mukha mo eh). Yung attitude mong pagiging helpful. Yung mahaba mong eyelashes. Yung kapag naiinis ka lagi sa akin. Yung mga weirdong surprises mo. Yung mga nakakakaba mong tanong. Yung kapag napapahalakhak at napapahagulgol mo ako (ewan ko ba, kayang-kaya mo yun). Yung kapag magtatanong ka paano gagawin yung isang assignment. Yung wantusawang daldalan natin nung 3rd Year. Kapag naiinis ka kay Chris Tiu at David Archuleta. Basta, ang dami-dami, hindi ko na kayang i-elaborate ang lahat! Salamat sa lahat. I'm glad na isa ka sa mga kaibigan ko. I'm glad na I was given the chance to meet and know you. Alam ko naman na kaya mo sarili mo (like you always say), pero basta ingat pa rin ikaw lagi.

Dear Clint, Uuuy Pare! Yung baller ko at yung DVD ng My Princess ingatan mo muna haa. Hahaha. Tsaka yun, sana bago ako umalis ng Cavite makadalaw ka sa bahay. Kahit kwentuhang saglit lang. Yung kapag nagsusulat ako sa wall mo sa FB na miss na kita, ibig sabihin talaga nun ay miss na kita! =)) Alam ko maraming maganda sa Benilde pero mag-aral ka na lang muna haa. Tsaka yun, thank you kasi yung mga sikretong pinagsasabi ko sayo ay nananatiling sikreto lang. Sana naman, totoo yung sinabi ko dun nuh? Hahaha. Thank you rin, kasi you know what's best for me. Ikaw ang pambansang Kuya, hindi si Big Brother. Kapag alam mong ako ang may problema at ang may mali, pinagsasabihan mo ako. Malaking tulong yun, kaya thank you very much! Ingat ka lagi :D

At pati kina Karl, Timothy, ibang St. Paul at ang St. Peter ♥

PS. Mas marami ang kaibigan kong lalaki .__.

Why is Cha Dae Woong fictional?

2011-06-02T12:03:00.008+08:00

Bago ang lahat, nais ko munang ipaalam sa inyo na ititigil ko na ang pagsasalita ko ng English dito sa blog ko kasi 1) It's not just me 2) Hindi ko maiitranslate yata sa English ang mga susunod kong sasabihin sa inyo dahil sa sobrang excitement 3) ANG HIRAP KAYA! Sa pagsasalita na lang ako magppractice kasi dun ako talaga mahina eh :P

Anyway, matagal-tagal din akong hindi nakapagsulat dito. And probably more I-have-not-written-in-my-blog days pa ang darating dahil 12 days na lang ay college na ako. Tapos hindi pa ako sure kung madadala ko yung laptop sa boarding house na pagtutuluyan ko.. or kung may portable internet din ba akong masasama. Kung anuman, I hope that we incoming college freshmen will be fine naman.

Naging busy ako nung mga nakaraang araw because I was indulging myself into kilig movies and dramas. Sad to say nga lang, mabagal at de-pedal na naman ang internet namin kaya medyo mission failed ako dito. Pero napanood ko na yung Crazy Little Thing Called Love. It's a very cute movie :) Nakakatuwa tapos nakakakilig sa medyo dulo kasi all this time, gusto pala ni P'Shone si Nam. Diba ang saya ng feeling na ganun? The one you love is also in love with you. The one you always think about, thinks of you too. Reciprocal feelings. Requited love. ♥

Nung nakaraang Friday, pagkauwi nila Daddy, nagulat ako kasi binilhan nila ako ng dvd ng My Girlfriend is a Gumiho! Kahit na ayaw nila akong nanonood ng mga koreanovela, binilhan pa rin nila ako yiheeeee! Thank you and I love you po :D

Anyway, wala akong masabi dito sa palabas na ito. Seryoso. Wala ako masabi.. KASI SOBRANG GANDA! Yung tipong naubusan na ako ng positive adjectives na pwedeng i-associate dito kasi sobrang galing at ganda ng pagkakagawa ng story. Yung mga tugtog din, ang cute at nakaka-LSS. Sa ngayon nga ay nagddownload na ako eh. Mula sa Episode 1 hanggang Episode 16, okay na okay! Feeling ko nga, nung nanonood ako nito, temporarily kong nalimot ang kagandahan ng My Princess eh =))

(Ang cute-cute ng scene na ito)

Ang ganda-ganda rin ni Mi Ho. Tapos napakaganda ng character & personality ni Dae Woong kahit na nung una ay loko-loko siya. Nakakatawa rin yung love story nila Director Ban at nung tita ni Dae Woong. Nakakainis si Noona, kainis :)) Natutuwa lang ako isipin na he has changed for love. Sana lahat ng tao ay katulad niya. Pati yung development nila as strangers, friends, and lover, thumbs up! Gustong-gusto ko yung part na naguguluhan na si Dae Woong sa feelings niya kay Mi Ho. Ewan ko ba, kapag nanonood ako ng mga drama, yung 'confusion stage' ng male protagonist ang lagi kong inaabangan. Para kasing hindi kapanipaniwala na minsan, ganun yung mga lalaki :P

TAPOS NAKAKAINIS NGA RIN PALA ITO KASI PINAIYAK DIN AKO. Nung iniwan ni Dae Woong si Mi Ho dun sa barko pa lang, naiyak na ako (take note: episode 3 pa lang yun hahahahaha!). Eh kasi naman eh, iniwan siya eh. Alam ko yung feeling na yun, at ayoko nun :( Pati nung 50th day nila na nasa airport sila, tapos binalik ni Dae Woong kay Mi Ho yung bead (at nagkiss din sila dun xD). Ang sincere nung dating ng eksenang yun. Tapos nung pumunta na si Dae Woong ng China, yung talagang iniwan na niya si Mi Ho at parang kulang na lang sabihin niya sa kanya na "Dun ka na kay Dr. Park mo!" Yun yung nung umiiyak sa kotse si Dae Woong, isa pa yun.. YUN YUN YUN! :(

At lastly, yung mawawala na si Mi Ho nung episode 16. Yun talaga ang tearjerker sa lahat ng scenes sa dramang ito. Ewan ko pero, ramdam na ramdam ko yung sakit at takot ni Dae Woong nun. Eto na rin yung mga panahon na habang nanonood kami ni Gilly ay sinasabi ko sa kanya na "Grabe, nagpapawis mukha ko" pero naiyak na talaga ako. Nakakainis ako HAHAHAHA =)))) Sorry kung spoiler din ako ng onti (weh?)

Pero buti na lang, happy ending naman :) I officially declare na SUPER FAVORITE ko na ang My Girlfriend is a Gumiho, yiheeee :">

My best friend is special - a special child.

2011-05-26T14:53:00.020+08:00

To understand more the purpose of this post, I suggest you read this first:

Click me!

True story.

KUYA KIM MODE.

Alam niyo ba na schoolmates sila Ina at Kyle nung Grade 1 sila? Pero wala silang kaalam-alam tungkol dun. Nalaman lang nila yun dahil sa isang mahiwagang picture ni Kyle nung Grade 1 siya.

---

"Gaano kayo ka-close ni Kyle?"

I believe that these pictures are enough evidence to prove to you that me and Kyle are really close. Hahahahaha :)) Magkatabi nga kami kahit saan, well of course except for "fall in line according to height" situations because she stands about 5 feet something while I'm not. We are not also the kind of friends who necessarily needs to be with each other all the time, but of course if we were given the chance we will definitely grab it because we are craving for some alone time! Yes, the term "alone time" btw is a Kyle-Ina made-up lingo.

I guess we are close because we can sense each other's thoughts and feelings even if we are meters apart. Sometimes, we do have the same perspective about certain things. I don't know what kind of powers she has that lets her know that I am sad deep inside even though I am showing my best smile. I don't know either why I can easily sense that she's experiencing the so-called "aburido feeling". This may seem corny, especially to my best friend, but I think we're connected by heart, mind, and soul. That's the reason why were close! Sometimes, I don't see Kyle as my best friend anymore.. because she's already like a sister/mother/grandmother to me.

Just like my father always says, "Kayo lang dalawa ni Kyle ang nagkakaintindihan!" He's probably right.

---

"Diba sabi nila mas maraming similarities kaya nagiging mag-best friends ang dalawang tao?"

Uh, let me be the first one to shove the word NO to the throat of whoever dares to ask me this question. Oddly, me and Kyle are very different. She is a girly-girl while here I am, still wishing that I was a boy. She is very vocal and outspoken, and also loves debates. As for the record, I tend to stutter during extemporaneous events and I like writing essays as much as I like chocolates. She has big round eyes, and I am slit-eyed. She is blessed with fair skin, while I was given with much melanin. She likes listening to Katy Perry. On the other hand, I like the songs of Guns N' Roses. Those are some of our few differences, but believe it or not I think these differences are the reasons why we are best friends. It's like we are completing and filling up each other's voids.

---

"Anong ginagawa niyo lagi ni Kyle?"

The usual stuff. Looking silly while taking pictures. Sometimes, we already look wacky without even distorting our faces. We share a lot of gossips and stories to each other through the different kinds of medium like texting, chatting, and posting in our "partnership" (you've just tasted another Kyle-Ina lingo there). We usually tend to make fun of Reinier without him knowing just to satisfy our desire for laughter (HAHAHAHAHAHAHAHA!). We eat a lot. We laugh a lot. We help each other when one is in need of a good speech or essay. We make fanfictions and I think one of us (or the both of us) is gifted with "pagdidilang-anghel" because 50% of our fantasies are already coming to life. We tend to reminisce all the time. Simple things can already make us laugh (we are shallow, okay?). We love making names to each other hahahaha! Daig pa namin ang mag-syota. We have cute little nicknames to each other like B1, B2, Sweetheart, Princess, Warrior, Miss Pink, Miss Lavander, and a whole lot more, We sing random songs. I tell first my secrets to her, and so does she, but sometimes Mary has a faster tongue than we have hehehe. We talk about Gulaman and Megatron (as she mentioned on her blog post), but most of the time I talk to her about Gulaman =))

Dear Kyle,

Well, hello. I wanted this post to be extra special since this will serve as my tribute and appreciation post for you. This is also my way of thanking you for making that sweet and mushy post. But this is all that I've got. I just hope that you liked it anyway, hehehehe.

Uh Kyle, I also wanted to thank you for being a part of my life. Even though you get annoyed with me because of certain reasons that I might as well keep as a secret, you still choose to stick with me no matter what. Even though I am hard-headed and childish, you still care for me (weh?). Even though I'm slow-minded and crazy and weird, you still choose me to be your best friend. I'm also sorry about that hihihi.

Now that we're already in college, I know that we won't see much often. I know that we won't have long conversations anymore. I know that we won't be able to hug each other all the time. But always bear in mind that I will always be here for you. Ayieeeee, ako yung kinilig sa pinagsasabi ko. I'm just a phone call away, hmmkay? Why does Taft and Diliman have to be far away from each other?

BTW, I will tell you a secret, although I bet this isn't much of a secret to you anymore.. I LOVE YOU.

Love, Ina.

PS. This letter sounded like a proposal to me.

Must speak straight and fluent English.

2011-05-23T16:20:00.003+08:00

Hello there! One of my plans before school starts is to enhance my so-called 'English-speaking skills' (if ever I have one). I admit that I'm average when it comes to writing in English (I still make mistakes, yes). But I do, sad to say ~~suck~~ when I want those English thoughts to be actual audible words. Plus, I also think I lack confidence so I must enhance that too hehehe.

For this plan to be accomplished, I'll start writing English posts in my blog (as much as possible), read more books, and practice speaking in English all by myself (because it will be embarrassing if someone will see me doing that :P). And of course, I wouldn't forget my th-pronunciation!

I'm doing these because I know that speaking the universal language will be much needed in the degree that I chose in college (it's BA Linguistcs ma men~). Also, I know that almost all of you are aware in my ambition of becoming a diplomat. We all know that being a diplomat means going to different countries, representing your country, interacting with fellow dignitaries, and speaking to different kinds of people. Obviously, when it comes to jobs like these, the most essential ability that you must have is to be able to speak in English.. fluently. So I'm really going to try hard in practicing this lost skill of mine. Yes, to the dream of being a foreign service officer. I know this will be a rough road for someone who isn't good in speaking confidently, but I believe that I can do this. Not now, but perhaps in the future ;)

And of course, I do have my self-motivation so I can enhance more my English-speaking skills. I know you will laugh about what I'm gonna say, but I am dead serious here.

Sometimes, I imagine myself being in Slash's concert. I was lucky enough to have those 'meet-and-greet Slash tickets' because I am very rich hehehehe >:) Then after his concert, I get to see him backstage. Yes, this is a dream come true for me. As much as possible, I will try not to faint and have pictures with him and start a good conversation with Slash which doesn't only include "I'm a big fan of yours" and "I love you". For me to have a good chitchat with my idol, I must learn how to speak English fluently, correctly, and confidently. But of course, first of all, I must not faint when I get the chance to see him. Because I have a feeling that I will, hehehehe.

Good imagination, isn't?

Siomai, ang hirap mag-English, kahit dito na lang sa pagttype ko HAHAHAHA)

Royal Ending.

2011-05-22T10:57:00.005+08:00

Last Wednesday, I was able to finish watching My Princess on DVD. And the verdict? Mas gusto ko pa yung episode 15 kaysa sa ending (16 episodes po lahat-lahat)

As I was saying nga, siguro I was expecting more kaya medyo hindi ko nagustuhan yung ending. Or maybe I am just being the usual conservative that I am kasi grabe yung last scene.. nasa eroplano sila and they had this kissing scene that was very.. uh.. intimate, I guess. If I were one of them (LOLOLOLOLOL), mahihiya ako kasi unang-una, an airplane is a public place too. And to think na Park Hae Young a.k.a. Ethan Park, is a respected diplomat. Tapos prinsesa pa ng Korea si Lee Seol dun, and wala lang.. ang weird lang. Naghanap sana sila ng private place na pwede nilang gawin yun =)))

At sa mga huling episodes ko rin na-realize na ang gwapo-gwapo ni ~~Oppa~~Park Hae Young. Kasi sa mga last episodes mas napakita kung gaano siya ka-protective and sweet. Tapos basta ang cute-cute at kulit niya hihihihi. To tell you honestly, he reminds me of someone. Park Hae Young's smile, simple acts, arrogance, and gestures are similar to a certain person that I know. Ang cute lang ng pagkakaparehas nila.

Tapos habang pinapanood ko yung mga last episodes ng drama na ito, mas lumakas ang urge ko na maging diplomat. This is all thanks to Diplomat Park Hae Young. Nakakapunta siya sa iba't ibang lugar dahil lang sa kanyang profession. Pero dun ko rin naisip na mahirap din ang trabahong yun kasi mapapalayo ka lagi sa mga loved ones mo. Naisip ko rin na, eto pa nga lang na pagdodorm ko natatakot na ako kasi mapapalayo ako kina Mommy, Daddy, Gilly, at Joby. Paano pa kaya pag nakamit ko yung dream ko na makapagtrabaho in the field of diplomacy? Mas malayo yun, for sure.

Oo nga pala, yung scene na nakikita niyo sa taas, yan ang PINAKAFAVORITE kong scene sa My Princess. Sa episode 15 yan eeh. Minsan nga, kapag nakatulala lang ako tapos bigla ko lang yan maalala, kinikilig na ako. HAHAHAHAHA.

Basta all in all, maganda ang My Princess. Nakakainis lang yung ending. I know it could be better heeheehee.

---

Next Atrraction: My Girlfriend is a Gumiho and Crazy Little Thing Called Love. ANG BAGAL LANG NG TORRENT TAPOS FAIL NAMAN YUNG ISA WALANG ENGLISH SUBS. Pahiram na lang ako ng DVD, pretty please? :3

Also Try: My Little Bride. It's an old Korean Movie pero try watching it because it's very cute. Hahahaha. Kamukha ko yung bidang babae dun (sabi ng iba).

The recent story of my life.

2011-05-18T11:38:00.005+08:00

Don't Cry - Guns N' Roses

Talk to me softly

There is something in your eyes

Don't hang your head in sorrow

And please don't cry

I know how you feel inside I've

I've been there before

Somethin is changin' inside you

And don't you know

Don't you cry tonight

I still love you baby

Don't you cry tonight

There's a heaven above you baby

And don't you cry tonight

Give me a whisper

And give me a sign

Give me a kiss before you

tell me goodbye

Don't you take it so hard now

And please don't take it so bad

I'll still be thinkin' of you

And the times we had...baby

And don't you cry tonight

Don't you cry tonight

There's a heaven above you baby

And don't you cry tonight

And please remember that I never lied

And please remember

how I felt inside now honey

You gotta make it your own way

But you'll be alright now sugar

You'll feel better tomorrow

Come the morning light now baby

And don't you cry tonight

There's a heaven above you baby

And don't you cry

Don't you ever cry

Don't you cry tonight

Baby maybe someday

Don't you cry

Don't you ever cry

Don't you cry

Tonight

I find the music video VERY weird, but don't mind that. Just absorb the lyrics and you'll find the lyrics of the song meaningful in a way, hehehe.

Pahabol sulat:

1) Ang cute ng porma ni Axl Rose diyan. Yung nakashorts lang siya.

2) Stop at 2:27 kasi si Slash.. basta si Slash hihihi :">

3) Kung anuman yung suot na jacket ni Slash, gusto ko rin nun! :D

A new chapter is about to start.

2011-05-17T11:10:00.004+08:00

Kahapon ay pumunta kami ulit ng UP dahil sa dalawang kadahilanan: 1) ID Photo Schedule ko kasi 2) Magcoconfirm na kami dun sa boarding house kung saan ako magsstay.

Mabilis ang naging proseso sa paggawa ng ID. May pinafill-up lang sa amin, binigay yung mga requirements (na nakita kong tinatapon rin naman pala), nagpapicture, at hinintay ma-print and ID. Tapos.

Tinitingnan ko nga yung ID ko kahapon eh at sa pagtingin ko na yun, medyo nagsisink-in na talagang kolehiyala na ako at natupad na nga ang pangarap kong makapag-aral sa UP at maging Iskolar ng Bayan. Talagang may drama eh nuh? Pero seryoso, halong excitement, takot, at kaba ang nararamdaman ko ngayon. Basta, i-eenjoy ko ang college promise! At tsaka imememorize ko muna yung mga ruta ng jeep sa UP.

Tapos just imagine, last year ng month din na ito, super busy ako kakareview para sa UPCAT, sabay ngayon.. sa UP na ako mag-aaral! Nakakakilig lang :) Talagang nagbunga nga yung mga pinaghirapan ko nun~

---

Tapos, nagpaconfirm na rin kami dun sa boarding house. Ang ganda nung place, ang daming halaman. Pink yung kwarto, tapos 5 kaming magkakasama. Tapos 2 dun sa roommates ko ay naging classmates ko sa DLA. Yun, hehehe galing :D

A beautiful quote from my brother

2011-05-16T21:39:00.004+08:00

"Maniwala ka. Pero wag umasa sa himala pagkat wala pang nanalo sa lotto na 'di tumataya."

Amen to this? How about a yes.

Your life starts when you're 40? Naaah.

2011-05-11T12:33:00.006+08:00

We celebrated my mom's 40th birthday last May 8. Plus, it was also Mother's Day so double celebration yun! :D Kaso nga lang, natapat sa bagyo yung birthday niya kaya hindi natuloy ang alis namin. Pati yung pagdeliver sa Shakey's or Mcdo hindi natuloy =))

But all in all, her special day I guess was still fun for her because she celebrated it with her family.. or sabihin niyong feeler lang talaga ako hehehe. Kahit bumaha sa labahan namin, okay pa rin! Hahahaha~

Basta po mommy, I love you!

I'm also missing my friends already. And I'm also starting to accept the fact that in a few more days, I will already say goodbye to Cavite. Opo, boarding house.. hello! Alam kong inaabangan mo na ako. Just please let me enjoy first my remaining days here. Gusto kong makita LAHAT ng mga kaibigan ko. Alam ko namang magkikita pa rin naman kami (masyado akong optimistic, okay?) pero syempre pwedeng maatagal-tagal rin yung susunod na pagkikita namin. Basta, sana makita ko kayo ulit at makabonding at makakwentuhan :)

Tsaka wala na akong ginawa ngayong bakasyon kundi maglaro ng mga games sa Facebook. Manood naman kaya ako ng My Princess kasi napalitan na yung dvd yey!

Trip to UP Diliman.

2011-05-06T09:34:00.007+08:00

For 2 consecutive days, which was last May 3 and May 4, I’ve been in UPD for the advanced registration and freshmen orientation. At ang say ko? GRABE TAGAL BAGO AKO MA-ENROLL =))

May 3, 2011.

Eto yung scheduled day ng enrollment ko. So, 6:00am pa lang ay umalis na kami ng bahay at nakarating kami dun ng mga 7:30am na. Pumunta ng Palma Hall kasi yun yung college ko. Sabi ng guard, punta raw ako Room 400. Eh d akyat naman ako hanggang 4th Floor. Tapos nung nakarating na ako dun, ang daming naghihintay. Tapos may mga ilang parents din na nandun. Pwede pala yun? :)) Naisip ko na lang na keri ko to kahit ako lang mag-isa at wala akong kasama =))

Tapos pinapasok na kaming lahat, grabe ang dami namin! Lalo na yung mga PolSci majors. Kaming mga BA Linguistics ang pumapangalawa sa pinakamarami nung araw na yun, heeheehee. Then, nagsign na kami ng Student Directory, binigay yung Form 5A. Tapos we had another orientation pa na kaming mga Lingg major lang. Ang friendly ng mga ate at kuya namin sa Linguistics =))) Nagbibigay talaga ng mga advice and tips para maging okay ang UP life namin. Lalo na si Ate Dom kasi she even hugged me ♥ Pati yung mga advisers and possible profs namin ang bait. Then nakilala ko na yung mga blockmates ko. I even made friends. Learned more about what to expect in studying Linguistics, changed our classes and schedule, and yun.. ang saya lang :D

After nun, naglunch muna ako. Kinita ko si Mommy sa may labas ng PH. Kumain kami sa Rodic’s! Promise, araw-araw na ako kakain dun next time kasi ang sarap ng Tapsilog *yumyum! We headed sa OUR para makapag-enroll na. Bumubunot pala ng number na tatawagin pag pumasok ka na dun. Ang binigay sa akin ay number 69 (weird number XD) tapos ang tinatawag pa lang ay 250+. Iikot daw kasi yung number eeh. After 320 yata, back to 1 ulit yung number. So imagine, number 69 ako. 250+ pa lang nung dumating ako. Oo, ang tagal kong naghintay dun -__-

After almost an hour and 30 minutes of waiting, sa wakas.. natawag na yung 69 YEY! Tapos pupunta na ako ng 3rd Floor para maconfirm na yung classes ko at makapagbayad na. Humingi na ako kay mommy ng pambayad ng tuition. Naghihintay lang talaga siya sa labas ng OUR kaya ako lang talaga nag-process ng lahat-lahat. Ang lamig dun sa conference room kung saan hinihintay ko ma-validate mga subjects ko. Tapos pwede na raw ako magbayad after nun. Pagkarating ko dun sa place kung saan magbabayad, nagulat ako kasi.. mahabaang pila na naman! D:

Tapos nung chinecheck ko yung bigay ni mommy sa aking pera pambayad ng tuition, at nung kinocompute ko ang lahat-lahat.. bigla kong napagtanto na kulang yung perang hawak ko =))) Kulang ng mga P250 plus HAHAHAHAHA! Eh di tiningnan ko dala kong pera, baka sakali namang kumasya eh kaso siomai talaga kahit isama ko sarili kong pera dun sa pang-tuition ko di pa rin kasya :))) Nagtext agad ako kay mommy at yun.. nabigay na niya yung kulang. Lakas ng tawa naming dalawa nun eeh.

After 30 minutes of waiting, nakapagbayad na rin ako at sa wakas enrolled na ako! Sa UP na ako officially magcocollege YEHEY! :D

May 4, 2011

Freshmen Orientation. Nagmeet kaming mga Lingg sa may AS Lobby. Andun si Ate Dom kasi siya ang nagsabing dun kami magmeet. Si Ate Dom nga pala ang Lingg Dept. Head :D Tapos kaming mga magkakacourse ay nagkakilala ng lahat. Sa Linguistics, 30 kaming lahat na freshmen pero ewan ko kung bakit hindi naman kami mukhang 30 all in all. So ayun, mas marami pa ako nakilala na blockmate, nakahanap na rin ako ng kasabayan ko sa Comm 3 at sa French Classes ko, tapos nakilala ko na rin sila Bea, Kim, Reggie, Aaron, Vincci, Jingko, Tamarin, Diane, Kent, Bianca, Adelene, Kat, Kris, Joseph, and si Cherry na sumama sa amin kahit Socio major siya :)) Galing pala kami sa iba’t ibang schools talaga. May iba na galing pang Ateneo HS at Assumption Antipolo. Ako, si Bea, at Jingko galing pang Cavite, Bataan, at Laguna. May 3 sa amin na magkakaschoolmates na naman kasi galing sila sa isang science high school. Basta nakakatuwa :D

Dun ko napagtanto na pag sa college pala talaga, iba-iba na pala talaga :)

After nun, Ate Dom lead the way as we went to the School of Economics. Naglakad kami Palma Hall hanggang dun. Saya makipagkwentuhan at magtanong :)) Tapos ayun, FIRST TIME KO NAKAAPAK SA SUNKEN GARDEN YEEEEE ♥ Tapos yun, 12:30 na kami pinapasok.

Maganda at interesting ang orientation :) WAPAAAAAAK!~ Nagsalita yung ibang mga group na makakatulong sa magiging stay namin sa UP. Tapos nagperform ang UP Concert Chorus, UP Street Dance, and UP PEP SQUAD *girl fan mode* Tinuruan din kami ng iba’t ibang klaseng cheer ng UP. Favorite ko yung U-nibersidad ng Pilipinas matatapang matatalino chorva ek ek nalimot ko na yung chant =))

Tapos ayun, mga 4pm natapos na yung orientation at pagod na pagod na ako kasi pabalik-balik na lang kami ng UP. Pero kahit naman nakakapagod, ay masaya naman. Will be back sa UP on May 16 para sa ID picture :)

On sweet, mushy, and cheesy things.

2011-05-02T10:15:00.006+08:00

Marami akong pinagkakaabalahan ngayong mga araw na ito? Isa na rito ang panonood at pagbabasa ko ng mga nakakakilig na anime, movie, koreanovela, at manga. Hindi ko alam, bigla ko lang gusto manood ng mga ganun. Parang gusto kong kiligin hahahaha! Joke lang :))

Sa ngayon, pinapanood ko ang My Princess =)) Kahit na 3 episodes pa lang napapanood ko so far, nagagandahan na ako. Nagkaroon ako ng interest sa koreanovela na yun nung malaman ko kay Ellaine na yung bidang lalaki, si Hae Young, ay isang diplomat! Eh sensitive talaga ako tuwing naririnig ko yung dream profession ko. Yun~ Tapos, parang interesting din yung story.

Kaya binilhan ako ni Mommy ng DVD nun. YEY! :D

At isang gabi, sa sobrang pag-iisip ko yata tungkol sa My Princess, napanaginipan ko na isa raw akong prinsesa na matagal nang pinaghahanap at nawawala. Okay, di ko alam kung weird na ba ako o sadyang adik lang ako. Pero basta, ganda nito! Nakakakilig.

Oppa ♥ Thumbelina (LOL)

-----

Ano pang pinagkakaabalahan ko? Uh, ayun bukas enrollment ko na. Next day, orientation na. Tapos inaabangan ko na sa website ng UP kung may slot ba ako sa dorm. Tapos birthday na ni Mommy next week. Tapos siomai, May na pala. My days here at home are numbered .___.

Natatakot ako para bukas, kasi katulad na naman nung medical exam ko noon, alam kong mag-isa ko na naman ipoprocess lahat ng kakailanganin. Pero siguro, it's part of being in college, and mostly part of being a UP student. Kailangan matutong maging independent. Sabi nga dun sa isang forum na nabasa ko, being in UP raw is removing the psychological umbilical cord between you and your parents. When I read that, natakot man ako :)) Pero basta, kakayanin ko ito. Like I always say, this is to the dream of being a professional.

Tapos I admit, hindi naman ako ganun din ka-sociable at di rin ganun kalakas loob ko. Sa ngayon kasi, kahit na may kakilala na akong kaparehas ko ng course (and friends na nga kami sa Facebook eh!), hindi ko naman siya blockmate. Bakit ko nga ba pinili ang Block N-4 kaysa Block N-5 huhuhuhu~ Pero basta makakakilala rin naman ako eh, alam ko yun. Hindi lang siguro ngayon. Sana bukas meron para di naman loner =))

Tsaka one more thing, alam ko naman na mas importante ang pag-aaral ng mabuti kaysa sa palaguin ko ang social life ko doon. As time goes on din naman, may magiging kaibigan naman siguro(?) ako. Oo, pwede yun kahit na hindi ako yung klase ng tao na unang makikipagusap sayo. Pero sa ngayon talaga, sana may makilala akong blockmate ko. Tsaka mas marami pa ring kailangang isipin tulad na lang ng pagmememorize ng jeepney routes ng UP pati kung saan ang building ganito ganyan.

Hindi pa ako enrolled, pero ang dami ko nang iniisip.

Tsaka tingnan mo nga, hebigat pa yung iba sa mga classes ko. MAY FRENCH CLASS AKO HAHAHAHA! Kung ako tatanungin, masaya ako dahil napili ang first choice ko na Language class. Tapos pangarap ko rin na matuto pa ng French. Kaso medyo natatakot ako kasi pagdating sa pagsasalita, ang tigas-tigas ng dila ko. Kasingtigas ng katawan ko. Pero para naman medyo prepared na ako, ngayong May.. I will try to watch tutorials on Youtube. Hindi lang yun, mag-aaral din ako magsalita ng English fluently. The last time I heard myself speak English good was during my interview sa San Beda. Siguro dahil yun sa sobrang kaba. Basta kakayanin ko yun.

PATAPUSIN NIYO LANG ANG PANONOOD KO NG MY PRINCESS AT LAHAT NG PLANO KO AY AKING MAISASAKATUPARAN!

Kwentong Kolehiyala.

2011-04-30T21:35:00.005+08:00

I just got my schedule from crs.upd.edu.ph ~

I'm happy that I got all the subjects that I wanted. Nag-aalala lang ako dun sa isang class ko (sa Comm 3). Para kasing ang late na masyado nung time. Plus, ang laki ng time allowance ng bawat class. Okay na rin, kasi every Monday walang pasok ang Freshmen hihihi. Tapos tuwing Wednesday and Friday, 2 lang classes ko! But all in all, I'm happy with this schedule. Mas importante na masanay muna ako sa UP.

So eto nga pala ulit ang classes ko:

Lingg 110 (Tues & Thurs - 10-11:30am)

Geol 1 (Wed & Fri - 10-11:30am)

PE - WALIKING FOR FITNESS (Tues & Thurs 7-8am)

Comm 3 Eng - (Tues & Thurs 4-5:30pm)

French 10 & 11 (Tues Wed Thurs Fri - 1-2:30pm)

Well, naging medyo busy ako these past few days, and probably mas magiging busy ako next week kasi enrollment and orientation na. Oh well, hello college.

Next time na lang magpopost ng mahaba. May technicality lang sa buhay ko, saglit lang :(

Gusto kong magkwento, pero wala namang makikinig.

2011-04-24T23:11:00.005+08:00

Nanaginip ako kagabi. Akala ko talaga, totoo na. Sana totoo na lang yun.

I was at SM Southmall daw. Basta I was with my family and a few friends. Si Reinier lang ang maalala kong friend na kasama ko. Something happened eh, pero unfortunately di ko na maalala. After that, pumunta kami sa may escalator (we were at the 4th Floor) tapos nakasalubong namin si ano. Basta, nakasuot si ano ng checkered na blue na polo, maong, and his usual messy hair. Ang gwapo ni ano dun. Sobrang gwapo talaga. Sa panaginip ko, parang napatulala pa talaga ako kasi talagang gwapo nga si ano. Tingnan mo, sa sobrang gwapo ni ano doon, di ko mapigilang sabihing ang gwapo ni ano dun.

Tapos ayun, sumama si ano sa amin. May isang part ng Southmall na walang ilaw. Sa Department Store yata yun eh. Tapos walang ilaw dun. DUN LANG TALAGA. Parang brownout. Yun, wala akong makita malamang. Tapos may nabangga raw ako. Si ano pala yun. Sabay sabi niya "Halika, alalayan na kita." Tapos yun, siya yung kasama kong maglakad sa dilim. Tapos our hands were locked and intertwined at that time pa. May matching pasway-sway pa ng kamay. Ang saya ko raw. Basta ang saya pala naming dalawa ni ano. Sabay sabi niyang "Kalimutan mo na yung nangyari sa atin last week. Okay na yun." Dahil siguro sa sobrang tuwa at relief ko, napa-oo na lang ako sa kanya at nakangiti buong araw.

Tapos may naaninag na kami na ilaw sa may SM. Ayun, parang may inagaw ako na bagay mula kay ano. Tapos naghahabulan kami kasi ayoko ibalik sa kanya yung something na yun, samnatalang siya habol nang habol. Sabi niya "Eeeeh, balik mo na yan!" Tapos nag-blackmail ako.. sabi ko "Sabihin mo muna sa akin kung ano yung naging problema natin last week at bakit sumama loob mo!" Sabay ayun, napatigil kaming dalawa at nagsalita siya. Sabi niya "Ang dami kasing tutol. Ang dami kasing may ayaw. Bakit ganun?"

Tapos nagising na ako. Badtrip, suspense.

Akala ko totoo na talaga. Kasi sana totoo yun. Natuwa ako nung narinig ko yung linyang "Kalimutan mo na yung nangyari sa atin last week. Okay na yun." Grabe, akala ko talaga tapos na. Akala ko talaga okay na. Isang linggo na pala.

Pagkagising ko nun, pinipikit ko ulit mata ko. Baka kasi may continuation pa. Eh wala eeeh, sad to say.. mukhang more sad days to come pa :(

Behind the smiles.

2011-04-21T13:32:00.003+08:00

Since sa palagay ko naman ay wala namang nagbabasa na ng blog kong ito at for remembrance and looking-at-the-past na lang ang purposes nito, might as well dito na lang magbuhos ng nararamdaman. Ito na siguro ang pinaka-safe na lugar kung saan pwede ko i-vent itong mga naiisip at nafefeel ko.

Sorry, pero kailangan ko lang talaga mabuhos ito..

Ang lungkot. Sobra-sobra.

Nung isang linggo pa ito eh. Parang sinasadya pa ngang palungkutin ako lalo eh, kasi sunud-sunod yung mga 'di magandang nangyayari. Problema dito, problema doon. Laging pinagsasabihan, pinapagalitan, at iniiwasan. Bakit lagi na lang ganito nangyayari sa akin? Ang dami ko na sigurong nagawang kasalanan, at ngayon ay binabalikan ako ng karma. Pero kung ganun nga ang kalagayan, bakit ganito naman ka-grabe yung lungkot at sakit na pinaparanas sa akin?

Naisip ko nga rin, kasalanan ko rin ito eh. Lagi kasi siguro ako playing safe. Lagi akong tahimik. Hindi kasi ako showy pagdating sa mga tunay kong nararamdaman. Ayan, ako tuloy ang naaano. Ako kasi eeeh :(

Alam mo, sinusubukan ko namang ngumiti at maging masaya kahit papaano eh, kasi alam ko na kapag naging malungkutin lang ako.. ako rin ang talo sa huli, kasi hindi ko tinutulungan yung sarili ko. Yun na lang ang self-motivation ko eh. Kaya naghahanap ako ng ways para yung mga kung anu-ano na naiisip ko ay malimutan ko kahit saglit lang.

Pero bago ako matulog, binabalikan talaga ako nung lungkot na nararamdaman ko. Pero being the "somehow optimistic" Ina that you all knew, I still try to be positive like, "Ah nalulungkot ka lang kasi ganito ganyan. Matatapos din yan~" Pero bakit ang bigat ng pakiramdam ko.. bakit ang lakas ng kutob ko.. na hindi matatapos itong lungkot na ito? Hanggang yung pagtthink positive ko ay napupunta na sa pag-iisip ko tungkol sa worst scenarios na maaaring mangyari. Hindi dapat ako nega diba?

Kahapon, kahit papaano medyo nawala sa isipan ko lahat ng negative thoughts na naiisip ko, since it was my sister's birthday. I was happy syempre, kasi plus one na edad ni Gilly at blessing yun ni God sa kanya syempre. Tapos basta, nakakatuwa talaga yung birthday niya. Sabay nanood pa kami ng Harry Potter sa DVD.

Tapos nung nakahiga na ako sa kama ko, naisip ko na naman yun. "Sana kahit ganito yung sitwasyon, okay lang naman siya" Hanggang ganito na lang ako, nakakainis. Gabi-gabi ko pinagdarasal yun. Sana talaga, balang araw, maging okay ang lahat.

At kanina, may nabasa akong unexpected. Nung nabasa ko yung something na yun, di ko na napigilang mapaluha. OO, AKO NA IYAKIN AT OVER OVER, pero kasi iba yung naging epekto sa akin nun pagkabasa ko. Alam ko kung bakit napost yun ng isang certain someone. Alam ko yung reason behind that post. Ako yung dahilan nun eeh. Nakakasakit na ako ng tao. Nagpapalungkot na ako ng tao. Pakiramdam ko nga, wala akong karapatan na makaramdam ng lungkot o sakit man lang kasi, in the first place.. ako naman talaga ang nagpaparamdam nun sa iba eh. Di ko na kayang mag-pretend pa na okay ako ngayon at masaya ako, kasi hindi talaga eeh. Kahit puro nakakatawa pang mga bagay ang isipin ko, pagkatapos ng lahat ng pag-iisip na yun.. nalulungkot na naman ako.

Hindi ko naman ginustong makasakit. Hindi ko naging intensyon yun kahit kailan. Pero hindi kasi ako siguro marunong mag-express ng mga nararamdaman ko, kaya ganun nangyari. Alam mo, kung sino ka man na obvious naman kung sino, alam ko na hindi pa sapat kahit mag-sorry ako kasi grabe-grabe na nagawa ko sayo eh. Alam mo, kung iiwas ka or lalayo, or kung ano man, siguro nga mas okay na yun eh kasi ang laking sagabal ko na sayo. Sagabal in terms of depriving you from laughs, smiles, and the feeling of just being happy. Dati, sabi mo hindi naman ako burden pero tingnan mo nga ang naging epekto ko sayo. Dapat nga, di ako naiiyak eh, kasi ang kapal naman ng mukha ko kapag umiyak ako.

Ayan, ang kapal na ng mukha ko.. kasi umiiyak na ako.

Sa totoo lang, alam mo naman diba na takot ako kapag may mga umiiwas o umiiwan sa akin (sinabi mo na rin yun sa akin dati). Siguro, kung ganun gagawin mo ngayon, okay lang yun kasi para rin sayo yun. Magiging happy ka na lagi, ayaw mo ba nun? Masakit at mahirap, oo. Pero mas ayaw ko naman na nakikita kang sad.. lalo pa ng dahil sa akin. I miss you. Pasensya na talaga..

26 Pesos ang Dolfenal.

2011-04-15T14:09:00.005+08:00

Hello! Ngayong bakasyon ay kasalukuyan akong nag-eenjoy at pwede na ring nagsasayang ng oras. Oo, maraming inaasikaso para sa college kaya medyo nagiging busy ng konti. Tumataba rin ako dahil masarap kumain ng kwek-kwek at clover. Isa ring pwedeng dahilan sa pagtaba ko ay dahil sa new hairstyle ko. Short hair na ako.. parang sa buhok ni Gilly. Ang weird ng itsura ko, para akong cosplayer na lalaki .___.

Nung isang araw ay pumunta kami ng UP para maisagawa ang medical check-up ko. Babalik pa ako next week para makuha yung x-ray results ko at sa triage. Ayun, nakakaano yung feeling kasi mag-isa ko lang tinapos lahat ng kailangang tapusin. Sina Mommy at Daddy nasa labas lang ng infirmary at hinihintay ako. Medyo nawala pa nga ako sa loob eh. Eh ayun, nakakaano yung feeling. Hindi pa ako ready na mag-isa na lang ako. LOL. Tapos, may nakilala pa ako habang naghihintay ako sa pa-dental ko. Nalimot ko yung name niya (sorry~), basta ang naaalala ko ay taga-School of Economics siya, may kasama siyang lalaki na kaklase niya raw, at sinabi ko sa kanya na ang swerte-swerte niya kasi may kasama siya samantalang ako wala :)) Yun natuwa naman ako. Sana makita ko pa ulit siya at promise ko, hindi ko na kakalimutan ang name niya~

Tapos ngayong mga nakaraang araw ay pasyal kami ng pasyal. Alis kami ng alis. Maganda yun kasi at least nagiging productive at hindi boring ang bakasyong ito. Nakakapagod nga lang, tsaka sayang sa pang-alis na damit! Hahahahaha. Pero mas okay na rin ito kasi last year ang ginawa ko lang sa 70% ng vacation ko ay maglinis at magself-review.

As of now pala, ako ay kasalukuyang isang babae. Masakit ang lower abdomen ko. Hindi. Ko. Na. Kaya. Talaga. Ang. Sakit.

Buti na lang at nagpabili ako ng Dolfenal. Kaso nagulat ako kasi P26 ang isa. Bakit ang mahal naman? Namimilipit na nga ako sa sakit, gagawin pang mahal yung gamot. Pero yun, mas ayoko namang madagdagan yung pamimilipit ko kaya uminom na lang na ako ng gamot. Yey!

Alam mo ba, namimiss ko nang pumasok ng school? Hahahahaha. Miss ko na agad ang high school. Namimiss ko na yung kakain kami sa sahig tuwing lunch, yung magdadaldalan kami with Sir Jeb, yung mga serious moments namin ni Miss Eden (yung AKO lang talaga yung kakausapin niya at magtatanong siya ng ilang katanungan tungkol kay ano), yung pangdadaldal ko kay Karl, yung ililibre ako ni Kyle tapos tataguan namin lahat kasi gusto namin ng alone time, pero magugulat na lang kami kasi may ilang lalaki na papalapit sa amin (one of the guys nga kami ni Kyle eh), yung antok na nararamdaman ko tuwing Physics, yung "kailangan-maintindihan-ko-yung-binabasa-ko" na feeling tuwing El Fili kasi maraming tanong si Miss Mickon, at marami pang iba. Pati yung mga kabatchmates ko namimiss ko na. Buong IV-St. Paul at St. Peter. Sayang, hindi na maibabalik yung moments na yun. Pero basta, sana lahat kami pagkatungtong ng college ay magkaroon ng magandang buhay.

Speaking of college, natatakot akong mag-college. Siguro kung may napagtatanungan ako tungkol sa UP Diliman ay hindi ako matatakot nang ganito. Kung siguro may kapatid ako na mas matanda sa akin tapos currently siya in college or pwedeng graduate na rin, siguro magkakaroon ako ng confidence kahit papaano kasi mabibigyan niya ako ng tips eh. Kaso panganay ako eh, at kaso rin.. ako lang ang papasok ng UPD sa school namin kaya medyo talaga naaano ako. Basta, kakayanin ko yun.

At nung mga nakaraang araw, alam niyo ba.. wala lang. Masaya ang mga nakaraang araw. Medyo may konting drama ang mga nagdaang araw dahil sa iba't ibang dahilan na kung hindi ninyo masasamain ay itatago ko na lang sa sarili ko, pero yun masaya pa rin kasi at least hindi lang naging puro lungkot. Nagkaroon ng mga konting "aberya" pero ayun, naging masaya naman. Naging okay naman. THANK YOOOOOU~

Feeling ko nga minsan ay nasa langit na ako eh, dahil sa sobrang tuwa, excitement, at sige.. sa kilig.

The speech.

2011-04-11T14:10:00.004+08:00

Words of Exaltation

Dr. Emelita T. Macha, Private Schools Area, Department of Education; school administrators; our school director Mrs. Guiriba; our school principal Mrs. Jocelyn P. Soriano; our beloved parents, teachers, fellow graduates, and friends; a pleasant evening to each and everyone. It is truly a great privilege to be right here in front of you.

The day we have been waiting for has finally come. After all the hard work and perseverance, at last we will now harvest the fruits of our labor on this graduation day. To tell you honestly, I still find it difficult to digest the fact that in a few more moments, we wouldn’t be high school students anymore. Back then, we were just these pupils who considered going to school a chore and a hard task to do. We would always make excuses to our parents so we could avoid long lectures, oral recitations, and mind-boggling tests. There is also that unexplainable joy which we feel whenever classes are suspended or cancelled, for it was such a relief for us. But now, as the finish line of our journey draws nearer, I’m starting to wonder why my little self once had that way of thinking. Because at this moment, if only time and circumstance would permit me, I would love being a high school student a little longer to cherish and enjoy more the simplest moments left for us. My high school life has been one of the best, memorable, and craziest roller coaster rides that I’ve experienced so far. There’s no regret that it made me feel a concoction of emotions, like the simple joy when you pass a difficult unit test in Math, the heartache you get when you don’t succeed in something you’ve worked hard for, the pressure in meeting the deadlines for the projects, and the feeling of being loved. Lastly, high school life made me realize that nothing in this world is perfect, yet this should not be a hindrance in showing others our capabilities and talents. Instead, this should serve as a challenge for us to give our best shot in everything we do.

To our alma mater, the whole school administration, Miss Elyd, our adviser Miss Eden, and our teachers; we exalt you for preparing us fully geared in facing the real world. As we officially leave the portals of Mother Theresa School, we will be bringing and keeping with all our hearts the values and ideals that you instilled in us. We would also like to thank you for providing us the best quality of education, for having endless patience and understanding which we students wonder where you’re getting from, and for not only giving us knowledge about academic subjects but also for giving us a taste and a glimpse of what life really is. Of course, we wouldn’t be able to reach this far if it weren’t for all of you. Words can’t fully describe how grateful we are for your support. In behalf of the whole 4th year batch, we would like again to extend our deepest gratitude for always bringing out the best in us and for believing in our potentials.

When I was able to pass a college entrance exam last January, the first people who were delighted about my success was my family. What made me even happier was that my parents became more proud to have a daughter like me, and I was also able to act as a role model for my brother and my sister. The joy that they felt at that time had doubled on me because it is such a nice feeling when you know that you’re reason behind their smiles and pleased faces. I wanted to see my family happier, that is why I was motivated to do the best that I can in everything I undertake. For Daddy, Mommy, Joby, and Gilly; I’m not saying this right now just because I want you to spontaneously cry here, but I just want to let you know and other people as well that your support and trust became my inspiration and fuel to reach for the stars and to achieve my dreams.

For this reason, our batch would also like to give our heartfelt exaltation to our families for always supporting us, for being with us through thick and thin, and for being our inspiration. For our parents, we may not have been good children to you all the time, but please keep in mind that we always did our best because we want you to feel that what you have been doing for us is worth it. We want you to know that we are eternally grateful for your patience, understanding, and unconditional love. Because of that, we dedicate this graduation to you our dear parents.

Most of all, we exalt our Almighty Father for everything. We thank You Lord for letting us experience different situations, feelings, challenges, and a whole lot more that helped us in becoming an improved and better person. Thank You for your constant guidance and grace. We owe our achievements and success to You as well.

Last but not the least, to my fellow graduates here; we have all done a good job! Yes, there might have been some obstacles, crossroads, and detours along our journey, but what’s more important is that we were able to prove to everyone that we have surpassed all of it. I am proud to be a part of this batch. Surely, I will miss every bonding moment that we had, every smile and tear that we shared to each other, and of course who wouldn’t forget our funny experiences with some of our classmates and teachers, especially our Math teacher who makes the subject easier to understand. In just a few moments, we will be all saying goodbye to each other. But I think it would be more appropriate to thank everyone for everything instead of saying farewell, because I believe that this is not the end yet. This memorable event isn’t the finish line of a race, or the last page of a novel, or the final stage of an action-filled video game. Rather, our graduation marks as the first step in a staircase, a preface of a book, and an introduction of a long essay. As the old cliché goes, this is just the beginning of a new chapter in our lives.

Once again, a pleasant evening to all of you! Mabuhay and God bless us all. Thank you very much.

Nilagay ko ito dito dahil memorable ang speech na ito. Tsaka back-up din ito kung sakaling "accidentally" na naman ni Joby ma-delete yung mga important files ko, or just in case kailangang i-reformat yung CPU namin. Hahaha.

At ito na lang ang nilagay ko kasi wala talaga ako sa mood ngayon. Malungkot pa rin ang buhay at nadagdagan pa ng kalituhan ng Freshmen Preenlistment.

The Turn-Over Ceremony

2011-04-05T09:36:00.004+08:00

Hindi ko pa pala nakkwento ang nagdaang turn-over namin, hehehe. Since I can feel that there is the need to share this event to all, might as well continue typing and tell you all about my last turn-over ceremony.

-----

First things first, Turn-Over is our school's version of a JS Prom. More on paglilipat lang ng responsibilities of the seniors to the juniors ang version siguro namin (unlike sa iba na walang kamatayang slow at sweet dance). Eh di ayun, this year's turn-over turned out not just okay, but happy, memorable, and.. basta ang ganda. For sure I can still remember it clearly for the next gazillion years.

Ako na naman ay nalagyan ng make-up sa mukha, nagsuot ng high heels at magarbong bisitida noong March 22, 2011. Parehas kami ni Gilly may turn-over nung araw na yun (yung kanya is yung Grade 5 and Grade 6). Kaya super busy si Mommy nun kaka-ayos sa amin. Si Gilly halos 3 hours inayusan. Ang ganda-ganda nga ng kapatid ko eh. Samantalang ako, 1 oras lang ako inayusan =)) Pero okay lang naman. Naiilang pa nga ako eh kasi una, naka-sleeveless ako (halata bang ayoko talagang nag-gaganun?), tapos feeling ko ang kapal-kapal ng make-up na nilagay ni Mommy, pero sabi niya hindi naman daw. Kaya yun, dahil 6:30pm na, hinatid na ako nila Mommy at Daddy papuntang Paradiso.

Nalaman kong pang-18 akong dumating sa venue. Ako ang unang 4th Year na babae na dumating! Oha oha~ Andun na sina Alfred, Jomar and the company. Sabay, pagkarating ko sunud-sunod na yung nagsidatingan. Nakalagay sa info bulletin namin, 6:45pm ang assembly time. Pero hula ko naman ay late magsisimula yung ceremony. Wala nang bago dun.

Eh di after ilang minutes, dahil dumadami na ang bilang ng mga tao, ay pina-akyat na kaming lahat sa may 3rd Floor kasi dun talaga yung pinaka-venue. Yung mga naka-gown, like Patrice na kasa-kasama ko habang papunta sa 3rd Floor, ay hirap na hirap. Buti na lang naka-cocktail dress lang ako nun.

Ang kasama ko sa table nung una ay sina Jes, Mellizza at Zaphantha. Kami kasi yung mga early birds na babae eh. Tapos bigla na lang yung ibang lalaki, na sina Gelo, Brian, Christian, Jerome, at Reinier, ay naki-share sa table namin. Eh di syempre dahil isang kakaibang event yun, di nawawala ang kodakan moments. Sayang nga eh, wala akong dalang camera kaya umaasa na lang ako sa pag-tag sa akin ng mga kaklase ko sa Facebook. Siguro, sa dami-dami ng pictures na kasama ako, 60% nun kasama ko si Gelo. Eh, alam mo naman :))) Sanay na kami dun.

Tapos tama nga yung hula ko kasi late nagstart yung turn-over. Procession with Brian. Opening Prayer by Alissa (na nasasabayan ko pa sa utak ko kasi alam ko yung mga words dun). Opening remarks by Clint. Message of Mrs. Soriano. Tapos yung pagbigay nina Kyle ay Gelo ng "malaking susi at yung maikling cape" kina Patrixia at Rommel. Sorry, di ko alam tawag dun sa part na yun :)) Then, Kyle's speech. Nakaka-iyak na nakakatuwa at nakakatawa kasi umiyak best friend ko habang inaano niya yung speech niya XD Tapos yung cotillion de honor.. na sa sobrang sikip kasi ay naging medyo epic fail, hehehehe. Pero haa, okay lang naman yung naging sayaw namin ni Brian kahit papaano ;)

Kainan na yata yung sumunod after nun. Ayun, dami ko kinain kasi gutom na gutom na ako. HAHAHAHA. Sinadya kong hindi kumain sa bahay. Tsaka sabi ni Daddy dapat lang daw na kumain ako ng marami kasi hindi rin biro ang pagbayad nila ng P750. Makes sense.

Habang kumakain kami, nakakaramdam ako ng tuwa dahil sa mga nakakatuwang intermission numbers. Kumanta si Mellizza ng All of My Life. After nga niya kumanta, biglang lumapit si Royce sa kanya. Nakakatuwa, oo kasi loveteam sila, pero pinagtataka ko pa rin hanggang ngayon kung bakit ginawa ni Royce yun =)) Tapos nag-duet sina Khana at Royce feat. Gelo (kasi siya yung nag-gitara). Si Mia bilang Taylor Swift. Galing-galing ni Mia! ♥ Sumayaw din yung LIPI, and may performance from the Juniors din. Hahahaha, naalala ko na naman tuloy ulit yung sa 3rd Year.

After nun, nakaramdam naman na ako ng kaba at lamig. Totoong malamig nga dun sa venue namin. TAPOS IMAGINE, NAKA-SLEEVELESS EK EK LANG KAMING LAHAT NA MGA BABAE? O__O Pero sabi ko sa sarili ko, tiis-tiis na lang muna. Matatapos din ito. Tsaka, sinisimulan na akong kabahan kasi yung part ko na yung susunod, which is the class prophecy.

Etong class prophecy, gawa siyang story about what will happen to us Seniors 10 or 20 years from now. Ako ang naatasan ni Miss Eden na gumawa at last, and yun mukha namang naging okay yung story. Tawa sila nang tawa sa iba. Basta next time ipopost ko dito sa blog yun. Mahaba-haba rin kasi yun eh ;)

After that, disco-disco na! Yung iba sumayaw. As in they're getting wild =)) Eh since di ko naman hilig sumayaw, nakinood lang ako. Pero nahila ako ni Kyle. Sabi niya sumayaw daw ako. Eh di yun, di ko nga alam kung sayaw ba yung ginawa ko :))) Tapos syempre, endless lines ng "Picturan mo naman kami ni Ina!" ang mga naririnig kong linya. Tapos nung malapit nang mag-11pm, nag-message naman si Mrs. Guiriba.

At dahil mukhang masaya raw kami ay magpapa-extend siya. Imbes na 11pm uwian namin, naging 12am na. Sabi pa nga niya kay Miss Elyd (through mic niya 'to sinabi kaya rinig ng lahat) "Miss Elyd, magkano ang pa-extend dito?" Sabi ni Miss Elyd, P800 raw. Tapos sabi ni Mrs, Guiriba, "Eh sus, kayang-kaya naman pala eh!" Kaya ayun, nagbunyi ang madlang people. Nag-request ang iba na sana raw ay may slow or sweet dance. Kaya tinupad naman yun ng school admin. At ewan, hindi raw usually nag-sslow dance tuwing may turn-over ceremony. Parang 'di naman siya talaga masyado ineencourage ng school admin. Pero dahil love yata kasi ni Mrs. Guiriba ang batch namin, sige sige raw!

Bago nangyari yung slow dance chorva ek ek na yun, nag-award muna ng special awards. Sina Mellizza at Rommel ang cutest pair, samantalang sina Alissa at Gelo Cipres ang king and queen of the night. Yung mga nanalo ng awards, sila muna yung unang sumayaw nang slow. Eh di habang sumasayaw sila, may nakita akong isang tao na bigla na lang nag-walk-out. Nalulungkot akong naaano sa kanya, basta. Tapos after nun, nadagdagan na yung mga nagsasayaw ng slow sa dance floor :)) Ang una kong nakitang sumayaw besides dun sa mga may awards ay sina Mary at Alfred. Tapos basta, parang kabute, bigla-bigla na lang silang nagsulputan sa gitna, hahahaha! Eh di yun, pinanood ko na lang yung mga taong sweet na nag-ssway.

Habang nanonood nga ako sa eksenang yun sa dance floor, NAGULAT talaga ako nang may biglaang matangkad na humarang sa view ko at iniabot ang kamay sa akin at niyaya akong sumayaw. At yun, nagulat talaga ako. AS IN NAGULAT TALAGA AKO KASI HINDI AKO MAKAPANIWALANG NANGYARI YUNG SCENE NA YUN. Pero yun, tinanggap ko yung alok ni Gelo.

Eh hindi naman kasi ako marunong sumayaw (ang bano ko) Sabi ni Gelo, sundan ko lang daw siya at sa kabutihang palad medyo nakasunod naman ako. Sway-sway lang pala yun =))) Pero habang nandun ako mismo sa pangyayaring yun, nakakakaba. Nakakahiya nga eh, kasi sa sobrang kaba ko, nagpapawis na yung kamay ko HAHAHAHA! Ayun, sumayaw lang kami nang sumayaw nang sumayaw nang sumayaw. Basta sumayaw lang kami nang sumayaw, kahit na biglang tumugtog yung Solo ni I-Yaz (kanta ni Gelo kasi yun eh XD). Basta yun, sumayaw kami nang sumayaw... na syempre may konting kwentuhan at usapan naman. Napaka-unforgettable at unbelievable nung scenario na yun kasi first time talaga yun. Hindi ako makapaniwalang nangyari yun.

After 12am, we bid goodbye to each other. May photobooth pa at kasama ko sina Clint at Gelo sa picture :)) Syempre konting kodakan pa. Nakita ko papa ni Kyle, na nakakatawa pa yung pagkikita nila kasi hindi akalain ni Kyle na papa na pala niya yun. Tapos dinala ko si Kyle kina Mommy at Daddy (tradition na yun~) at yun, umuwi na kami.

Pagkauwi ko, hindi ako makatulog. Pakiramdam ko kasi, nagssway pa rin ako.

Goodbye MTS. Hello UP.

2011-04-04T10:12:00.004+08:00

Last March 29, 2011 was our graduation. Nagulat and at the same time natuwa ako kasi hindi naman ako naging cry-baby masyado nung natapos na yung ceremony. Ready na ready pa naman na yung panyo dun sa bulsa ko, hehehehe. Talagang todo smile lang ako habang pinapanood ko yung mga ka-batchmates ko na naiyak at gumagawa ng group hug. Hindi naman dahil sa tinatawanan ko sila or what, pero kasi ang ganda lang talaga nung mga scene na yun. It just shows na naging memorable at talagang tumatatak sa kanilang mga puso ang high school life.

After nun, hinanap ko si Miss Elyd kasi sa lahat siguro ng school staff, siya ang pinakamamimiss ko. Ayun, dun na ako umiyak =)) Miss Elyd, after 6 years of being a part of my grade school and high school life, thank you po talaga. Magkayakap kami ni Miss Elyd habang nagsisimula nang mahulog yung mga luha ko, hahahaha! Talagang ang laking part na ni Miss Elyd sa buhay ko. Nung nag-entrance exam nga lang ako sa MTS nung 11 years old pa lang ako, ang gaan na agad ng feeling ko sa kanya. Tapos mas naging close pa kami nung naging part ako ng club niya. Basta basta, I will really miss Miss Elyd so much! ♥

Thank You nga rin po pala kay Lord sa nakuha kong achievement. Getting a St. Pedro Poveda Award is very rare, lalo na't Silver Medal pa ang nakuha ko, so talagang super thank You! Nakita ko na lahat ng loved ones ko ay natuwa sa achievement kong yun, kaya naman mas natuwa ako dun. I owe all of my achievements din naman sa inyo, so ayuun.. thank You :">

Words of Exaltation. Ayon kay Daddy, 8 and a half minutes daw ang naging speech ko. At ayon ulit kay Daddy (na lalong ikinalaki ng ulo ko), maganda raw ang speech ko. Napakaganda daw :D Natatawang natutuwa nga ako kasi dun sa speech ko, may special mention sina Mommy, Daddy, Gilly at Joby. Hindi ko pa binabanggit yung mga pangalan nila, nakita ko na agad si Mommy na umiiyak =)) Hahahahahaha. Nung nakita ko si Mommy na ganun, gusto ko na rin umiyak sana. Nakakatuwa lang kasi na-appreciate pala ni Mommy yung mga pinagsasabi ko habang nagsspeech ako. Pero pinanindigan ko yung sinabi ko sa speech.. na hindi pa ito ang katapusan ng lahat. It's just the beginning of a new chapter in our lives.

At bigla kong naalala, nung nabanggit ko yung katagang "the feeling of being loved.." sa speech ko, ang daming naghiyawan. Oh well. HAHAHAHAHAHAHA!

Basta thankful ako kasi at last, pagkatapos ng lahat ng paghihirap namin, graduate na kami at MTS Alumni na kami, heeheehee. Naging masaya ang buhay sa pag-stay ko sa MTS. Basta sa sobrang grateful ko, hindi ko na mahanap pa yung tamang words para ma-describe yung nararamdaman ko ngayon. It has been how many days na since our grad, pero the feeling is still epic. LOL. Hehehehe.

Goodbye high school. Ngayon, mag-isa kong haharapin ang UP Diliman :( Nakakatakot na nakakalungkot. Pero kailangan kong lakasan ang loob ko. Kaya ko 'to.

Not the finish line of a race nor the final stage of an action-filled video game.

2011-03-29T06:43:00.005+08:00

I can't actually believe na after 6 years of studying in Mother Theresa School, I have to leave it for good and for real. I can't believe na by June college na ako. I can't believe na ilang hours na lang, MTS Alumni na ako. I can't believe na ang bilis-bilis ng oras. Parang dati lang, ako lang yung babaeng 'di kaputian na may mahabang buhok at may suot na green bag at papasok sa room ng Grade 5 - St. Francis de Sales (yan and description lagi ni Kyle sa akin nung una niya akong makita as a new student)

I will still make sure pa rin naman na kahit college na ako ay makakadalaw pa rin ako sa school kahit paminsan-minsan lang. Tulad na lang sa mga Family Day at sa Graduation ni Gilly next year :)) Hahaha~

Minsan nga nagtataka ako sa mga kaklase ko eh. Kasi nagpapaalam na sila sa isa't isa. Talaga bang wala na kaming chance na hindi magkita pagkatapos ng graduation? Siguro naman magkikita pa kami, pero yung mga moments lang na naranasan namin ang hindi na namin mababalikan siguro. Yun ang mamimiss ko nang sobra-sobra.

THINGS THAT I WILL MISS:

Guide cards (kahit papaano)
CAT classes tuwing Friday.
Pantataray ni Sir Jeb (weh? ikaw na!)
Paglunch namin sa sahig.
Mga words na imbento ng 4th Year (Cracked = Di napansin, Airborne = Corny, AirCracked = Corny na nga di pa napansin, for short ALLAN)
Mga desperadong pagkuha ng mga tao ng stolen pictures sa amin ni Gelo.
Ang mala-beer na dating ng C2 ni Jomar.
Mahihirap at 'di maintindihan na tests sa Physics.
Ang pang-aasar nila sa akin ng Charice Pempengco, ang source ng pagka-corny, at lason.
Lesbian love moments namin ni Kyle. Pati yung mga pagsosolo namin sa sulok ng school.
Panlilibre ng ilang mga kaklase at kaibigan.
Pagiging busy namin ni Clint sa Student Council.
Ang pagpapanic at pagpaplano namin ni Reinier para sa outreach ng PALS.
Ang pag-uutos ni Miss Eden sa akin kahit na hindi naman ako class officer :))
Nung nagpakapal ako ng mukha nung Christmas Party kasi nag-ala Christmas Angel ako! (naalala ko tuloy. nyaaah~)
Ang kakaibang mga concepts ng role play namin. Minsan may dubber, minsan ang babae ang character ay lalaki and vice versa.
ANG WALANG KATAPUSANG CHISMISAN AT TALAKAYAN SA BAWAT SULOK NG ROOM NG IV-ST.PAUL!
Ang mga kwentuhan tuwing Math Period.
Ang antok na nadarama tuwing English (kasi umagang-umaga yung time), Filipino (kasi kakatapos lang kumain), at Physics (kasi nakakaantok talaga XD)
Ang kagandahan ng El Filibusterismo. Thank you Miss Mickon.
Ang spontaneous singing ng buong klase. May bago kaming LSS kada linggo.
Yung simpleng nadarama tuwing nakikita si Karen at yung kilig na nadarama kapag sinasabi niyang "Hello Ate Ina!" ♥
Ang pagdadaldal ko kay Karl (na sana ay nahawaan ko sa kadaldalan)
Ang paglilinis ko tuwing Thursday.
Piggyback rides tuwing PE Period.
Yung ibang nakakainis kong mga kaklase :))))
Si Kuya Charlie! :D
Ang CR ng girls: Ang tanging sanctuary ko kapag naiiyak ako.
Free internet sa computer lab.
Si Miss Rachel na kilalang-kilala ako ever since dahil sa pagbabayad ko para sa school bus.
Yung mga teachers, syempre.
Yung mga fans ko sa First Year! HAHAHAHAHA.
Panghihingi ng mga kaklase ko ng doodle.
Kwentuhan namin ni Gelo tuwing umaga.
Paglapit ko kay Jerome kapag may something na may kinalaman kay "Tatay"
Si Khaina my anak :3
Yung paggawa ng mga projects na kinakailangan ang powerpoint presentation.
Research Paper at Feasibility Studies: Mga bagay na nagpaiyak sa akin =))
TURN-OVER CEREMONY :"">
Yung feeling kapag makakatanggap ka ng certificate kasi you did good sa isang quarter.
Yung pagddaydream ko kapag bored.
Yung pagtingin ko sa may labas ng bintana pag trip ko magsenti or sadyang walang magawa.
Kapag tinatawag akong Ate Ina ng mga undergrads.
Yung kabaitan ni Crystalyn.
Kaingayan ni Jesterlyn =)))
Ang curse ni Mary na pagiging accident-prone.
Si Miss Eden.
Si Miss Elyd. SOBRANG MAMIMISS KO SI MISS ELYD.
Ang wantusawang kwentuhan namin ni Miss Elyd sa office niya na umaabot ng 2-3 hours.
Yung mga career talk ng iba't ibang schools and colleges.
Paggaya nina Reinier dun sa boses nung taga-FEU.
Lindley bilang Sir Dean, Reinier bilang Sir Larry, Clint bilang Sir Raymond, Reinier ulit bilang Sir Carlo, Brian bilang Sir Enrico, and Sir Jeb being just awesome Sir Jeb.
Ang pag-aassociate namin sa iba't-ibang palabas. For example, Monsters Inc, Despicable Me, America's Next Top Model.
Ang kakulitan ni Clint Po-Ya-O-An.
AND A WHOLE LOT MORE! (Tinatamad na lang ako i-type yung iba)

Ayoko muna maggoodbye. Kasi gusto ko panindigan yung andun sa speech ko, na sabi ko hindi pa ito ang end. It's just a new beginning. Bagong chapter lang ito ng ating buhay. Kumbaga, sintroduction pa lang ito ng isang mahabang essay. More to come pa, marami pa tayong pagdadaanan. Marami pa tayong tawang itatawa at luhang iluluha.

To Mother Theresa School, thank you very much for providing us the best quality of education. Thank you fr preparing us fully geared to face the real world. Thank you for believing in our potentials. Thank you talaga sobra sagad! :)))

It's finally sinking in. Malapit na, ilang oras na lang.. bagong kwento na naman ng buhay natin ang masisimulan. Haaaaay, congratulations batch 2011 :D

Najejebs ako.

2011-03-22T12:36:00.003+08:00

Q: How do you feel right now?

A: Sobrang kabado ako. Sa sobrang kaba ko, ang sakit ng tiyan ko at feeling ko najejebs ako bawat oras.

Q: Ano bang meron mamaya?

A: Aaaah, Turn-Over kasi namin mamaya. Magsusuot na naman ng sapatos na may mataas na heels, naka-bistida, at naka-make-up na naman ulit.

Q: Prepared na prepared ka na ba para diyan sa Turn-Over niyo mamaya?

A: NO. Sabihin niyo mang meron na akong isusuot para mamaya, ay paano naman kung yung mismong sarili ko hindi pa handa? ._____.

Q: Memorize mo na ba yung mga kanta niyo para sa Turn-Over?

A: AY SIOMAI HINDI PA.

Q: Wala ka bang nararamdamang excitement, kahit na katiting lang?

A: Siguro kung may excitement, ay dahil lang sa pagkwento ko mamaya ng class prophecy. Syempre ma-eexcite ako kasi sariling gawa ko yun.

Q: Ano ang wish mo para sa turn-over niyo mamaya?

A: Na sana mas maganda siya kaysa sa turn-over last year. Please.

-----

Gusto niyo matawa? Mag-isa akong nasayaw ng Waltz dito sa bahay. HAHAHAHAHA. Hindi ko maalala yung ibang steps ng sayaw. Sana tulungan ako ni Brian mamaya. Sana rin pala ay di ko siya maapakan :P

Oh well, go go go Ina :D

Parang kahapon lang.

2011-03-18T16:14:00.005+08:00

Dati kapag lumalapit na yung end of classes, excited na excited ako. Bakasyon na! Wala na pressure! Makakatulog na ako sa kahit na anong oras at kahit na gaano pa katagal. Pero siguro kapag 4th Year ka na, nag-iiba na yung perspective mo about Last day of classes.

Para sa isang 4th Year student, ang ibig sabihin ng last day of classes ay hindi pagsasayang ng oras kaka-isip na malapit nang magbakasyon. Ang iniisip namin ay kung paano gawing memorable ang bawat sandali sa kakaunting panahon na natitira para magkasama kami.

Last day na ng mga undergraduates sa March 21.

GOAL FOR THAT DAY: Makipag-picture kasama si Khaina, Karen, at si Sir Jeb ♥

March 29. Ang araw na officially na akong magpapaalam sa MTS. Magpapaalam na ako sa high school. Magpapaalam na ako sa mga kaibigan ko na undergraduates, pati sa kalog at cute naming batch. Karamihan sa mga kaibigan ko ngayon, malaki ang posibilidad na hindi ko na makita after ilang months or years. Pinagdarasal ko na syempre sana hindi totoo pinag-iisip ko. Iniisip ko na lang na sana mas matibay pa rin ang friendship kaysa sa distance.

Basta for short, natatakot akong mag-graduate.

Don't let go, you've got the music in you.

2011-03-17T04:51:00.004+08:00

Sa wakas, tapos na rin ang Feasibility Study and Research Paper. Tapos na rin ang pag-defense namin sa dalawang yun. After 2 or 3 hours of sleep lang nung mga nakaraang araw (Sunday-Wednesday), ayun pagkauwi ko kahapon nakatulog agad ako. And I slept for straight 9 hours. Ako na ang pagod. Pero feel ko di pa rin bawi yung pagod ko. Kung di ko lang naalala na pinapagawa na pala ako ni Miss Mickon ng invocation for turn-over, at ni Miss Eden ng class prophecy ay tulog pa ako siguro hanggang ngayon. Inaantok pa ko.

Okay maikling kwento muna kasi may pasok pa kami mamaya, hehehe. Ang hindi ko maalis na feeling sa loob ko ngayon ay yung "unsatisfied feeling" na dinulot sa akin ng Research at FS. Imagine mo, pinaghirapan at pinagpuyatan, at iniyakan ko yung dalawang yun.. sabay nung nag-defense ako dun sa dalawang yun, parang ano.. parang ang ewan :( Yung defense ko naman sa research paper okay naman siya, pero kasi hindi ako magaling magsalita nun, bako-bako pagsasalita ko ng English, tapos ACTUAL pa akong nakita ng mga panelists na nanginginig talaga. Ewan ko kung nagiging perfectionist na naman ako, pero kasi nakakaano lang talaga eh. I know I could have done more. Hindi ko lang alam kung saan napunta yung "more" na tinutukoy ko.

Yung Feasibility Study namin, okay din naman. Napapangiti naman namin yung panelists. Hindi naman kami nasabihang bankrupt, unlike other groups. May problema lang daw sa mga pag-sasalary sa mga trabahador. Mrs. Soriano even gave us the chance to change yung mga mali namin eh. Pero siguro, ganun talaga. Hindi feasible.

Lesson na rin siguro sa amin yun na wag lang gawin ang mga importanteng bagay na katulad nun within a week, or a day. Yung sa FS namin, one day lang namin ginawa eh. Oh well, kailangan pa rin mag-think positive. Malay natin, may magandang mangyari pa in the future sa amin.

Pero nakakapanghinayang lang na hindi pala para sa'yo lagi ang mga bagay-bagay kahit na paghirapan mo pang makuha ito.

Kailan ako magiging malayang butterfly?

2011-03-09T18:34:00.004+08:00

Hi. Ang tagal ko na palang di nabibisita itong blog ko. Pasensya na haaa~ Ang dami kasing ginawa, ginagawa, at gagawin eh. Kumbaga sa mga panahon na ito ko na nararamdaman na talaga ngang 4th Year na ako at gagraduate na ako in *calculates* 20 days. Yep, sa March 29 na graduation namin. Bye-bye high school. Hello college.

Anyway, medyo medyo free pa naman ako ngayon kaya lulubusin ko na ang pagkekwento. Busy na rin ako mamaya so here it goes.

-----

Ngayong araw pa nga lang na ito marami na akong pwedeng ikwento eh. Kasi ngayong araw na ito natapos yung exams namin. Less worries na! Nagpractice din kami ng sayaw for our turn-over on March 22, and nagbunutan na rin kami kung ano ang pagkakasunud-sunod namin sa magaganap na defense sa March 14 and 15. March 14 means first batch while second yung sa March 15. Malalaman mong first batch ka kapag may nakasulat na letter A sa papel na nabunot mo at sa tabi ng letter na yun ay kung pang-ilan ka. Sa second batch naman, obviously B. Eh di ayun, lahat kami ay nagdadasal na sana di kami ang makabunot ng papel na naglalaman ng 1A, which means first na magdedefense sa unang araw. Nyaaah~ Ayun, medyo nawala yung takot at pressure nang mabunot ni Airah ang 1A. HAHAHAHAHAHA :)) So napunta ang pressure sa 2A.

At hindi ko na pahahabain ang kwento.

Okay, ako ang nakabunot nung 2A.

Nung binuksan ko na yung nakarolyong maliit na papel, nagulat na agad ako kasi A agad yung nakita ko. Pagkabukas ko pa lalo, nakita ko rin yung number 2. Ako si 2A. First batch, second to present. At wala pa akong nasisimulan ni isa. Kaya heto na ako at gagawa na ako mamaya, hihihi. Basta kakayanin ko 'to. KAYA KO TO YEBAAAAHHHH!

-----

Next Kwento: Practice for Turn-Over.

Sa totoo lang, I just want the turn-over to be over :)) Kasi ewan ko na naman sa akin, natatakot na naman ako at kinakabahan eh. Alam kong naranasan ko naman na ma-experience ito last year eh kaso naaano talaga ako kapag iniisip ko na magsusuot na naman ako ng something na magarbo, magususuot na naman ng high heels, at lalagyan na naman ng make-up ang mukha ko. Sabi sa TLE book namin, ang make-up daw ay nakakapag-enhance ng apperance ng isang tao. Di ko maintindihan kung bakit walang na-eenhance sa mukha ko kapag nilalagyan ng kolorete yung mukha ko. Seryoso.

Ang practice namin kanina ay para sa sayaw namin. Swing ang napunta sa akin at partner ko sa sayaw na yun si Paul Brian Labiano. Ewan nga yun eh, laging nang-aasar. Tinatawanan ko na lang.. at paminsan-minsang sinisimangutan ;)

Ang cute nung sayaw namin sa totoo lang. Kahit parehas na kaliwa ang paa ko, nag-eenjoy ako sa kaka-ikot. Sana talaga pag mismong turn-over na hindi ko maapakan na si Brian. Wala lang, naapakan ko kasi siya kanina eh =))

-----

Kamusta naman yung mga tests? Ayun, di ko ma-explain yung feeling. Parang laking pasasalamat ko na lang na sa wakas tapos na rin! Last quarterly exams in HS. Wow naman! Wala nga akong confidence sa sarili na magiging okay yung results ko. Pero sana naman mataas syempre :D

Ay siomai, ngayon ko lang naalala na sa March 15 pala ay may play kami sa MAPEH. Ang sayang buhay nga naman talaga nito oh! Daming kailangang gawin :P

Share: Si Henna oh, binigyan ako ng t-shirt na UPCAT-inspired. Hahahaha. Kahit mukha akong jejemon sa sobrang laki nung t-shirt susuotin ko pa rin yun! Thank you Henna ♥

Tapos meron akong bagong sound trip din. Alam niyo ba kung sino?

BON JOVI. Grabe, retro na ako.

-----

Feeling ko ang dami ko pang hindi nakwento. Yung project namin sa Math, CL, Filipino! AT YUNG TRIP NAMIN SA ILOILO! Happy moments yung mga yun eh. Oh well, basta hintayin niyo ako maging malayang butterfly. Probably pag natapos na yung Feasibility Study namin. Sana makapagkwento. Sigeeee, ingat :D

PS. March 10 bukas. 5 years ago, that date was a very scary and weird day for me. Sorry, naalala ko lang bigla. Wag na nating balikan yun. Awkward =))

Gusto ko magkwento sana kaso sobrang busy na talaga ngayon.

2011-03-05T08:59:00.009+08:00

Schedule ko this March:

-----

Kami ni Joby nung nasa Iloilo kami~

-----

Ang pinanalo ko sa pustahan namin ni Gelo.

-----

Nung nanalo ako ng 3 tokens sa Indiana Jones.

-----

Too good to put into words.

-----

Hell Day sa CAT

-----

Next time na lang yung ibang pictures. Ang hirap naman ng March para sa aming mga Seniors. Oh well~

An improved valentine grinch.

2011-02-26T10:01:00.005+08:00

Ngayon ko lang napagtanto na hindi ko kayo nabati ng maayos na Happy Valentine's Day. Actually, hindi ko nga kayo nabati eh, at akala niyo ring lahat ay hindi ko kayo babatiin dahil kilala niyo akong valentine grinch. Hehehehe~

Pero wala lang, dapat may valentine special din itong blog ko para naman bago matapos ang month of hearts ay maihandog ko rin sa inyo na Valentine's Day is not that bad after all. Or baka nasasabi ko lang 'to kasi medyo okay naman ang naging February 14 ko. Ewan ko, bahala na. Basta kahit puro kacornihan ang susunod kong ipopost, grinch pa rin ako. Rawwwr~

Uuuh, nakita ko lang ito ha. Hindi ko ito gawa haa. Hulaan mo na lang kung anong main topic ng tekstong ito.

1. Kapag masaya ako pag kausap ko siya. (Ang korni neto kapag hindi ka inlab, promise.) Yun bang tipong kahit anong ikwento mo sa kanya, okay lang sa kanya at hindi lang siya oo nang oo. May sense siya kausap kumbaga. Yun bang kahit anong bagay tungkol sa buhay mo, naikwe-kwento mo sa kanya kase you feel comfortable sharing them to him. Ako kase yung taong maraming naiisip na ka-weirdohan sa buhay e. Ako yung taong madalas na may interes sa mga bagay na hindi kina-iinteresan ng maraming tao. So kapag medyo may interes din siya sa mga interes ko o kapag nage-effort siyang magkaron din ng interes sa mga interes ko, hindi malayong mahalin ko siya.

2. Kapag dati galit na galit o iritang irita ako sa kanya tapos napapansin ko e medyo nababawasan habang kinukulit niya ako lalo. Ganun ako lagi. Minsan gumagawa ako ng paraan para lang huwag niya na akong kausapin at kulitin. Pero kapag naman hindi niya naman na ako kinukulit, nami-miss ko din siya. (O malandi lang talaga ako. Hahaha.) Pero seryoso. Sa buhay kase natin, hinahanap natin yung tao na pwede nating kakulitan at yung mapapatawa tayo lalo sa panahong hindi pangungulit at pagtawa ang priority natin.

3. Kapag bago ako matulog siya nasa isip ko tapos pag-gising ko, siya pa rin una ko naiisip. (Masyado tong common pero totoo naman kasi.) Yung unang una mong gagawin sa umaga e hindi maghilamos o kumain kundi kukunin mo phone mo sa ilalim ng unan mo tas titignan mo kung may text ba siya. Tapos pag walang text or pag hindi siya, naba-badtrip ka. Tatapon mo phone mo kung saan. (Look, I am describing myself in here. This might not coincide with you.)

4. Kapag dati panget na panget ako sa kanya, pero paunti unti (kasi tingin ako ng tingin ng pictures niya) name-memorize ko na nag details ng mukha at katawan niya tapos isang araw na-realize ko na lang na ang pogi pala niya. Kapag inlab ka, lahat ng panget nagiging maganda sayo. Kapag inlab ka, lahat ng hindi kanais-nais, nagiging kaaya-aya sa ‘yo. Kapag inlab ka, lahat ng mabaho, mabango na sa ‘yo—yung ultimo pawis at morning breath niya, ang bango bango na sa’yo. Because in true love, we learn to feel and see beyond our senses. Ü

5. Kapag ini-imagine ko na na siya ang makakasama ko habang buhay. Yun bang halimbawa, kayo pa rin after five to ten years, ano na kaya ang itsura niyo nun? Mga ganun. Basta, you think of the future—with him. :)

6. Kapag bumabanat siya, tas nagiisip na rin ako ng banat. In short, pa-cornyhan kaming dalawa. Wala namang pag-ibig na hindi corny e. Lahat ng klase ng pag-ibig, corny. Alam mo yung kapag kayong dalawa na ang magkasama o magkausap, hindi niyo na naiisip kung corny ba kayo o hindi kase masaya kayo parehas. Para sa akin, sa pag-ibig, “Mas corny, mas totoo.” (At ilang corny ang binaggit ko? Napakarami ata. Hahaha!)

7. Kapag sa lahat ng ginagawa ko, isa siya sa mga dahilan kung bakit ko ginagalingan. Isa sa mga hinahanap natin na qualities sa lalaki e ego booster. Sa pag-aaral/trabaho/o kung saan man, ginagalingan mo dahil gusto mo magyabang sa kanya, not the bad way of boasting, but boasting in a way na he’ll be proud of you. What I mean is, you consider him behind your every action. We all look for someone who’s good at making us feel we’re good enough for everything. Yung kapag nagsasabi ka sa kanya na hindi mo na kaya ang isang bagay, he’ll say, “I have faith in you. You can do it!” Ang sarap sa pakiramdam nun di ba.

8. Kapag nagkakaron na ako ng self-esteem issues. Madalas tinatanong mo sa kanya, “Ano bang nagustuhan mo sa akin? Hindi naman ako maganda. Ang liit-liit ko nga e. Tas ang itim itim ko pa!” Kapag lagi kang natingin sa salamin tas pinagmamasdan mo sarili mo tas feeling mo ang taba-taba mo o nakikita mo lahat ng deviations sa pangangatawan mo.

Lagi kong pinagdidik-dikan na physical attributes don’t matter pero somehow, lagi talaga siyang nagiging issue pag datin sa love. Hindi naman maia-alis yun dahil when we love, we want to be the best one to be loved and the best lover as well—both in quantity and quality.

9. Kapag hindi na ako nahihiya mag-confess sa kanya or magkwento ng mga bagay na dati sa sarili ko lang itinatago. In love, we’re all looking for the half of who we are, the half or ourselves—someone who completes the void in us. Malalaman mo kung sino yung someone na yun kapag komportable kang ibahagi ang lahat ng sa iyo sa kanya. Yun bang walang kang doubt kapag nagkwekwento ka sa kanya because you consider him the first to understand you above anyone else and because you have faith in his love for you. Na mahal niya ang lahat ng anggulo ng pagkatao mo, ke panget man o napakapanget na anggulo.

10. Kapag natatakot ako. Sa pag-ibig, susugal at susugal ka talaga. At sa bawat pagsugal, ano mang klase, kalakip nito ay takot. Natatakot ka na paano pag niloko ka niya? Paano kapag mahal ka lang niya ngayon tas kapag nakilala ka na niya nang mas lubos, hindi na? Paano kapag naging kayo na, ikaw pa rin ba yung babaeng mamahalin niya katulad nang una niyang naramdaman na mahal ka niya? Paano kapag hindi mo kayang ma-maintain yung love na binibigay niya sa ‘yo ngayon?

Maraming tanong ang gugulo sa ‘yo. Normal lang yun, dahil nag-iisip ka rin naman. Hindi naman nga kasi pwedeng puro ka na lang emosyon, bugso ng damdamin at pakiramdam. Maraming taong matalino ang nabo-bobo pagdating sa pag-ibig—at gusto mo lang maging iba sa kanila. Nagmamahal, pero matalino pa rin. :)

Source here.

Oh Yeah Beybeh.

2011-02-25T21:06:00.003+08:00

After a tiring but enjoying hell day in CAT a while ago, pagkauwi ko ito ang nakita ko sa harap ng computer nung nagjojoke pa kami ni Gilly ng "Tingnan natin website ng San Beda. Panigurado wala pa results yan!" Sabay meron na pala. Expect the unexpected nga talaga.

So this is indeed good news because I passed in San Beda Alabang. Nakakatuwa :D Pero to be honest, nothing still beats the happy feeling that I had when I passed the UPCAT. Syempre mas nakakatuwa yun kasi one in a million ang opportunity na yun. Kumbaga napaka-rare talaga.

---

Back to our Hell Day sa CAT, medyo nagkaroon ako ng konting gasgas sa siko ko at paltos sa paa ko kasi hindi ko alam sa akin kung bakit napagdesisyunan kong wag magsuot ng medyas. Hahahaha :)) Ang sikip kasi nung rubber shoes eh. Ayun, gumapang nga pala kami kanina sa putikan. Yung maputik na paa ni Kyle sumusubsob sa mukha ko. Tapos basta nakakatuwa. All in all napaka-worth it ng lahat ng pagod, gasgas, sugat, at paltos. Another memorable day talaga kanina.

---

Another good news, moved yung deadlines ng research paper at feasibility studies. Nabawasan ang pagiging pressured masyado. Nung isang araw, dahil diyan sa FS na ay 2 oras lang ang tulog ko. Ngayon ang dapat na muna isipin ay ang project namin sa CL at Math. Basta kaya ko 'to. Keri naming lahat ito. Malapit na kami mag-graduate. Magaganda bagay ang ibubunga ng aming paghihirap, that's for sure.

Napaka-optimistic ko ngayon.

---

One more good news, pasok yung Pilipina sa Top 24 ng American Idol! Pero ang galing pa rin ni Scotty at pinagtataka ko pa rin kung bakit hindi nakapasok si Chris Medina :(

Change of Heart~

2011-02-18T13:49:00.004+08:00

As the saying goes, "Nothing lasts forever". Of course, I am fully aware of the essence of that quote. Hindi lahat ng meron ka ngayon ay panghabang buhay na. Pwedeng matagalan, pero sad to say hindi hanggang kamatayan (Wow, rhyming words lang. Parang Poyaoan's Sayawan).

Nakakaano rin minsan itong mga uncertainties sa buhay eh nuh. Nakakakatakot na ewan. Pero that's life eh, and there's nothing we can do about it. We just need to go with the flow, and accept whatever life brings us.

Okay, to make this short: AYOKO MAGKAROON NG "CHANGE OF HEART". (That's Kyle and Ina lingo/term to you)

For some unknown reason, natatakot ako sa uncertainty na ito. Alam kong napaka-bilis magbago ng isip ko. Alam kong wala ako kadalasan na huling salita. Alam ko ring di ako ganun kagaling manindigan. Pero sana naman, kahit sa pagkakataon lang na ito, sana hindi ako wishy-washy. Yun nga, sana walang change of heart.

Pero basta.. di ko rin talaga alam ang maaaring mangyari. Tsaka kung tutuusin, ang dami ko pang pwedeng pagdaanan sa buhay. Siguro nga, imposible nga yung mga naiisip ko. Oooh, oh well.. 'di ko na muna iisipin yun. Kung ano man ang mangyari in the future, magpapasalamat pa rin ako kasi nagkaroon ako ng ganitong feeling. Yun lang. Abangan na lang natin.

Random thought lang 'to. Pero kung ikaw si Kyle.. hi Kyle >:)

3P = Pressured. Pagod. Panget.

2011-02-13T07:46:00.012+08:00

*Dapat BG music niyo dito ay Don't Cry ng Guns n' Roses*

Paano kung tama nga pala talaga kayong lahat, at ang totoo'y ako ang mali? Paano lang talaga kung pagkatapos ng ilang pangaral na natanggap, luhang bumagsak sa lupa, at mga gabing di-makatulog kakaisip, paano kung sa huli kayo nga talaga ang may sense at ako ang tila nahihibang? :\

Kung yun nga ang katotohanan, nakakapanlumo naman nun sa part ko. Alam mo yun, parang ilang beses ko nang "pinagtatanggol" yung bagay na yun sa lahat, dahil naniniwala ako sa goodness ng bagay na yun. Ilang beses niyo na akong sinabihang lahat na mapagtiis, pasensyosa, at kawawa dahil dun. Wag niyo sanang isipin na sinusumbat ko ang mga bagay na ito, pero kasi kahit ayoko man, may maliit na percent sa sarili ko na nanghihinayang.. kasi oo nga nuh, lagi na lang pala.

Siguro ngayon ko lang mararamdaman 'tong "pagod" na ito. Malay mo sa mga susunod na araw, mawawala na rin ito, hehehe. Dapat mawala ito, parang awa na dapat mawala ito. Sa totoo lang, kahit na sinasabi na nang lahat ang thoughts and views nila concerning "this matter", minsan ayoko isipin na totoo sinasabi nila. Parang ayokong dumaan yung thought sa isip ko na all this time kayo nga talaga yung tama at ako ang nagkamali. Ayokong isipin na sayang pala ang lahat talaga ng pinaggagawa ko at ako ang tunay na big letter T.

Ayoko ayoko ayoko. Sana naman hindi. Kaso, mukhang ganun nga talaga eh. Pero please wag.

This week in Random Pictures.

2011-02-12T21:04:00.010+08:00

What the heck just happened? Well, our mid-quarterly exams are finally over! After tiring midnight reviewing sessions, I hope na my scores will be high naman. The tests were A-okay kaso nakakatamad lang kasi mag-eexam pa rin kami by March. Ngeee~

The interview in San Beda Alabang went very well, I suppose. The vice dean interviewed me and based on his looks that time, it seemed na he liked me naman. He even told me na wala naman akong problema and ang taas-taas daw ng grades ko. Yehey! Somehow, I am still considering this school dahil it's the closest to home at maganda naman ang turo ng IS sa Beda.

Pero ito na naman ang wishy-washy me. Hindi eh, UP pa rin talaga ako.

I drew that (see picture above) for our bulletin board sa classroom. Napagalitan pa ako ni Mrs. Soriano dahil mali raw spelling ko ng ~~Happy Valentines' Day~~ Happy Valentine's Day. Sa buong 17 years of existence ko, sa maniwala kayo't hindi, ngayon ko lang nalaman talaga na yun pala yung spelling nun .___.

Tinatanong tuloy ako ni Mrs. Soriano kung ano grade ko sa English :)) Hehehehe. 93 po. Haaaaaaay~ Misfortune No. 1 pa lang 'yan.

-----

Nung isang araw, talagang nag-coconcentrate ako sa pag-aaral ko sa Economics. Matiwasay akong nagrereview nang biglang nakita ko ang sulat kamay ni Brian.

♪ "If you wanna be my lover, you gotta get with my friends" ♪

-----

Natapunan ni Gilly ng root beer yung libro ko habang nagrereview ako.

-----

Nagbabasa lang ako ng mga lumang letter ng makita ko itong birthday gift ni Kyle sa akin. Kinilig talaga ako dito sa linyang ito. It made me love Kyle even more. HAHAHAHAHAHA!

-----

Wala lang. How thoughtful of him, really. rvtexgftjchddfawrthgh.

-----

Binababoy ko na naman yung birthmark ni Joboy! Hahahahahaha. Ang ganda kasi ng balat niya sa likod. Nasa pinakagitna na nga ng likod niya, perfect oblong pa :D

-----

My caveman calculator is saying Hello to you. Reply back with a Hi!

Airborne (n.) \eyr-born\ A term used by the class of IV-St. Paul which indicates being corny and not funny.

Magiging busy na naman ako next week. Sa Valentine's Day, lalo na dun. Happy Valentine's Day nga pala. At ako pa rin ang grinch ninyong lahat pagdating sa okasyong iyon.

Walang katapusang busy. Sunud-sunod na kamalasan. Oh well, this is life.

Busy days ahead.

2011-02-05T13:59:00.005+08:00

Pinuntahan ko na yung website ng San Beda Alabang, and I found out na sa February 9 or 11 na ang interview schedule ko. I think pupunta ako sa SBCA ng Feb 11 kasi may exams kami sa Feb 9. Haaaaay, medyo kinakabahan ako. Magpractice kaya ako magsalita ng straight and fluent English? Sabi ni mommy, wag daw ako kabahan. Isipin ko raw na kakayanin ko yun kasi nga yung UPCAT nakaya ko eh, paano pa raw kaya yun?

Self-esteem boost. Yey!

Marami akong tanong sa buhay. Kwento nga ni mommy sa akin na nung bata raw ako, ang bukambibig ko raw ay, "Bakit ganyan?" at "Bakit ganito?" Simula pa noon, ang dami ko na pala talagang pinagtataka. Di ko tuloy malaman-laman kung matalino ba akong bata kasi curious ako, o sadyang siomai ako kasi ang dami kong hindi alam.

Pero ngayong linggong ito, mukhang nadagdagan ang mga tanong ko sa buhay.

Ano bang pakiramdam ng kinikilig? As in yung sa totoong buhay?

Bakit ang hirap magising pag madaling araw?

Bakit lagi na lang may ginagawa ang tao kada minuto?

Bakit kapag nakikipagpustahan ako na mapeperfect ko yung isang test, lagi na lang 1 mistake ang resulta ng test ko :<

Bakit hindi lahat ng masayang pakiramdam ay tama?

Bakit lagi kang may inaalala?

Bakit ba ginawa ang Valentines' Day kung pwede namang araw-araw na Valentines?

Bakit minsan kung tingnan ako ng iba para bang lahat ng ginagawa ko ay napaka-bad? O sadya lang bang mukhang mataray ang mga tao? :))

Bakit minsan nangiti ako mag-isa? Baliw ba ako?

Bakit ang hirap lagi mag-decide?

You should always put in mind that you should be careful with the signs. Not everything is perfect as it seems. Plus, nobody is perfect.